အလွဴေရစက္ လက္နဲ႔မကြာ

မဂၤလာပါရွင္...
ဒီပို႔စ္ေလးကေတာ႔ ေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ဘေလာ႔ဂ္မွာ ဘုန္းဘုန္းဦးေကာ၀ိဒ နဲ႔ ကိုေဂ်ဴဂ်ဴ၀ိုင္တို႔ http://friendsdaygroup.ning.com ကသြားေရာက္ေမးျမန္းစကားေျပာေတြ႔ဆံုခန္းနဲ႔ အခုဆရာေတာ္လိုအပ္ေနတဲ႔ ပစၥည္းေလးေတြကိုစာဖတ္သူေတြ နဲ႔ အလွဴရွင္ေမာင္နွမေတြ သိေစခ်င္လို႔ ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ထံမွာခြင္႔ေတာင္းျပီး တင္လိုက္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္....

ကၽြန္မအခုလို ျမန္မာျပည္မွာပညာေတြျဖန္႔ေ၀ေပးေနတဲ႔ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒအတြက္ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြနဲ႔ စာဖတ္သူေတြထံမွ အလွဴေငြ ေကာက္ခံေနေၾကာင္းကို ျမန္မာျပည္မွ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ဖတ္ရေတာ႔ ဆရာေတာ္အေၾကာင္းကိုေျပာျပလာခဲ႔ပါတယ္...ဦးဇင္းဦးေကာ၀ိဒဟာ ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္ျပီး ေစတနာထက္သန္စြာနဲ႔ ပညာျဖန္႔ေ၀ေပးေနတဲ႔ နာမည္ၾကီးဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္း ကို ဘေလာ႔ဂါညီမေလးလုလု ကလည္းေျပာျပလာခဲ႔လို႔ ပိုျပီး၀မ္းသာၾကည္နူးမိခဲ႔ရပါတယ္ရွင္...

အခုဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ေတြ ေမ်ွာ္မွန္းၾကသလို နယ္ေပါင္းစံုမွာ ပညာဒါနေတြျဖန္႔ေ၀ျပီး အလုပ္မ်ားေနတဲ႔ ဆရာေတာ္အတြက္ အမွန္တကယ္လိုအပ္တဲ႔ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုးကို ကၽြန္မတို႔ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ ၊ စာဖတ္သူေတြ ထံမွ ေကာက္ခံရရိွတဲ႔ အလွဴေငြနဲ႔ ၀ယ္ယူလွဴဒါန္းနိုင္ဘို႔ရာ အမ်ားၾကီးနီးစပ္လာခဲ႔ပါျပီရွင္..... ေစတနာထက္သန္စြာနဲ႔ပါ၀င္လွဴဒါဏ္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေေမာင္နွမမ်ား နဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားအားလံုးကို ကၽြန္မအေနနဲ႔ အထူးပဲေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ပီတိျဖစ္မိပါေၾကာင္း ထပ္ျပီးေၾကျငာအပ္ပါတယ္ရွင္....

ေလးစားခ်စ္ခင္ရပါေသာ စကၤာပူမွဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမမ်ား နဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားကလည္း ေစတနာသဒၵါထက္သန္စြာနဲ႔ အလွဴေငြေတြ ထည္႔၀င္လာၾကတာ တကယ္ၾကည္နူးပီတိျဖစ္မိပါတယ္..... လကုန္ရင္အလွဴေငြထည္႔မယ္လို႔ ဆက္သြယ္လာသူတခ်ိဳ႕လည္းရိွေနပါေသးတယ္...
၂၇ ရက္ေန႔က ကၽြန္မအြန္လိုင္းဖြင္႔ျပီး အလွဴခံမယ္ ၊ စီဘံုးမွာလိုက္ျပီးအလွဴခံမယ္လို႔ေျပာခဲ႔ေပမယ္႔ တကယ္ဆိုေတာ႔လည္း အြန္လိုင္းမွာေတြ႔ေနေပမယ္႔ အားနာလို႔အလွဴမခံ့ဲျဖစ္ပါဘူး။ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ ရင္းနွီးတဲ႔သူတခ်ိဳ႕ကိုပဲ နည္းနည္းမ်ားမ်ား အလွဴပူးေပါင္းပါ၀င္ေစခ်င္လို႔ “အလွဴခံေနတယ္ဗ်ိဳ႕”လို႔ပဲ နည္းနည္းတိုက္တြန္းျပီး အလွဴခံျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္... ကၽြန္မအလွဴခံျဖစ္တဲ႔အထဲမွာ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ခမည္းခမက္ေလာင္းမေနာ္ဟရီကို အလွဴခံျဖစ္ခဲ႔ေတာ႔ ေမခ ခမ်ာအလွဴေငြပါ၀င္သြားခဲ႔ပါတယ္... သူ႔နိုင္ငံကေန အလွဴေငြကို တကူးတကထည္႔ေပးရမွာမို႔ အားလည္းနာတယ္ ခင္လည္းခင္ပါတယ္ ေမခေရ... ကၽြန္မက ေနာင္ဘ၀က်ရင္လည္း ေမခေလးနဲ႔ အတူတူေရစက္ဆံုခ်င္လို႔ပါေနာ္.. း))))

အလွဴေငြေတြက တစထက္တစမ်ားလာပါျပီ.... ေနာက္ ၄ ၊၅ ရက္ဆိုရင္ စာရင္းပိတ္ျပီး ဆရာေတာ္ထံေပးပို႔လွဴဒါဏ္းေတာ႔မွာျဖစ္ပါတယ္ရွင္.... အလွဴေငြ လက္ခံရရိွတဲ႔ေငြဟာ မထင္မွတ္ပါပဲ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုးဘိုးထက္ေက်ာ္သြား ခဲ႔ရင္လည္း ေအာက္ဖက္ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ရဲ႕ပို႔စ္ေလးမွာ ဦးဇင္းလိုအပ္တဲ႔ ပစၥည္းေလးေတြစာရင္းေဖာ္ျပထားတာမို႔ ပိုလာခဲ႔ရင္ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ထပ္ျပီး၀ယ္လွဴနိုင္ပါဦးမယ္ရွင္...

ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ေျပာသလိုပဲ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း Water cooler ေလးတစ္လံုးေလာက္ ၀ယ္လွဴခ်င္စိတ္ အရမ္းေပါက္ေနပါတယ္.... ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ရင္လည္း တစ္ခုခုထပ္ျပီးလွဴဒါဏ္းနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါဦးမယ္ရွင္...

အခုရရိွထားတဲ႔ အလွဴေငြစုစုေပါင္းကေတာ႔............

ဂ်ပန္ယန္းေငြစုစုေပါင္း - ၄၂၀၀၀ ယန္း
( ဒီေန႔ပဲ ျမန္မာျပည္ကို ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၅ သိန္းတိတိ လႊဲလိုက္ပါျပီရွင္.)

စကၤာပူေဒၚလာစုစုေပါင္း - ၁၁၅၀ ေဒၚလာ

ျမန္မာက်ပ္ေငြစုစုေပါင္း - ၂၀၀၀၀၀ က်ပ္ ( နွစ္သိန္းက်ပ္တိတိ)

အေမရိကန္ေဒၚလာ - ၁၀၀

စုစုေပါင္းလက္ခံရရိွထားတဲ႔ ေငြနဲ႔ အၾကမ္းဖ်င္းတြက္ၾကည္႔ရင္ ေနာက္ထပ္ စကၤာပူေဒၚလာ ၁၅၀ ေလာက္ဆို အဆင္ေျပသြားလိမ္႔မယ္လို႔ထင္ပါတယ္ရွင္...ဒါကလည္း သိတ္ပူစရာမလိုေလာက္ေတာ႔ပါဘူး... လကုန္ရင္ အလွဴေငြထည္႔ဘို႔ စာရင္းေပးထားတဲ႔သူေတြရိွလို႔ ျပည္႔သြားမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္ရွင္... မျပည္႔ခဲ႔ရင္ေတာင္မွ လိုအပ္ရင္ ကၽြန္မစိုက္ထည္႔ပါမယ္... ဒါမွမဟုတ္ ရင္းနွီးတဲ႔ ေမာင္နွမေတြကို ကုသိုလ္ပိုရေစခ်င္လို႔ အတင္းဓါးျပတိုက္ျပီး အလွဴခံပါမယ္..ဟတ္ဟတ္.. တစ္ေယာက္ကို ေဒၚလာ ၁၀ စီပဲ ထပ္ထည္႔ခိုင္းအံုး ျပည္႔သြားမယ္႔အျပင္ ေက်ာ္ရင္ေတာင္ေက်ာ္သြားနိုင္ပါေသးတယ္ရွင္... း) ေက်ာ္သြားခဲ႔ရင္ေတာ႔ ေအာက္ဖက္ပို႔စ္ေလးမွာ ဆရာေတာ္လိုအပ္ေနတဲ႔ ပစၥည္းစာရင္းထဲကေန ေနာက္တစ္ခု ထပ္လွဴပါဦးမယ္ရွင္... ( ေလာဘၾကီးတာ) း) ေနာက္ ၄ ၊၅ ရက္ဆို အလွဴခံျခင္းျပီးဆံုးပါေတာ႔မယ္ရွင္... အလွဴခံပို႔စ္ေတြပဲေရးေနလို႔ သည္းခံေပးၾကပါေနာ္... း))

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကၽြန္မေျပာခ်င္တာကေတာ႔ ေလာကမွာ ပစၥည္းေပးျခင္း(ပစၥည္းအလွဴ) နဲ႔ တရားေပးျခင္း ( တရားအလွဴ)ဆိုျပီးေတာ႔ ေပးျခင္္းနွစ္မ်ိဳး(အလွဴနွစ္မ်ိဳး) ရိွပါတယ္ရွင္.... အဲဒီအလွဴနွစ္မ်ိဳးမွာ ကၽြန္မတို႔ေမာင္နွမေတြ ေလာေလာဆယ္တတ္နိုင္ၾကတာကေတာ႔ ပစၥည္းအလွဴေလးပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္.....

လွဴတယ္ဆိုတာ ေပးတာပါ....။ယူသူအတြက္ေကာင္းက်ိဳးတစ္စံုတစ္ရာျဖစ္ေစမယ္႔ ပစၥည္း၀တၱဳတစ္ခုခုကို ယူသူ႕လက္ထဲ ထည္႔ေပးလိုက္တာကိုပဲ လွဴတယ္လို႔ေခၚပါတယ္....အေပးခံရတဲ႔ ပစၥည္း၀တၱဳဟာေပးသူ နဲ႔ ယူသူနွစ္ဦးမွာ ယူသူအတြက္ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစဖို႔က အဓိကပါပဲ...ေပးသူအတြက္သာေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ျပီး ယူသူအတြက္ေကာင္းက်ိဴးမျဖစ္ရင္ အဲဒီအေပးဟာ အေပးေကာင္းမျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ေတာင္မွ အျဖစ္နည္းေနေသးရင္ အဆင္႔နိမ္႔အေပးပဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ လို႔ ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵဓိကရဲ႕ အနွဴိင္းမဲ႔ရနံ႕စာအုပ္ကေလးမွာဖတ္ဖူးပါတယ္...အဲဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္မတို႔လွဴမယ္႔ အလွဴဟာ နယ္ေပါင္းစံုမွာ ပညာဒါနျဖန္႔ေ၀ေပးေနတဲ႔ ဆရာေတာ္အတြက္ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ႔ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုး ျဖစ္ေနတာမို႔ ကၽြန္မတို႔ ေမာင္နွမမ်ားရ႕ဲအလွဴဟာ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္တဲ႔ အလွဴတစ္ခုျဖစ္လိမ္႔မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္ရွင္.............

တခ်ိဳ႕နိုင္ငံေတြမွ အလွဴေငြအတူပါ၀င္ခ်င္လို႔ ဆက္သြယ္လာၾကတဲ႔ ေမာင္နွမမ်ားကိုေတာ႔ အလွဴေငြလႊဲဘို႔ကိစၥအဆင္မေျပနိုင္မွာ စိုးရိမ္မိတာေၾကာင္႔ ကၽြန္မမွ မစီစဥ္ေပးနိုင္တာကိုေတာ႔ တကယ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ရွင္...

ေအာက္ဖက္မွာ ဆရာေတာ္ရဲ႕မိိန္႔ၾကားခ်က္ကေလးေတြကို ဖတ္ၾကည္႔နိုင္ၾကပါတယ္ေနာ္..


''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

ဦးဇင္းဦးေကာ၀ိဒ နဲ႔ ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္တို႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္း...................

မေန႔က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ http://friendsdaygroup.ning.com က အလႉေငြ ေကာက္ခံထားထားၿပီးေနာက္ ဘာကုိ လႉဒါန္းရမလဲ လုိ႔ သြားေမးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဦးေကာ၀ိဒမွ ပထမမိန္႔ခဲ့ဖူးတာက Water Cooler ပါ။ ခုေတာ့ Water Cooler ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေအာက္ပါ ပစၥည္းမ်ားလုိအပ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေအာက္ပါ ပစၥည္းမ်ားကို လႉဖုိ႔ရည္ရြယ္လုိက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဦးေကာ၀ိဒရ႕ဲ အခမဲ့သင္တန္းေက်ာင္းမွာ လုိအပ္ေနတာက အေတာ္မ်ားမ်ားျဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာက္ခံရရွိေငြနဲ႔ ခ်ိန္လုိက္ေတာ့ မလိုက္ႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဥပမာ ၁၀ ပတ္လည္ ေရေလွာင္ကန္လုိေနတာ။ အု႒္တံတုိင္းလုိေနတာ။ ေလာေလာဆယ္လုိေနတာဆုိရင္ ဦးေကာ၀ိဒမွ သူ႔ေမြးေန႔မွာ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိးမွာ ဆြမ္းခံၾကြမယ့္ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဆြမ္းကပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့ သံဃာေပါင္း ၂၀၀ ခန္႔ရွိမယ္။ သံဃာတစ္ပါးကုိ ကုန္က်စရိတ္က ၁၂၀၀ က်ပ္ျဖစ္တယ္။ အလႉရွင္ေတာ့ မရွိေသးဘူး။ အဲလုိျဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တတ္ႏုိင္တာေလးကုိ ေရြးမိန္႔ေပးခဲ့တဲ့ ဦးေကာ၀ိဒကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဦးေကာ၀ိဒ မိန္႔ခဲ့တာေတြက …

၁။ ပန္ကာ
၂။
၃။ DVD Writer
၄။ စာအုပ္စင္
၅။ စာၾကည့္ခံုတန္း
၆။ သင္တန္းသားကုိ စာအုပ္ (၅၀)အုပ္

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ Admin တစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး Water Cooler လႉတဲ့ ဦးပဇင္းကုိ နည္းနည္းဗ်ဴးလုိက္ပါေသးတယ္။
အရွင္ဘုရား။ ဦးဇင္းအေနနဲ႔ ဦးေကာ၀ိဒေက်ာင္းမွာ Water Cooler ကုိလႉလုိက္တယ္လုိ႔ သိရတယ္ဘုရား။ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးထဲက ဘာေၾကာင့္ Water Cooler ကုိ ေရြးလႉရပါသလဲ ဘုရား။
ဦးေကာရဲ႕ ေက်ာင္းကုိ အရင္ဆံုး စေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ရ႕ဲ အခမဲ့ သင္တန္းကုိ လာတက္ၾကတဲ့ ရဟန္း၊ သီလရွင္ သာမေဏ စတဲ့ပုဂိၢဳလ္ေတြ လာရတာ ေ၀းလည္းေ၀းတယ္ ေျခလ်င္လည္းလာရတယ္။ သင္တန္းသားေတြ အားလံုး အေ၀းကေနခ်ည္းလာရတယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့ ေရဆာၾကတယ္။ ေနာက္ သင္တန္းကုိ လာတဲ့ဧည့္သည္ေတြ လာၾကတယ္။ သူတုိ႔ေတြ သာမန္ေရအုိးစင္မွာ ေရခပ္ေသာက္ရတာထက္ ေရေအးေအးေလးကုိ ေသာက္လုိက္ရရင္ ပုိၿပီး အေမာေျပမယ္။ စာသင္ရတာလည္း စိတ္ရႊင္မယ္။ ဧည့္သည္ဆုိရင္ လည္း စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ စကားေျပာႏုိင္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ Water Cooler ကုိ လႉဖုိ႔ စိတ္ကူးမိတာပါ။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဦးဇင္းမွာ အေၾကာင္းတစ္ခုရွိတယ္။ ရွိတယ္ဆုိတာက ဦးဇင္းရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ ဦးဇင္းရဲ႕ ေနာက္ခံသမုိင္းေၾကာင္းကုိ ျပန္ေျပာမွ ျဖစ္မယ္။ ဒီလိုပါ။ ဦးဇင္းရဲ႕ ဇာတိက ကခ်င္ျပည္နယ္၊ အင္းေတာ္ႀကီးေဒသမွာ နန္႔တိန္းေခ်ာင္းဆုိတာရွိတယ္။ ဦးဇင္းတုိ႔ ခမည္းေတာ္တုိ႔လက္ထက္က အဲဒီေခ်ာင္းဟာ အလြန္ေရၾကည္လင္ၿပီး အလြန္လည္း ေအးျမတဲ့ ေခ်ာင္းတစ္ခုပါ။ အခု ဦးဇင္းတုိ႔လက္ထက္က်ေတာ့ ဒီေခ်ာင္းႀကီးဟာ လူေတြရ႕ဲ ေလာဘစြမ္းအားေၾကာင့္ မၾကည္လင္ေတာ့ဘူး။ မေအးျမေတာ့ဘူး။ ခမည္းေတာ္တုိ႔ လက္ထက္တုန္းက ေသာက္သံုးေရအျဖစ္ သံုးခဲ့တဲ့ေခ်ာင္းေရေလးဟာ ဦးဇင္းတုိ႔ လက္ထက္က်ေတာ့ ခ်ိဳးေရလုပ္လုိ႔ေတာင္ မရေတာ့ဘူး။ ေခာတ္ကာလနဲ႔ လူေတြရဲ႕ ေလာဘေၾကာင့္ဆုိေပမယ့္ ဦးဇင္းတုိ႔ရဲ႕ အရင္ဘ၀တုန္းက ျပဳခဲ့တဲ့ ေရကုသုိလ္နည္းခဲ့လို႔ ေနေနမွာပဲလို႔ ဆင္ျခင္မိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မုိ႔ မိမိတတ္ႏုိင္တဲ့ ဒီသင္တန္းမွာလည္း တကယ္လုိအပ္မယ္လုိ႔ ယူဆတဲ့ Water Cooler ကုိလႉလုိက္တာပါ။

တပည့္ေတာ္ ဒီလုိ ေမးရတာက Water Cooler ကုိ တပည့္ေတာ္တုိ႔လႉမလုိ႔ လုပ္ထားလုိ႔ပါ ဘုရား။ အဲဒီေတာ့ ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔က ေသာက္ေရကုိ တစ္ႏွစ္စာ လႉမယ္လို႔ မွန္းထားတယ္ ဘုရား။ အရွင္ဘုရားက Water Cooler လႉထားၿပီဆုိေတာ့ ေရကုိ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လႉရမလား။ အရွင္ဘုရားကပဲ လႉေပးမွာလား ဘုရား။

ဒီတစ္ႏွစ္စာကုိေတာ့ ဦးဇင္းလႉမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ ဦးဇင္းတတ္ႏုိင္သေလာက္ေပါ့။ တျခားအလႉရွင္ေတြ လႉခ်င္တဲ့သူမ်ား ရွိခဲ့ရင္လည္း ပုိ၀မ္းသာတာေပါ့။ ရာသက္ပန္ ေရပေဒသာပင္ေလးတစ္ခု စုိက္ထူျဖစ္ခဲ့ၾကရင္လည္း ပုိ၀မ္းေျမာက္ရမွာေပါ့။ ကုသုိလ္ဆုိတာက ဘယ္သူလႉလႉ စိတ္ထားတတ္ရင္ မြန္ျမတ္တာခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္လုိအပ္ေနတဲ့ ေနရာေတြမွာ လႉႏုိင္ရင္ပုိေကာင္းတာေပါ့။

တပည့္ေတာ္တုိ႔ ခုလုိေမးရတာက ရန္ေတြ႕တဲ့ သေဘာမဟုတ္ပါဘူးဘုရား။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ အရွင္ဘုရားကို ေမးၾကည့္ရံုသက္သက္ပါဘုရား။ ေမးၾကည့္တယ္ဆုိတာကလည္း အရွင္ဘုရားနဲ႔ တုိက္ရုိက္ေတြ႕လုိက္လုိ႔ပါဘုရား။ အရွင္ဘုရားအေနနဲ႔ ဦးေကာ၀ိဒရ႕ဲ အခမဲ့ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေက်ာင္းမွာ ဆက္လက္လႉဒါန္းဖို႔ ရွိပါေသးသလားဘုရား၊။

အင္း ရွိတယ္။ မႏၲေလးကေန ဒီစစ္ကုိင္း ဗုဒၶတကၠသုိလ္မွာ တကၠသုိလ္လာတက္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္ ေတြရွိတယ္။ သူ႔တုိ႔မွာ ေန႔ဆြမ္းအခက္အခဲေတြရွိတယ္။ အဲဒီရဟန္းေတြအတြက္ ဦးေကာနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္ေနပါတယ္။

အခုလုိ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ေမးတာကုိ ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား။
ဦးဇင္းလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တေတြ ဦးပဇင္းဦးေကာ၀ိဒေက်ာင္းမွာ တစ္ည အိပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဦးေကာ၀ိဒရဲ႕ I Can Do စိတ္ဓာတ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေလး သေဘာက်မိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သိခဲ့ရတာက ဦးပဇင္းရဲ႕ ေမြးေန႔က်ရင္ နည္းပညာရွင္မ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ားလာၿပီး ေဟာေျပာပြဲ ျပဳလုပ္ေပးမွာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာပါပဲ။ ပညာရွင္ေတြက ဦးရဲျမတ္သူ၊ ဦးရဲ၀င္းေနာင္၊ ကိုပီေက၊ ကုိေမာင္လွ၊ ကုိညီလင္းဆက္၊ ဦးလွေကာင္း၊ ေမာင့္ေစတနာ တုိ႔ျဖစ္ၿပီး စာေပပညာရွင္ေတြက ဦးဘုန္း (ဓာတု) ညီပုေလး၊ ညီေစမင္း၊ ေဇာ္ထက္ေအာင္ စတဲ့ စာေရးဆရာမ်ားတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေကာ၀ိဒရ႕ဲ ေမြးေန႔မွာ က်င္းပမယ့္အစီအစဥ္ေလးမ်ားကုိ ဘေလာ့ဂါမ်ားသိခ်င္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ အနည္းအက်ဥ္း ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

၁။ မနက္အာ႐ံုတက္ခ်ိန္မွ (၈း၀၀) နာရီအထိ ဆြမ္းခံႂကြသံဃာမ်ားကုိ ဆြမ္းကပ္မည္။
၂။ (၈း၀၀) မွ (၁၀း၀၀) အတြင္း လူပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံမည္။
၃။ (၉း၃၀) တြင္ အလႉရွင္မ်ား ေရစက္ခ်မည္။
၄။ (၁၀း၃၀) တြင္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ ဆြမ္းကပ္မည္။
၅။ (၁၂း၀၀) နာရီမွ ညေနအထိ နည္းပညာပုိင္းဆုိင္ရာမ်ား ေဟာေျပာမည္။
၆။ ညေနမွ ညအထိ စာေရးဆရာမ်ား စာေပဘာသာရပ္ဆုိင္ရာ ေဟာေျပာမည္။


စကားမစပ္ေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ Myanmar Friends Day အဖြဲ႕ မွ ေငြနည္းနည္းေလးနဲ႔ ဦးေကာ၀ိဒဆီသြားၿပီး ဒုကၡေပးသလုိျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဆြမ္းကိစၥထပ္လႉခ်င္ေသးတာ။ ဆြမ္းခံၾကြမယ့္ သံဃာေတာ္ေတြကုိ ဆြမ္းကပ္တဲ့ ကုန္က်စရိတ္ကုိ တာ၀န္ခံခ်င္တာ။ အခြင့္သာခုိက္ ပါရမီျဖည့္ခ်င္တာပါ။ ၿပီးေတာ့ ကုိယ္လႉလုိက္တာကုိ ခ်က္ခ်င္းအသံုးျပဳေနတာ ျမင္ခြင့္ရတယ္။ စိတ္လည္းခ်မ္းသာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မလႉႏုိင္ခဲ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ဒီပုိစ့္ေလးကေန လႉမယ့္သူမ်ား ေပၚလာခဲ့ရင္ … ဆုိတဲ့ ဆႏၵေလးနဲ႔ တုိက္တြန္းမႈပါရမီျဖည့္လုိက္ရတာပါ။
နံပါတ္ (၂) ကုိ အလြတ္ထားလုိက္ရတာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လႉမယ္လို႔ေျပာထားတာကုိ အခ်ိန္ဆြဲေနလုိ႔ ၾကားက တစ္ေယာက္ ၀င္လႉသြားျပန္လုိ႔ပါပဲခင္ဗ်ာ။ ဦးေကာ၀ိဒ မေန႔ကမွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ မိန္႔ခဲ့တာပါ။ UPS ပါခင္ဗ်ာ..............


##########################################

၇ ရက္သားသမီးမ်ားအားလံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ၾကပါေစရွင္..

ေမတၱာနဲ႔

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

Collapse...

သဲပြင္႔ကေလးေတြ စုပံုေတာ႔..........

မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ျပည္႔စံု ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ၾကပါေစရွင္..... ( ထီလက္မွတ္ ေရာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး) ေၾကာ္ျငာထပ္၀င္မလိို႔ပါ... း))))

အေၾကာင္းကဒီလိုပါ ဘေလာဂါအေပါင္းနဲ႔ စာဖတ္သူအေပါင္းတို႔ရွင္႔.... း))
ဟတ္ဟတ္...အင္ထရိုေလးက နား၀င္ခ်ိဳတယ္....အေၾကာင္းတစ္ခုခုရိွလိမ္႔မယ္ထင္တယ္လို႔ ထင္ၾကမွာပဲေနာ္....
ဒီလိိုပါ... ဒီလိုပါ..ေရွ႕မ်က္နွာ ေနာက္လွည္႔ျပီး အဲ .......ေရွ႕မ်က္နွာေနာက္ထားျပီး အလွဴေလးထပ္ခံခြင္႔ျပဳၾကပါရွင္...... း)) ( ဖတ္မိတာ မႊားဘီ) း))) လို႔ ထင္ၾကမွာမဟုတ္ဖူးဆိုတာ သိေနပါတယ္... း))

ကၽြန္မ စတုန္းကစခဲ႔ျပီးမွ အဆံုးသတ္ကေလးကို ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ခ်င္လို႔ပါပဲ.... အလွဴေငြ စတင္ေကာက္ခံခဲ႔တုန္းက ေငြ ၁၀သိန္းေလာက္ရလိမ္႔မယ္လို႔ လံုး၀ မေမ်ွာ္လင္႔ထားခဲ႔ပါဘူး။ ျမန္မာေငြ ၃ သိန္းပဲရရ ၊ ၄သိန္းေလာက္ပဲရရ ၊ အလြန္ဆံုး ၅သိန္းေလာက္ရခဲ႔ရင္ျဖင္႔ ဆရာေတာ္ထံ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ နဲ႔ စာဖတ္သူေတြရဲ႕အလွဴေငြေတြကို ေပးပို႔လွဴဒါဏ္ျပီး ကုသိုလ္ပါ၀င္ယူဘို႔ေလာက္သာပဲ စဥ္းစားခဲ႔တာပါ....ဒါေပမယ္႔ အလွဴေငြေလးေကာက္ခံရတာ မထင္မွတ္ပါပဲ စာဖတ္သူေတြကပါ ကုသိုလ္အတူပါ၀င္လွဴဒါဏ္ေငြေတြပို႔ေပးလာၾကေတာ႔ ကၽြန္မေလာဘနည္းနည္ပိိုၾကီးလာျပီး ၁၀ သိန္းေက်ာ္တန္ေလာက္ မီးစက္၀ယ္လွဴဘို႔ ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ ၊ ကိုရန္ေအာင္တို႔နဲ႔ တိုင္ပင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ဆရာေတာ္မွာ မီးစက္အလွဴရွင္ရိွျပီး ျဖစ္ေနခဲ႔ေလေတာ႔ မီးစက္၀ယ္လွဴနိုင္တဲ႔ေငြပမာဏေေကာက္ခံရရိွခဲ႔ေပမယ္႔ မီးစက္၀ယ္လွဴဘို႔ အစီအစဥ္ ပ်က္သြားခဲ႔ရပါတယ္...

အခုဆရာေတာ္အတြက္ အေရးတၾကီးအသံုးလိုေနတဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးဖုန္းတစ္လံုးက ျမန္မာေငြ ၁၈ သိန္းတန္ဖိုးရိွတာမို႔ အခုတဖန္ေလာဘပိုၾကီးလာျပီးေတာ႔ ၁၈ သိန္းတန္ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုးကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္လွဴခ်င္စိတ္ ျပင္းျပေနျပန္တာမို႔ အလွဴထပ္မံေေကာက္ခံခြင္႔ျပဳၾကပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္ရွင္.... ကၽြန္မဘေလာ႔ဂ္ကိုစာလာဖတ္တဲ႔ စာဖတ္သူေမာင္နွမေတြ နဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမမ်ားရွင္... ကၽြန္မပို႔စ္ေတာ႔ေကာင္းေကာင္းမေရးပဲနဲ႔ အလွဴပဲခံေနတယ္လို႔ စိတ္မဆိုးေလာက္ဖူးလို႔ထင္ပါတယ္ေနာ္..း))
ေနာက္ဆို အလွဴမခံေတာ႔ပါဘူး..တကယ္ေျပာတာပါ..ေရွ႕ပဲအလွဴထပ္ခံေတာ႔မယ္ေနာ္... း))

ကၽြန္မယခု ေကာက္ခံရရိွထားတဲ႔ အလွဴေငြကို စုစုေပါင္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔...............

ဂ်ပန္ယန္းစုစုေပါင္း - ၄၂၀၀၀ ယန္း
စကၤာပူေဒၚလာစုစုေပါင္း -၇၅၅ ေဒၚလာ
အေမရိကန္ေဒၚလာ - ၅၀ ေဒၚလာ
ျမန္မာက်ပ္ေငြ - ၁၀၀၀၀၀ က်ပ္ ( တစ္သိန္းတိတိ)

ရရိွေနျပီျဖစ္ပါတယ္....

စကၤာပူမွ စာဖတ္သူတခ်ိဳ႕နဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမတခ်ိဳ႕ကေတာ႔ လကုန္ျပီး ၃ ရက္ေန႔ေလာက္မွာမွ ေငြ၀င္ၾကမယ္႔သူေတြရိွလို႔ အလွဴေငြေတာ႔ ထပ္ျပီး ေကာက္ခံရရိွပါဦးမယ္ရွင္..... ကၽြန္မက စကၤာပူက စာဖတ္ပရိႆတ္မ်ားနဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြကို အလွဴေငြပိုျပီးရရိွေရးအတြက္ အားကိုးပါရေစ..... အလွဴခံလို႔ ကၽြန္မစကၤာပူလာရင္ စိတ္ဆိုးျပီး လာမေတြ႔ၾကလည္းရပါတယ္ရွင္... း)))တကယ္လာမေတြ႕ၾကရင္ျဖင္႔ ဒီလိုပဲ ဦးဥာဏ္မအားလည္း သမီးေလးနဲ႔ နွစ္ေယာက္တည္းေလ်ွာက္လည္ျပီးျပန္လာပါ႔မယ္...ဟတ္ဟတ္... စတာပါေနာ္..စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႔ ... ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ ၊စာဖတ္သူေမာင္နွမေတြနဲ႔ အရမ္းေတြ႔ခ်င္လြန္းလို႔ စကၤာပူကိုလိုက္လာမွာျဖစ္ပါတယ္...ေလယာဥ္လက္မွတ္လည္း ၀ယ္ျပီးျပီ ၊ဟိုတယ္လည္းငွားျပီးထားပါျပီ။လာမွာကေတာ႔ ေ၀းပါေသးတယ္ စက္တင္ဘာ ပထမပတ္မွာ စကၤာပူကို ကၽြန္မတို႔မိသားစုအလည္ေရာက္ပါမယ္ရွင္... ဘယ္သူ႔အိမ္မွာမွ ထမင္းလိုက္မစားပါဘူး စိတ္ခ်ပါ။ ဒါေပမယ္႔ ညီမေလးၾကည္ျဖဴပိုင္ကေတာ႔ အိမ္ေခၚျပီးၾကာဆံခ်က္ေကၽြးမယ္ဆိုလား စားရခ်ည္ေသးရဲ႕....း))) အင္းးး ဒါေပမယ္႔ အခုစကၤာပူမွာ ၀က္တုတ္ေကြးေတြပ်ံ႕ေနတယ္ေျပာလိို႔ တကယ္အရမ္းပ်ံ႕ခဲ႔ရင္ ဦးဥာဏ္တို႔ေက်ာင္းက စကၤာပူသြားဘို႔ခရီးကို ဖ်က္သိမ္းမွာတစ္ခုပဲ စိုးရိမ္ေနရတာပါ။ က်န္တာအားလံုးေတာ႔ အဆင္ေျပေနပါျပီ.....ကိုယ္ေတြအတြက္ကေတာ႔ ၾကက္တုတ္ေကြးေတြ ၊၀က္တုတ္ေကြးေတြရိုးေနပါျပီေနာ္.........သြားရဘို႔က အဓိက... း)

ကၽြန္မ စကာၤပူကိုပိုအားကိုးျပီး အလွဴခံရတာကေတာ႔ မေန႔တုန္းက ကၽြန္မပို႔စ္အသစ္တင္လိုက္ေတာ႔ visitors ၄၀၀ ေက်ာ္လာတာမွာ တစ္၀က္ေက်ာ္ေလာက္က စကၤာပူကပါ။ ကၽြန္မ တင္လိုက္တဲ႔ ကၽြန္မခ်စ္ေသာေယာက်ာၤးနွစ္ေယာက္ပို႔စ္တက္သြားတာနဲ႔ Online visitors 16 ေယာက္တက္လာရာမွာ Singapore visitors 13 ေယာက္ျဖစ္ေနပါတယ္... ကၽြန္မရဲ႕ပို႔စ္ေတြကိုေကာင္း၏ ဆိုး၏ မဟုတ္သလို ၊ ၾကိဳက္၏ မၾကိဳက္၏ မဟုတ္ၾကပဲ စကၤာပူမွ ျမန္မာေသြးခ်င္းေမာင္နွမမိတ္ေဆြမ်ား ကၽြန္မကိုအားေပးခဲ႔ၾကတဲ႔အတြက္ အလြန္ပဲ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ရပါတယ္ရွင္.ကၽြန္မစာေရးမေကာင္းေပမယ္႔ စိတ္ကူးေလးေတြရရင္ ရသစာေပေလးေတြကို အတတ္နိုင္ဆံုးၾကိဳးစားေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္..အရင္လို တစ္ေန႔တစ္ပို႔စ္မတင္ရင္မေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ထဲမွာ ဘေလာ႔ကို အရမ္းတမ္းတမ္းစြဲၾကီး ရူးသြပ္မေနေတာ႔ပါဘူး။နည္းနည္း စိတ္ေလ်ွာ႔ထားလိုက္ပါျပီ...အရင္က တစ္ရက္ကိုတစ္ပို႔စ္မွ မတင္ရရင္ မေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ ဘေလာ႔ဂ္ကိုကၽြန္မရူးသြပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္..အအိပ္ပ်က္ အစားပ်က္ ဘေလာဂင္သလို ဘေလာ႔အလည္ထြက္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္..ေတာ္ေတာ္ေလးရူးသြပ္ခဲတာပါ..အခုေတာ႔ ကၽြန္မနည္းနည္းေနသာထိုင္သာရိွသြားပါျပီ..ဘေလာ႔ဂ္ဆိုတာ မျဖစ္မေနလုပ္ရမယ္႔ အလုပ္တစ္ခုမွ မဟုတ္တာၾကီးကိုေနာ္...ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မအားတဲ႔အခ်ိန္ ၊စိတ္ကူးရတဲ႔ အခ်ိန္ေလးေတြမွာ ေမာင္နွမေတြကို ကၽြန္မဘ၀ရဲ႕အမွတ္တရေလးေတြ မ်ွေ၀ခံစားနိုင္ၾကေစဖို႔ ဂ်ပန္မွာေနတုန္း ဂ်ပန္ျပည္က အမွတ္တရေလးေတြကို တတ္နိုင္သေလာက္ မ်ွေ၀သြားဖို႔ေတာ႔ စိတ္ကူးေတာ႔ရိွေနဆဲပါရွင္... း)

စကာၤပူကေမာင္နွမေတြကို ပိုအားကိုးျပီး အလွဴခံလို႔ စိတ္လည္း မရိွၾကပါနဲ႔ေနာ္..ဒီဂ်ပန္မွာ ကၽြန္မသိတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါဆိုတာ လက္ခ်ိဳးေရတြက္လို႔ရေအာင္ အလြန္နည္းပါးလွပါတယ္... ကၽြန္မသိတဲ႔ ဂ်ပန္ဘေလာ႔ဂါ ၁၀ ေယာက္မျပည္႔ပါဘူး။ကၽြန္မရင္းနွီးတဲ႔ ဂ်ပန္ဘေလာ႔ဂါ ေမာင္နွမေတြျဖစ္တဲ႔ ညီမေလးျမရြက္ေ၀၊ မနုစံ နဲ႔ ေေမာင္ေလး၀သန္မိုး တို႔ကေတာ႔ ကၽြန္မထံကို ဆက္သြယ္လွဴဒါဏ္ျပီးၾကပါျပီ။ျပီးေတာ႔ ဂ်ပန္မွ စာဖတ္ပရိႆတ္ေတြကလည္း မထင္မွတ္ပါပဲ ကၽြန္မကိုအင္ဗိုက္ဆက္သြယ္လာၾကျပီး အလွဴေငြေတြကို ေပးပို႔လွဴဒါဏ္လာခဲ႔ၾကတာျဖင္႔ ကၽြန္မမွာ တကယ္ပဲ အံ႔ၾသ၀မ္းသာျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္္.....ဒီလိိုပဲ စကၤာပူမွ ဘေလာ႔ဂါမဟုတ္တဲ႔ စာဖတ္သူေတြကလည္း ကၽြန္မရဲ႕ေမးလ္ကို အင္ဗိုက္လာၾကျပီး အလွဴေငြေလးေတြ တတ္နိုင္သေလာက္ ကုသိုလ္ပါ၀င္ျပီး ထည္႔ခဲ႔ၾကလို႔ အရမ္း၀မ္းသာမိပါတယ္.... ေနာက္ျပီး အေမရိကားမွ စာဖတ္သူ မမီးငယ္ကလည္း ကိုရန္ေအာင္ကိုဆက္သြယ္ျပီး အလွဴေငြပါ၀င္လာလို႔ တကယ္ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ မမီးငယ္ေရ....အလွဴေငြကို တစ္ေယာက္တည္း အမ်ားၾကီးလွဴဘို႔ ကၽြန္မလံုး၀ မတိုက္တြန္းခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္မလည္း ပိုလွဴခ်င္စိတ္ရိွေပမယ္႔ ကုန္စရာေတြ ၊ထြက္စရာေတြ အမ််ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ကၽြန္မတတ္နိုင္သေလာက္ပဲ ကုသိုလ္ပါ၀င္ခဲ႔တာပါ။ ေမာင္နွမေတြက အလွဴေငြမ်ားမ်ားထည္႔မယ္ဆိုရင္ျဖင္႔ ကၽြန္မမွာ ၀မ္းသာေပမယ္႔ အားနာျပီး စဥ္းစားပါဦးေနာ္..ဘယ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ရပါတယ္လို႔ အားနာစြာနဲ႔ေျပာခဲ႔ရပါေသးတယ္.... ေမာင္ရြာသားေလးကေတာ႔ က်ေနာ္ ၁၀၀ ထည္႔မွာ အစ္မေရ ..က်ေနာ္က ဆံုးျဖတ္ျပီးရင္ မျပင္တတ္ပါဘူးဆိုလို႔ စကၤာပူေဒၚလာ ၁၀၀ ကိုေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ပဲ လက္ခံလိုက္ရတာပါ... း))) ၀သန္မိုးကလည္း ယန္း ၅၀၀၀ ထည္႔မယ္ဆိုေတာ႔ “၀သန္ေရ ၅၀၀၀ မွ မဟုတ္ဖူးေနာ္... နည္းနည္းပဲထည္႔လည္းရပါတယ္လို႔ေျပာေတာ႔....၅၀၀၀ ပဲထည္႔မယ္ အစ္မေရ...ယန္း ၅၀၀၀ ဆိုျပီးလႊဲလာေပးခဲ႔ပါတယ္....ေဟာ..အခု ေမာင္ဖိုးစိန္ ကေမးလ္ပို႔လာျပန္တယ္ေလ.. မၾကီး၀ါေရ သူကလကုန္ရင္ သူ႔အေဖ ၊အေမ နာမည္နဲ႔ စကာၤပူေဒၚလာ ၁၀၀ လွဴပါမယ္တဲ႔... အဲဒီေတာ႔ ကၽြန္မက ဖိုးစိန္ေရ ပိုက္ဆံရွာရခက္တာ အစ္မနားလည္ျပီးသား ၊ ၁၀၀ မထည္႔ပါနဲ႔ အလွဴေငြ ၅၀ ေလာက္ပဲပါရင္ အဆင္ေျပေနပါျပီ စဥ္းစားပါဦးလို႔ အေၾကာင္းျပန္ထားရပါတယ္....ေနာက္ျပီး အေမရိကားက ဘေလာ႔ဂါသူေဌးၾကီး ကိုရန္ေအာင္က မေန႔တုန္းက အလွဴေငြ က်ပ္တစ္သိန္းတိတိ ထည္႔၀င္မယ္ေျပာလာလို႔ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ လက္ခံလိုက္ပါတယ္.. သူကေတာ႔ သူေဌးၾကီးဆိုေတာ႔ မေျပာေတာ႔ပါဘူး.. ဟတ္ဟတ္ဟတ္....တကယ္ေတာ႔ ေမာင္နွမေတြကို ကၽြန္မကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ရွင္....အလွဴေငြဆိုတာ နည္းနည္း မ်ားမ်ား အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး..ကိုယ္တတ္နိုင္သေလာက္ကေလး အုတ္တစ္ခ်ပ္မဟုတ္ေတာင္ သဲတစ္ပြင္႔ေလးပါ၀င္လွဴဒါဏ္နိုင္ခဲ႔ရင္ျဖင္႔ ကုသိုလ္အတူ ပါ၀င္ၾကရျပီး သဲပြင္႔ေလးေတြ မ်ားလာရင္ အုတ္တစ္ခ်ပ္စာျဖစ္သြားနိုင္တာမို႔ နည္းနည္း မ်ားမ်ား အလွဴပါ၀င္ၾကဘို႔ ဖိတ္ေခၚလိုက္ရပါတယ္ရွင္...

“ အလွဴေငြ ၁၈ သိန္းျပည္႔ဘို႔ရာ ေနာက္ထပ္ အလွဴေငြ အနည္းငယ္သာ လိိုအပ္ေတာ႔တာမို႔ ........အို..........အသင္ ဘေလာ႔ဂါအေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းေတြနဲ႔ စာဖတ္သူအေပါင္း သူေတာ္ေေကာင္းတို႔ေရ.........တစ္ေယာက္ကို သဲတစ္ပြင္႔စီသာပါ၀င္ၾကဦးမယ္ ဆိုရင္ျဖင္႔ ဒီေလာက္အလွဴေငြေလးမ်ား “ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္ ..ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္ ”ဆိုျပီး ကၽြန္မေရးထားတဲ႔ ေနာင္လာမယ္႔ အနွစ္ ၂၀ ပို႔စ္ေလးရဲ႕ကြန္မန္႔မွာ ကိုရန္ေအာင္ကသလို ကရင္ဒုံးယိမ္း အတူတူကနိုင္ၾကမွာပါလို႔ ဟာသေလး၀င္ေနွာလိုက္ရပါတယ္...”း)))

ေနာက္တစ္ခုက...( ေရးရင္းနဲ႔ရွည္လာပါျပီ).....မေလးရွာက ဘေလာ႔ဂါ ညီမေလးညေလးကလည္း အလွဴေငြပါ၀င္ခ်င္ေၾကာင္း ၊ မေလးရွားမွာလည္း အလွဴေငြေကာက္ခံေပးမယ္႔သူရိွရင္ အဆင္ေျပမယ္လို႔ ကြန္မန္႔မွာေရးလာတဲ႔အတြက္ မေေလးရွားက ဘေလာ႔ဂါေတြကို ကၽြန္မသိတ္မသိတဲ႔တာေၾကာင္႔ မေလးရွားမွ တျခားအလွဴေငြထည္၀င္ခ်င္တဲ႔ဘေလာ႔ဂါမ်ားရိွရင္္ အလွဴေငြကို စုေကာက္ျပီး စကၤာပူမွ ရြာသားေလးထံသို႔ လႊဲေပးနိုင္လ်ွင္ အဆင္ေျပနိုင္ပါေၾကာင္း အသိေပးလိုက္ရပါတယ္ရွင္..

ကဲ............ဒီေန႔ကစျပီး ဇူလိုင္၃ ရက္ေန႔ေနာက္ဆံုးထားျပီး အလွဴေငြေကာက္ခံမွာမို႔ ေနာက္ထပ္ တစ္ပတ္တိတိပဲ က်န္ပါေတာ႔တယ္.... အြန္လိုင္းကလူေတြ ကၽြန္မ၀ါ၀ါခိုင္မင္းကို ၾကိဳတင္ block ထားနိုင္ၾကပါတယ္... ဒီေန႔ကစျပီး အြန္လိုင္းမွာေတြ႔တဲ႔သူေတြကိို အလွဴခံပါေတာ႔မယ္ရွင္... း))) ဟတ္ဟတ္ ျပီးေတာ႔ အြန္လိုင္းမွာမေတြ႔တဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြကိုေတာ႔ စီဘံုးမွာ အလွဴလိုက္ခံရန္ ၾကံစည္ေနျပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါတယ္ရွင္......... း)))))

(Ps.........ေကာက္ခံရရိွထားေသာ အလွဴေငြစာရင္းကို ေအာက္ဖက္ပို႔စ္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္ရွင္..ဒီပို႔စ္မတင္ခင္ စာရင္း ၂၄ ေယာက္ရိွေနပါတယ္... း)))))))))

“ လိုသည္႔အခါလွဴဒါဏ္းပါ လိုခ်ိန္မွာရ၏ ”


ေတြ႔ပုခ်ိ ၊ ရွန္႔ရွန္႔ ၊ ဂိုမင္းနဲ း))))))))))))

အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္ေက််းဇူးတင္လ်ွက္

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

Collapse...

ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒထံမွ ျပန္စာ

ဆရာေတာ္ဘုရား...

တပည္႔ေတာ္ ေလးစားစြာျဖင္႔ စာေရးလိုက္ပါတယ္ဘုရား.

ေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ ဘေလာ႔ဂ္တြင္ တင္ထားေသာ ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒ နဲ႔ေတြ႔ဆံုခန္းကိုဖတ္ျပီး ဘေလာ႔ဂါေေမာင္နွမမ်ားထံမွ တပည္႔ေတာ္ ရသေလာက္အလွဴခံခဲ႔ရာမွာ ဂ်ပန္ ၊ စကၤာပူ နဲ႔ အေမရိကန္နိုင္ငံတို႔မွ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမမ်ား နဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ အလွဴေငြ ၁၀သိန္းေက်ာ္ခန္႔ ေကာက္ခံရရိွခဲ႔ပါတယ္ဘုရား... ဒီအလွဴေငြကိစၥေလးကို တပည္႔ေတာ္က ဦးေဆာင္ျပီး ကိုရန္ေအာင္ နဲ႔ ေမာင္ရြာသားေလးတို႔က ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ၾကလို႔ အဆင္ေျပသြားခဲ႔ပါတယ္ ဘုရား..

ကိုရန္ေအာင္က ဆရာေတာ္ကိုေမးျမန္းရာမွာ ဆရာေတာ္မွာေလာေလာဆယ္ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုးလိုေနေၾကာင္း သိရိွရပါ၍ တပည္႔ေတာ္တို႔ ေေကာက္ခံရရိွေသာ အလွဴေငြမ်ားကို ဆရာေတာ္လိုအပ္ေသာ တယ္လီဖုန္း၀ယ္နိုင္ရန္အတြက္ ဆရာေတာ္ေမြးေန႔အမွီ ျမန္မာနိုင္ငံသို႔ေငြပို႔ေပးရန္ စီစဥ္ထားပါတယ္ဘုရား...

ဆရာေတာ္ထံမွ ျပန္စာကို ေစာင္႔ေမ်ွာ္ေနပါတယ္ အရွင္ဘုရား...

တပည္႔ေတာ္ရဲ႕ ဘေလာ႔ဂ္ကို အဆင္ေျပရင္ ၀င္ေရာက္နိုင္ရန္ ဘေလာ႔ဂ္လင္႔ခ္ကေလးထည္႔ေပးလိုက္ပါတယ္ဘုရား...
http://warwarkhaingmin.blogspot.com/2009/06/blog-post_14.html

ေလးစားစြာျဖင္႔

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

**********************************

kall vida to me
show details 11:55 pm (9 hours ago)

မဂၤလာပါ...ဒါယိကာမႀကီး

ဦးဇင္းသင္တန္းေတြကိုအခုလိုအားေပးကူညီတာကိုဦးဇင္း၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာသာဓုေခၚဆိုပါတယ္..။ ဒါယိကာမႀကီးတို႕ ဦးဇင္းတို႕ အခုလိုအြန္လိုင္းေပၚကေနေမးပို႕
ဆက္သြယ္တယ္ဆိုတာကြန္ပ်ဴတာကို အသံုးျပဳၿပီးမွဆက္သြယ္လုိ႕႕ ရတာပါ။ အခုျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ကြန္ပ်ဴတာကိုမျမင္ဘူးတဲ့သူေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္..
အဲဒီအတြက္ကို ဘယ္သူေတြ စိတ္၀င္တစား အေလးျပဳစဥ္းစားၾကသလဲ။ ဦးဇင္းေတာ္ေတာ္ေလးစဥ္းစားခဲ့ပါတယ္.။ ဦးဇင္းလိုအခုဒါယိကာမႀကီးတို႕ စိတ္၀င္တစားေလး
ရွိတဲ့အတြက္ဦးဇင္းေတာ္ေတာ္ေလးကိုအားရွိပါတယ္.. အခုဦးဇင္းနယ္ေတြအတိသင္တန္းေတြကိုတ္ိုးခ်ဲ႕ ဖြင့္လွစ္ခ်င္ေပမဲ့ ဦးဇင္းမွာ စစ္ကိုင္းသင္တန္းနဲ႕ မႏၱေလးသင္တန္းႏွစ္ကို ဆက္သြယ္ဖို႕ ကိုအလြန္ခက္ခဲေနခဲ့ပါတယ္..။ ဦးဇင္းမွာကိုယ္ပိုင္ဖုန္းလို႕ ေျပာလို႕ ရတဲ့ တစ္ကမၻာလံုးနဲ႕ ဆက္သြယ္လို႕ ရတဲ့ Gtalk ေလးသာရွိခဲ့
ပါတယ္..။ Gtalk ဆိုတာကလည္း အျမဲတမ္းသံုးဖို႕ ခက္ခဲတယ္ေလ..။ မႏၱေလးသင္တန္းေရာက္တဲံ့အခ်ိန္ေလး ခဏေလာက္ဖြင့္ထားလို႕ ရတယ္.. ။ စာသင္ခ်ိန္ဖြင့္ရေတာ့
လည္းစာသင္တာကိုထိခုိက္ေတာ့ သိပ္မသံုးရပါဘူး။ သင္တန္းအခ်ိိန္ၿပီးေတာ့စစ္ကိုင္းသင္တန္းကိုျပန္တဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့လည္းသင္တန္းမ်ာစာသင္တာ ည ၈နာရီမွ အားေတာ့တယ္။ ၈နာရီသင္တန္းဆင္းေတာ့လည္းေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသားေတြကို တစ္ခ်ိန္သီးသန္႕သင္ရျပန္ေတာ့ ည ၉ နာရီမွ အင္တာနက္ဆိုင္ကိုေရာက္ျဖစ္တယ္.။
ဒီၾကားထဲဦးဇင္းအတြက္ဆက္သြယ္ေရးကေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲပါတယ္.။ ေက်ာင္းနားက PCO ဖုန္းေလးတစ္လံုးကလည္းဖုန္းလာရင္လာေခၚေပးရတာ နဲ႕ သြားဆက္ရတာ ေတာင္တစ္ခုကိုေက်ာ္သြားရတယ္..။ တစ္ခါတစ္ေလမႏၱေလးသင္တန္းေနာက္က်မည့္ရက္ေတြမွာဖုန္းလွမ္းဆက္ထားရတယ္..။ မႏၱေလးက ေန႕စဥ္မီးပ်က္တာကိုး.။ မီးစက္ေမာင္ဖို႕ သင္တန္းသားစံုမွေမာင္းရတာ.။ ဒီၾကားထဲသင္တန္းသားက ပ်က္တဲ့ရက္ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲခဲ့တယ္။ ဦးဇင္းက ေနာက္က် မႏၱေလးက သင္တန္းသားမစံုေသးလို႕ မီးစက္မေမာင္းေတာ့ က်န္တဲ့ သင္တန္းသားသံဃာေတာ္မ်ားထုိင္ေနရတယ္..သူတို႕ခမ်ာ ေနပူထဲကလာၿပီးဦးဇင္းသင္တန္းကိုလာတက္ရတာဆို ေတာ့ အေအးခန္းထဲေရာက္ေတာ့ေအးခ်င္မွာပဲေလ။ အဲဒီလိုအေအးခန္းထဲမွာသင္လုိ႕ရေအာင္လည္းဥိးဇင္းၾကိဳးစား
ခဲ့ပါတယ္.။ အေအးခန္းဆိုတာကလည္း မီးရွိမွ ရတာျဖစ္ေတာ့ မႏၱေလးက သင္တန္းကလည္းဦးဇင္းေရာက္မွပဲမီးစက္ေမာင္းေပးတယ္ေလ။ တယ္လီဖုန္းရွိရင္ ဦးဇင္း
ၾကိဳတင္ဖုန္းဆက္ထားလို႕ အဆင္ေျပတာေပါ့.. ။ ဦးဇင္းလည္းစစ္ကိုင္းကေနမႏၱေလးကိုသြားရတာဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ကားေနာက္က်တာေတြ ဆုိင္ကယ္နဲ႕ လိုက္ပို႕ မည့္ဒါယကာေတြရွိရင္လည္း ေနပူေတာ့ေျဖးေျဖးေမာင္းေတာ့ေနာက္က်တာမ်ိဳးေတြျဖစ္ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ သင္တန္းမမွီမွာစုိးရိမ္လို႕ ဆြမ္းကိစၥေတာင္ မၿပီးစီးႏုိင္ခဲ့
ပါဘူး။..အခုဦးဇင္းသင္တန္းေတြအဆင္ေျပေအာင္ကူညီေပးတဲ့အတြက္ ဦးဇင္းဒါယိကာမႀကီးႏွင့္ အလွဴရွင္မ်ားအားလံုးကို ၀မ္းေျမက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚဆိုပါတယ္..
ဦးဇင္းသင္တန္းသားေတြသိရင္လညး္အလြန္၀မး္သာၾကမွာပါ..။ ဒါယိကာမႀကီးတို႕ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္းကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းအေပါင္းတို႕ ႏွင့္ျပည့္စံုပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေမတၱာမ်ားပို႕ သလိုက္ပါတယ္...
လူတိုင္းမွာ အစြမး္အစေတြကုိယ္္စီရွိၾကပါတယ္...
အဲဒီအစြမ္းအစေတြကိုဘယ္ေနရာမွာအသံုးခ်မလဲ
ဒါယိကာမႀကီးတို႕ ဘေလာ့ေရးသားေနတဲ့စာတစ္္ေၾကာင္းဟာ
တစ္စံုတစ္ဦးအတြက္ အက်ိဳးတစ္ခုခုရွိသြားႏိုင္ပါေစ...
ဦးဇင္းကိုကူညီလို႕ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး..တစ္ျခားလုိအပ္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာလည္း
ဦးဇင္းကိုကူညီသလိုကူညီၾကမယ္ဆိုရင္ ...။ လူေတြမသိေသးတဲ့အသိေလးတစ္ခုေလာက္သိသြားၾကမယ္ဆိုရင္
ဘေလာ့ကာေတြဟာ လူေတြအတြက္အက်ဳိးျပဳတယ္ဆိုတဲ့ နာမည္ေလးတစ္လံုး ျဖစ္သြားနိုင္ပါတယ္..


ဦးဇင္း ဦးေကာ၀ိဒ


***********************************
ဒီေနရာေလးမွာ ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒဘေလာ႔ဂ္သို႔ အလည္သြားနိုင္ၾကပါတယ္ရွင္။

အားလံုးကို ေလးစားခင္မင္လ်ွက္

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

Collapse...

ကုသိုလ္အတူျပဳမွ ခ်မ္းသာအတူခံစားရမယ္

မဂၤလာပါရွင္.
ဒီပို႔စ္ေလးကေတာ႔ ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ နဲ႔ ဘုန္းဘုန္းဦးေကာ၀ိဒ တို႔ရဲ႕စကားေျပာခန္းေလးပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ ဒီပို႔စ္ေလးကို ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ရဲ႕ဘေလာ႔ဂ္ေလးမွာ ကၽြန္မဖတ္ရျပီး ကၽြန္မဘေလာ႔ဂ္ကေလးမွာ လာေရာက္စာဖတ္ၾကတဲ႔ စာဖတ္သူအေပါင္းကို ျပန္လည္ မ်ွေ၀ျခင္တာနဲ႔ ကိုေဂ်ဂ်ဴ၀ိုင္ထံမွာ ခြင္႔ေတာင္းျပီး ျပန္လည္မ်ွေ၀ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

ဒီပို႔စ္ေလးကိုဖတ္ျပီး ျဖစ္နိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ျဖင္႔ အလွဴေငြ နည္းသည္ ၊မ်ားသည္သေဘာမထားပဲ ဂ်ပန္မွဘေလာ႔ဂါမ်ားနဲ႔စာဖတ္သူမ်ား ၊ စကၤာပူမွဘေလာ႔ဂါမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူမ်ား၊အေမရိကားမွဘေလာ႔ဂါမ်ားနဲ႔စာဖတ္သူေမာင္နွမမ်ား၊ နိုင္ငံအသီးသီးမွ ကၽြန္မဘေလာ႔ဂ္ေလးသို႔လာေရာက္စာဖတ္ၾကေသာ ဘေလာ႔ဂါမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး တစ္ေယာက္ကို နည္းသည္ မ်ားသည္ စိတ္ထဲမွာမထားပါပဲ တတ္နိုင္သေလာက္ ကုသိုလ္စုေပါင္းပါ၀င္နိုင္ၾကရင္ျဖင္႔ ဘုန္းဘုန္းတို႔လိုအပ္ေနတဲ႔ မီးစက္တစ္လံုးေတာ႔ ၀ယ္နိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင္႔မိပါတယ္ရွင္.. နိုင္ငံျခားမွာေနထိုင္သူေတြကလည္း နိုင္ငံျခားျပန္ျငီးခ်င္းေလးျငီးထားျပီးၾကျပီမို႔ တစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ မ်ားမ်ား လွဴနိုင္ၾကဘို႔ရန္လဲ ေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲၾကမယ္ဆိုတာကၽြန္မနားလည္ လက္ခံျပီးသားပါရွင္.. ဒါေၾကာင္႔မို႔ ဂ်ပန္မွာေနထိုင္တဲ႔သူဆိုရင္လဲ ကိုယ္အသံုးေငြကို နည္းနည္းေလ်ွာ႔ျပီး တစ္ေယာက္ကို ယန္း ၂၀၀၀ ကေန ၃၀၀၀ ခန္႔ေလာက္ ၊ စကၤာပူကဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြကလည္း တစ္ေယာက္ကို စကာၤပူေဒၚလာ ၁၅ က်ပ္ ၂၀ ေလာက္စီ စုေပါင္းနိုင္လိုက္ရင္ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ ၊စာဖတ္သူမိတ္ေဆြေမာင္နွမေတြ ေပါင္းစုျပီး မီးစက္အလွဴေလးတစ္ခု ျဖစ္နိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ စိတ္ကူးမိျပီး ကုသိုလ္အတူျပဳျပီး ခ်မ္းသာအတူခံစားနိုင္ၾကေစရန္ရည္ရြယ္၍ ဒီပို႔စ္ေလးကို ျပန္လည္မ်ွေ၀တင္ျပျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ ကၽြန္မလည္း တတ္နိုင္သေလာက္ အလွဴေငြထည္႔ျပီးပါ၀င္ဖို႕ စိတ္ကူးထားပါတယ္။

**************************************
ဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒနွင္႔စကားေျပာျခင္း

ကြန္ပ်ဴတာကုိ စသင္ေပးျဖစ္္ခဲ့ တာေတာ့ ၾကာၿပီ။ ၾကာၿပီဆုိတာက မႏွစ္က ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ လဆန္းပုိင္းေလာက္ကေန စၿပီး သင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စသင္တယ္ဆုိတာက နီးစပ္ရာ အကူအညီလာေတာင္းတဲ့ သူေတြကုိ စသင္ေပးျဖစ္တယ္။

သင္တန္းလုိ႔ အမည္တပ္ျဖစ္လုိက္တာက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၉) ရက္ေန႔မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းစၿပီး သင္တန္းကုိ ဆက္ပုိ႔ခ်ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အေျခခံသင္တန္းကေန စၿပီး ပုိ႔ခ်ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ကေနစၿပီး photo shop ရယ္ Video Edit ေတြရယ္ သင္ေပးျဖစ္တယ္။ A+ သင္တန္း ဆုိၿပီး နာမည္ မခံေသးဘူး။ စက္ေတြ ပ်က္တာေတြ window ျပင္တာေတြ Software ေတြ install ေတြကုိ လုိက္ၾကည့္ခုိင္းၿပီး သင္ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ မႏၱေလးက ၃၅ လမ္း ၆၉ × ၇၀ လမ္းၾကားမွာ ဆရာဦးရဲ၀င္းေနာင္ရဲ႕ Pro-Tech Center ႀကီး ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဦးဇင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီလုိ႔ ေျပာရမွာပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္း ဆုိေတာ့ မႏၱေလးမွာ ဦးဇင္းတုိ႔ အင္တာနက္ေတြ ကြန္ပ်ဴတာေတြ အသံုးျပဳေနၾကေပမယ့္ Offline မွာ ကြန္ပ်ဴတာကုိ မျမင္ဖူးတဲ့ သံဃာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဦးရဲ၀င္းေနာင္ကုိလည္း ဦးဇင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ MICT မီးမေလာင္ခင္ ကတည္းက ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ သံဃာေတြကုိ ျပန္သင္ေပးဖုိ႔ ဆုိတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဦးဇင္း ဒီမွာ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းလာတက္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာကုိ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီ MICT မွာတုန္းက စစ္ကုိင္းကေန မႏၲေလးကုိ Casing ပံုးကုိ ပခံုးေပၚတင္ ဗုဒၶတကၠသုိလ္အနီးကေန ကုိးေပမွတ္တုိင္အထိ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး စစ္ကုိင္းကား ေခါင္မုိးေပၚကေန မႏၲေလးကုိ သြားခဲ့ရတယ္။ ဒါေတြကုိ ဦးရဲ၀င္းေနာင္က ပုိသိပါတယ္။ အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ အသိဆံုးကေတာ့ အခု အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဦးညာဏဒီပ အသိဆံုးေပ့ါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ ဦးဇင္းရဲ႕ ဒကာ ဒကာမေတြက ဦးဇင္းကုိ အိႏၵိယမွာ BA တက္ဖုိ႔ တြန္းအားေပးေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဦးဇင္းရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ အဲဒီကုိ BA သြားတက္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ မရွိဘူး။ ေဒါက္တာဘြဲ႕လည္း မယူခ်င္ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒါက္တာဘြဲ႕ရတဲ့လူေတြကုိ ၾကည့္မိတယ္။ ဒီနည္းပညာကုိ ဘယ္သူမွ ျဖန္႔ျဖဴးဖုိ႔ အစီအစဥ္ မရွိဘူး။ ဒီအတုိင္းဆုိရင္ ဒီနည္းပညာကုိ ကုိယ္မလုပ္ရင္ ဘယ္သူ႔မွ လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ အသိေလး ေခါင္းထဲ ၀င္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ ဆရာ့ကုိ အကူအညီေတာင္းတယ္။ ေတာင္းတာက မႏၱေလးကသံဃာေတြကုိ Free သင္ေပးခ်င္တယ္ ဆုိၿပီး ေတာင္းခဲ့တယ္။ ဦးရဲ၀င္းေနာင္အေနနဲ႔ စက္အင္အားေတြ ခ်ိန္ရေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး စက္ေလးလံုး နဲ႔ ဦးဇင္းေတြ ေလးပါးနဲ႔ သင္ေပးဖုိ႔ ဦးရဲ၀င္းေနာင္က ေျပာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဆင္မေျပခဲ့ဘူး။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ဦးဇင္းျဖစ္ခ်င္တာက သံဃာေတြအတြက္ အခ်ိန္သီးသန္႔ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ။ အဲဒီမွာ ဦးရဲ၀င္းေနာင္က သူ႔ရဲ႕ Center ထပ္ခုိးေလးကုိ ေပးခဲ့တယ္။ ဦးဇင္းကလည္း ထပ္ခုိးေလးမွာ သံဃာေတြ က်ဥ္းက်ဥ္းၾကပ္ၾကပ္နဲ႔ သင္မေပးခ်င္ဘူး။ Air Con ခန္းမွာ သင္ေပးခ်င္တာ။ ဒါကလည္း ဦးရဲ၀င္းေနာင္ရ႕ဲ စီးပြားေရး တစ္စိတ္တစ္ေဒသျဖစ္ေနတာ ဆုိေတာ့ အေတာ္ေလး အၾကပ္ရုိက္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ၾသဂုတ္လဆန္းေလာက္ကေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဦးရဲ၀င္းေနာင္က သူ႔ရ႕ဲစီးပြားေရးကုိ ပဓာန မထားဘဲ ဦးဇင္းရဲ႕ ဆႏၵကုိ လုိက္ေလ်ာခဲ့တယ္။ အဲဒီ ၾသဂုတ္လ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ သင္တန္း စဖြင့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

Free သင္တန္းဖြင့္မယ္ဆုိေတာ့ ဒီသတင္းကုိ သတင္းစာထဲ ထည့္လုိ႔ မျဖစ္ဘူး။ မျဖစ္ဘူးဆုိတာက မႏၱေလးသံဃာ့အင္အားနဲ႔ ဦးရဲ၀င္းေနာင္ ခြင့္ျပဳတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ ၁၀ လံုးနဲ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ဦးဇင္းနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ တကယ္ ကြန္ပ်ဴတာ တတ္ခ်င္တဲ့ ဦးဇင္းေတြကုိ လုိက္ၿပီး အေၾကာင္းၾကားခဲ့တယ္။ အဲဒီရဟန္းသံဃာေတြနဲ႔ပဲ သင္တန္းကုိ စျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီ အခမဲ့ သင္တန္းကုိ ပုိျဖစ္ခ်င္တာကလည္း ဂဇဲ(လ္) မွာ သံဃာေတြ Free သင္ေပးတယ္ ဆုိေပမယ့္လည္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ျမင္လာတာကုိ မေတြ႕ရဘူး။ ဦးဇင္းျဖစ္ခ်င္တာက သံဃာေတြ ကြန္ပ်ဴတာကုိ တကယ့္ Professional ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တယ္။ Professional ဆုိလုိ႔ စီးပြားပညာရွင္ ပံုစံမ်ဳးိ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ သာသနာပုိင္းမွာ အသံုး၀င္မည့္ နည္းပညာေတြကုိ သိေစခ်င္ တတ္ေစခ်င္တာပါ။ အဲဒီမွာ ဆရာရဲ၀င္းေနာင္ကုိ အကူအညီေတာင္းတယ္။ ဦးဇင္းသင္မယ့္ Course ကုိ သင္ခ်င္ရာသင္မယ္။ Basic ရယ္လို႔ DTP ရယ္လုိ႔ မသတ္မွတ္ဘူး။ သံဃာေတြအတြက္ လိုအပ္တာေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ သိသြားေအာင္ တတ္သြားေအာင္ သင္မယ္။ ကာလကုိလည္း ဘယ္ႏွစ္လလုိ႔ မသတ္မွတ္ဘဲ သင္ေပးမယ္။ အဓိကကေတာ့ တတ္ကၽြမ္းမႈေပၚမူတည္ၿပီး သင္တန္းဆင္းေပးမယ္။ အဲဒီမွာ ဆရာဦးရဲ၀င္းေနာင္က စဥ္းစားတယ္။ အဓိက လုိအပ္ခ်က္က လွ်ပ္စစ္မီး။

သင္တန္းစဖြင့္ေတာ့မယ္ လုပ္ခ်ိန္မွာ မီးကမွန္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြင့္လုိက္ပါတယ္။ ဖြင့္ၿပီး ၂ ရက္ေလာက္လည္းေရာက္ေရာ။ မီးက စပ်က္ေတာ့တာပဲ။ အဲအခ်ိန္ကစၿပီး ေခါင္းက်ိန္းေတာ့တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဖြင့္ၿပီးၿပီဆုိေတာ့ ပိတ္ဖုိ႔ မစဥ္းစားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဆက္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ သီတဂူမွာ ေက်ာင္းတက္ရင္း တန္းလန္း ေက်ာင္းတက္တဲ့ စားရိတ္ေလးနဲ႔ ဆက္လုပ္ရေတာ့တာပဲ။ အလႉရွင္လည္း မရွိဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ သင္တန္းတစ္ခု ၿပီးေအာင္ သင္ေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဂ်ာနယ္ေတြက အင္တာဗ်ဴးေတြ မ်ားခဲ့တယ္။ အဲဒီ အင္တာဗ်ဴးေတြေၾကာင့္ ဦးဇင္းကုိ အထင္ႀကီးၾကတယ္။ ဦးဇင္း ကိုယ့္န၀ကမၼေလးနဲ႔ကုိယ္ ျခစ္ျခဳပ္လုပ္ခဲ့ရတာကုိ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။ မႏၱေလးသြားဖုိ႔ ပုိက္ဆံေခၽြတာတဲ့အေနနဲ႔ ကုိးေပအထိ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ စစ္ကုိင္းကား စီးရတာေတာင္မွ အမုိးေပၚမွာပဲ စီးခဲ့ရတယ္။ သင္တန္းဆရာပဲ ဆုိၿပီး ေရွ႕ခန္းမွာ အခန္႔သား မထုိင္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ သင္တန္းသားေတြကုိ အင္တာနက္ သင္မေပးလုိက္ရဘဲ အမွတ္စဥ္ (၁) သင္တန္းေလး ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ အာဏာပုိင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားနဲ႔ ကေတာက္ကဆေလးတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စက္တင္ဘာတစ္ႏွစ္ျပည့္ Case ေၾကာင့္ပါ။ အဲဒီ Case ကုိေျပလည္ေအာင္ မႏၱေလးတုိင္း ဗဟုိသံဃာမဟာနာယကခ်ဳပ္ဆီ သြားၿပီး ေလွ်ာက္ထားခဲ့တယ္။ ဆရာေတာ္ သူ႔တပည့္ေတြကုိပါ သင္ၾကားေပးဖုိ႔ ေျပာရင္း လက္မွတ္ ထုိးေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ရ႕ဲ လက္မွတ္ေၾကာင့္ သင္တန္းကုိ ဆက္သင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္သာ မကူညီခဲ့ရင္ ဦးရဲ၀င္းေနာင္လည္း ခြင့္ျပဳရဲမွာ မဟုတ္ဘူး။

အမွတ္စဥ္ (၁) ၿပီးဆံုးၿပီးတဲ့ေနာက္ အမွတ္စဥ္ (၂) အတြက္ စဥ္းစားရပါၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဦးဇင္းမွာလည္း ဘတ္ဂ်က္အခက္အခဲ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေနာက္ႏွစ္အတြက္ ေက်ာင္းစရိတ္ေလးကေတာ့ မ်က္ခံုးလႈပ္ၿပီ။ စစ္ကုိင္းမွာလည္း သင္တန္းေတြ သင္ေနၿပီေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ blog ေတြကုိ ၀င္ကလိရင္း blogger ေတြကုိ အကူအညီေတာင္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ Multiply က ရြက္၀ါ ဆုိတဲ့ blogger တစ္ဦးက သင္တန္းအတြက္ စရိတ္ကုိ စိတ္မပူပါနဲ႔။ သူရွာေပးမယ္ ဆုိၿပီးမွ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္း (ရုရွား) နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ေပးခဲ့တယ္။ အသင္း၀င္တစ္ဦးကေန ညႀကီး ဦးဇင္းဆီ ဖုန္းဆက္တယ္။ ဦးဇင္းကုိယ္တုိင္က တစ္ဆင့္ဖုန္းနဲ႔ဆုိေတာ့ စကားအၾကာႀကီး မေျပာရဘူး။ ျပန္လာခဲ့ရတယ္။ မနက္ျဖန္ ဦးဇင္းရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဖုန္းျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ဆက္သြယ္လုိ႔ရတဲ့ G-talk ကေန ခ်ိန္းခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ ေနာက္ရက္ ညေနပုိင္း (၄း၀၀) နာရီေလာက္မွာ ေမးလ္အသစ္တစ္ခု Invite လုပ္လာတယ္။ အဲဒါကုိ yes လုပ္မိတာက ဦးဇင္းရ႕ဲ အမွတ္စဥ္ (၂) သင္တန္းဖြင့္ဖုိ႔ အခြင့္အလမ္းတစ္ခု ပြင့္သြားခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္နာရီၾကာ စကားေျပာၿပီးေနာက္ ေဒၚလာတစ္ေထာင္လႉမယ္ဆုိၿပီး သူတုိ႔က ေလွ်ာက္ထားခဲ့တယ္။ ဦးဇင္းလည္း သင္တန္းေတြအတြက္ အေတာ္ေလး ၀မ္းသာသြားပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ အသင္းသားတစ္ဦးရဲ႕ မိသားစု၀င္တစ္ဦးက ေငြႏွစ္သိန္းကုိ မႏၲေလးသင္တန္းမွာ လာလႉတယ္။ အဲခ်ိန္မွာ သင္တန္းက ဖြင့္ဖုိ႔ အေတာ္ေလး ျပည့္စံုသြားတာေပါ့။

အဲဒီခ်ိန္ စစ္ကုိင္းမွာလည္း သင္တန္းအမွတ္စဥ္ (၂) ဖြင့္ဖုိ႔ အေတာ္ေလး ႀကိဳးစားေနရတဲ့ အခ်ိန္။ အဲဒီလုိ အသင္းက လႉမယ္ဆုိေတာ့ အေတာ္ေလး ၀မ္းသာခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အလႉေငြ ေလးသိန္းပဲ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲမွာ ေက်ာင္းစရိတ္ေတြ ပါသြားၿပီေပါ့။ အဲလုိနဲ႔ စစ္ကုိင္းသင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၂)မွာ လူေတြကုိပါ အခမဲ့ သင္ေပးဖုိ႔ စီစဥ္ခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႔ လူတုိင္းအတြက္ လုိအပ္ေနတဲ့ နည္းပညာ ကုိ ဘေလာ့ တစ္ပုဒ္တင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိန႔ဲ ၾကည္ညိဳရင္းစြဲ ဒကာ ဒကာမေတြနဲ႔ စိတ္၀မ္းကြဲမႈေတြလည္း ျဖစ္ေပၚခဲ့ရတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔ဆႏၵက တစ္မ်ိဳး၊ ဦးဇင္းဆႏၵက တစ္မ်ိဳးေလ။ ေနာက္ သင္တန္းေနရာပုိင္ရွင္ေတြနဲ႔လည္း သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ရတယ္။ သူတုိ႔က လူေတြကုိ သင္ရင္ ပုိက္ဆံယူ။ သူတုိ႔ဆီက ရရ မရရ လူေတြကုိ သင္တဲ့အတြက္ သူတုိ႔ကုိ ပုိက္ဆံေပး စသျဖင့္ တစ္ပူေပၚ ႏွစ္ပူဆင့္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ သင္တန္းလုိအပ္ခ်က္ ေတြကေတာ့ ကုိညီလင္းဆက္အကူအညီနဲ႔ အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ အြန္လုိင္းေပၚက ဘေလာ့ဂါေတြ ပုိစ့္တင္ၿပီး ကူညီေပးၾကတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ စစ္ကုိင္း သင္တန္းအမွတ္စဥ္(၂) မွာ A+ ႏွင့္ Networking ေတြ တုိးခ်ဲ႕ သင္ေပးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကုဋီေနရာျပႆနာေၾကာင့္ သင္တန္းက ဖြင့္လုိက္ ပိတ္လုိက္နဲ႔ သင္တန္းကုိ ၿပီးေအာင္ ႀကိဳးစားသင္ရင္း ေအာင္ျမင္သြားခဲ့တယ္။ မႏၱေလးသင္တန္းမွာလည္း blogger ကုိပီေက (ကပ္ပါေပ့ကုိပီေကရယ္) က လာေရာက္ ကူညီ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ အြန္လုိင္းေပၚက အလႉရွင္ေတြ ေကာင္းမႈနဲ႔ ဆက္ႀကိဳးစားခဲ့တာ မႏၱေလး သင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၂) ၿပီးဆံုးသြားၿပီး အမွတ္စဥ္ (၃) ကုိ စကၤာပူက ကုိႀကီး ေကာင္းမႈနဲ႔ ဆက္လက္ သင္ၾကားေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ကုိင္း သင္တန္းအမွတ္စဥ္ (၃) ကုိေတာ့ ႀကိဳးစားဆဲ ပဲေပါ့။ အဲဒီမွာ ကုဋီကိစၥက ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္လာပါတယ္။ ဒီကိစၥကုိ ကုိရင္ၿငိမ္းက ပုိစ့္တင္ၿပီး ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ျမင္တဲ့အထိ အဆင္မေျပခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီကုဋီကိစၥ စိတ္ညစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ http://www.dhammaransi.net က Admin ျဖစ္တဲ့ ကုိမ်ိဳးမွ ဆက္သြယ္ေပးမႈေၾကာင့္ ေမတၱာရွင္ ေရႊျပည္သာ ဆရာေတာ္ ဦးဇ၀န ရဲ႕ အကူအညီ ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကုဋီကိစၥ အဆင္ေျပသြားခဲ့ပါတယ္။

ကုဋီကိစၥဆုိတာနဲ႔ ဖုိးသား (အျဖဴေရာင္ေမတၱာ) ကေနၿပီးေတာ့ ကုဋီအတြက္ ေငြတစ္သိန္း နဲ႔ အတူ ပုိစ့္ေတြတင္ၿပီး လႉခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ေငြနဲ႔ ကုဋီကုိ မလုပ္ျဖစ္ေသးခ်ိန္မွာပဲ သႀကၤန္ေရာက္လာပါတယ္။ သႀကၤန္ေရာက္လာေတာ့ ဒုလႅဘဦးဇင္း ကုိရင္ေလးေတြ နားေနဖုိ႔ ခံုေလး႐ုိက္ဖုိ႔ လုိလာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဖုိးသား (ခ) ျပည့္စံုေအာင္ရဲ႕ေနာက္ပုိင္း လက္သမားအခက္အခဲေတြနဲ႔ သႀကၤန္ၿပီးမွ ခံုေလး ႐ုိက္ျဖစ္တယ္။ သင္တန္းကုိ အဆက္မျပတ္ေစခ်င္တာနဲ႔ ရွိတာေလး ျခစ္ျခဳပ္ၿပီး ရေအာင္ ဖြင့္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ ဖြင့္ပြဲကုိ Blogger ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္ႏွင့္ ညီမင္းခတုိ႔ လာေရာက္ကူညီခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ စစ္ကုိင္းသင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၃) ေလးကုိ တခမ္းတနား ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ သင္တန္းမွာ Auto CAD , 3D Max , A+ သင္တန္းမ်ား တုိးခ်ဲ႕ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ သင္တန္းမွာ အခက္ခဲဆံုးက လွ်ပ္စစ္မီးျဖစ္ေနတယ္။ သင္တန္းအမွတ္စဥ္ (၂) တုန္းက မီးစက္အတြက္ Multiply က blogger ေတြ လာေရာက္ ေလ့လာၾကည့္ရႈၿပီး မီးစက္အတြက္ ကူညီမယ္ဆုိၿပီး ေလွ်ာက္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဦးဇင္းလည္း မီးစက္အတြက္ကုိ မတည္ေငြ တစ္သိန္း ထည့္ေပးခဲ့တယ္။ မီးစက္က စာရင္းေပးထားတဲ့ အလႉေငြမ်ား မျပည့္စံုေသးတဲ့ အတြက္ မီးစက္ကုိ ငွါးသံုးေနရပါတယ္။ မီးစက္ငွါးခက တစ္လကုိ ၄၅၀၀၀ က်ပ္ ကုန္က်ပါတယ္။ လုိအပ္တာေတြကုိ ေျပာျပေနရင္ ၿပီးေတာင္ ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္က စေျပာလုိ႔ စေျပာရမွန္း မသိေလာက္ေအာင္ကုိ ဒီအမွတ္စဥ္ (၃) သင္တန္းမွာ ပုိခက္ခဲလုိ႔ လာပါတယ္။ ဒီအခက္အခဲေတြၾကားထဲကေန မႏၱေလး အမွတ္စဥ္ (၄) ကုိလည္း ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မႏၱေလးသင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၄) ကုိေတာ့ သင္တန္းသားေဟာင္း ဦးပညာ၀ံသႏွင့္ ဘေလာ့ဂါ ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္တုိ႔က ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္း ကူညီေပးေနၾကဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သင္တန္းေတြ ဆက္လက္ သင္ၾကားဆဲပါ။ ေနာက္လည္း သင္တန္းေတြ မျပတ္ေအာင္ ဒီထက္မက သင္ၾကားေပးႏုိင္ေအာင္ ေနာက္ၿပီး အျခား ၿမိဳ႕နယ္မ်ားအထိ ဒီလုိ သင္တန္းမ်ိဳးေတြ ဖြင့္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။

ဒီႏွစ္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၉) ရက္ေန႔မွာ ဆရာေတာ္ ေမြးေန႔ပါ။ အဲဒီေမြးေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ http://friendsdaygroup.ning.com က Member မ်ားစုၿပီး ရလာတဲ့ အလႉေငြကုိၾကည့္ၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ သုိ႔မဟုတ္ လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုခုကုိ လႉဒါန္းဖုိ႔ ရွိပါတယ္။

အားလံုးကိုေလးစားစြာနဲ႔

WWKM

Collapse...

၂၈.၆.၂၀၀၉ ဒိုင္ယာရီစာမ်က္နွာ

Beauty Lesson

ဒီတပတ္ Beauty lesson တစ္နာရီခြဲၾကာ သင္တန္းေလးကို မနက္ ၁၁ နာရီမွာ စခဲ႔ပါတယ္...
ဒီတပတ္ေတာ႔ မိတ္ကပ္လိမ္းခ်ယ္ပံု အဆင္႔ဆင္႔ ၊မ်က္လံုးအလွျပင္နည္း ၊ မ်က္ခံုးအလွျပင္နည္း ၊ အိုင္လိုင္နာနဲ႔ မ်က္ေတာင္ေကာ႔နည္းေလးေတြ ၊ နွဳတ္ခမ္းအလွခ်ယ္နည္းေလးကို ဂ်ပန္အလွျပင္ဆရာေလးက ေသျခာသင္ျပေပးျပန္ပါတယ္...ဆရာနမူနာလုပ္ျပတာကို ကိုယ္တိုင္ျပင္တတ္ေအာင္ အဆင္႔ဆင္႔ကိုယ္တိုင္ပဲ အလွျပင္ေစခဲ႔ပါတယ္.. မ်က္လံုးနဲ႔ နွဳတ္ခမ္းအလွခ်ယ္တာကို ေတာ႔ ဆရာက ကၽြန္မကိုေမာ္ဒယ္လုပ္ေစျပီး အလွျပင္ေပးခဲ႔ပါတယ္... စိတ္၀င္စားစရာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္ရွင္.. း) ဒီတပတ္ေတာ႔ Paris မွထုတ္လုပ္တဲ႔ Elegance cosmetics မ်ားကိုသံုးျပီး အလွျပင္ပံုအဆင္႔ဆင္႔ကို သင္ေပးခဲ႔ျခင္းျဖစ္ပါတယ္.....

ကိုယ္တိုင္ျပင္ၾကည္႔ရတယ္ေလ..

ဆရာက သင္ေပးေနတာေလ

အလွျပင္ဆရာမနဲ႔ အမွတ္တရ

Playing

Soft Tennis ကစားၾကတယ္ေလ...

ဂံုညင္းခံုတမ္းကစားတာတဲ႔... ကၽြန္မကေတာ႔ အခုမွ စကစားဘူးတာပဲေလ.. ေမာင္က ငယ္ငယ္က အစံုကစားဘူးခဲ႔ေပမယ္႔ ကၽြန္မက ငယ္ငယ္က လံုး၀နီးပါကို ဘာမွ မကစားဘူးခဲ႔ေတာ႔ မကစားတတ္ဖူးရယ္ေလ.. သမီးေလးက အရမ္းကစားေစခ်င္တာနဲ႔ ၀င္ကစားလိုက္ပါတယ္..ေပ်ာ္စရာၾကီး..ဟီး ;)))))



Shopping...

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕နိုင္ၾကပါေစ..

အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

Collapse...

ကၽြန္မခ်စ္ေသာ ေယာက်ာၤးနွစ္ေယာက္

ေခါင္းစဥ္ဖတ္ျပီး နည္းနည္းလန္႔သြားနိုင္ပါတယ္... း)))))
ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မဒီပို႔စ္ေလးကိုေရးမယ္လို႔ ၾကံရြယ္ေနတာၾကာပါျပီ.... ေခါင္းစဥ္လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကည္႔ပါေသးတယ္... ကၽြန္မခ်စ္ေသာ အမ်ိဳးသားနွစ္ေယာက္လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ရင္ေကာင္းမလား... ကၽြန္မခ်စ္ေသာသူတို႔ နွစ္ေယာက္လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ရင္ ေကာင္းမလားရယ္လို႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးစဥ္းစားရင္းနဲ႔ ကၽြန္မခ်စ္ေသာေယာက်ာၤးနွစ္ေယာက္ဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေလးကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္...

ကၽြန္မမွာ သိတ္ခ်စ္ရတဲ႔ ေယာက်ာၤးနွစ္ေယာက္ရိွပါတယ္... သူတို႔နွစ္ဦိးဟာ ေမြးေန႔တူ ၊ေမြးလတူ ျဖစ္ျပီး အလြန္အခ်စ္ၾကီးတဲ႔ ေယာက်ာၤးေတြျဖစ္ၾကပါတယ္...

ကၽြန္မသိတ္ခ်စ္ရတဲ႔ ေယာက်ာၤးနွစ္ေယာက္ကေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕ေက်းဇူးရွင္ဖခင္ ကၽြန္မရဲ႕ခ်စ္ေဖေဖ နဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ခ်စ္ခင္ပြန္း ေမာင္တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္.... သူတို႔ နွစ္ဦးဟာ ကၽြန္မဘ၀မွာ ကၽြန္မအသက္ရွင္ေနသ၍ ဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႔နိုင္မွာ မဟုတ္တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာေယာက်ာၤးနွစ္ေယာက္ျဖစ္ၾကပါတယ္..... ေဖေဖ နဲ႔ ေမာင္နဲ႔ဟာ ေမြးသကၠရာဇ္ခုနွစ္သာကြာျခားၾကျပီး ေမြးေန႔တူ ၊ေမြးလတူ ဧျပီလ ၂၂ ရက္ေန႔မွာေမြးဖြားၾကတဲ႔ ျပိႆရာသီဖြားမ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္..

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က ေဖေဖက ေမေမ႔အေပၚ အရမ္းခ်စ္ျမတ္နုိးျပီး အရာရာတိုင္းလိုလိုမွာေမ႔ေမ႔သေဘာျဖစ္ေစခဲ႔တတ္တဲ႔ ေဖေဖ႔ကို မိန္းမအေပၚေတာ္ေတာ္ခ်စ္နိုင္တဲ႔သူလို႔ အထင္ၾကီးေလးစားအားက်ခဲ႔သလိုပဲ ကၽြန္မရဲ႕ေဖေဖဟာ သူေသဆံုးသြားတဲ႔ အခ်ိန္အထိ က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ႔ ေမေမ႔အေပၚ လံုး၀တာ၀န္မပ်က္ကြက္ခဲ႔ပဲ “ ခ်ိဳ ” “ ခ်ိဳ” နဲ႔ ေမေမ႔ရဲ႕နာမည္ ကို နွဳတ္ဖ်ားကမခ်နိုင္ေအာင္ တခ်ိဳတည္းခ်ိဳခဲ႔တဲ႔သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ေမေမရဲ႕နာမည္က ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳ၀င္း(ေခၚ)ျဗဴတီတင္ေမာင္ပါ။ ကၽြန္မရဲ႕အဖိုးနာမည္က ဦးတင္ေမာင္ ေလ.... ( ေရႊမန္းတင္ေမာင္ေတာ႔ မဟုတ္ရပါဘူး.) း) အဲဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္မရဲ႕ nick nameေလးကို နန္း၀ါ၀ါေမာင္လို႔ ေပးခဲ႔ျဖစ္တာပါ....ေမေမ ငယ္ငယ္က စိန္႔ၾသဂတ္စတင္းေက်ာင္းမွာတက္ခ႔ဲလို႔ အဂၤလိပ္နာမည္ ျဗဴတီတင္ေမာင္ဆိုျပီး ေပးခဲ႔တာလို႔ ေျပာပါတယ္...တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္မက ကၽြန္မရဲ႕ အဘိုးျဖစ္သူ ဦးတင္ေမာင္ကိုလည္း အရမ္းခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္... အဘိုးက အရပ္ရွည္ရွည္ ရုပ္ေျဖာင္႔ေျဖာင္႔နဲ႔ ကြယ္လြန္ခိ်န္အသက္ ၈၂ နွစ္အထိ စတိုင္က်က် ေနသြားခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မခ်စ္ေသာ ဘိုးဘိုးျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္...

ဒါေပမယ္႔ ဒီပို႔စ္ေလးမွာေတာ႔ ကၽြန္မခ်စ္ေသာေဖေဖ နဲ႔ ေမာင္႔အေၾကာင္းေလးေတြေရးပါမယ္... ကၽြန္မရဲ႕ေဖေဖက ေမေမကို အရမ္းခ်စ္ျပီး ဘာျဖစ္ျဖစ္ မိန္းမအလိုကို လိုက္ခဲ႔တာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္မသိေနခဲ႔ရပါတယ္... ေမေမက ငယ္ငယ္က သူေဌးသမီးျဖစ္ခဲ႔ေတာ႔ အရာရာမွာလက္ဖြာပါတယ္....သမီးလိုခ်င္တာဆို တခါေျပာတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း၀ယ္ေပးတတ္ပါတယ္... ကၽြန္မတို႔ငယ္စဥ္က ပိုက္ဆံေတြထည္႔ထားတဲ႔ သံေသတၱာကိုေသာ႔ခတ္ျပီး ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမတို႔ရဲ႕ ကုတင္ေအာက္မွာထားပါတယ္... သံေသတၱာေသာ႔ကိုေတာ႔ ေမေမကပဲကိုင္ခဲ႔ပါတယ္.... ေမေမ႔ရဲ႕ ၀ါသနာက ေရႊ၀ယ္မယ္ ၊ အ၀တ္အစားဒီဇိုင္းအသစ္ေပၚရင္၀ယ္မယ္ေလ..ေက်ာင္းဆရာမျဖစ္တဲ႔ ေမေမ႔မွာ ေက်ာင္းစိမ္းလံုခ်ည္ အဆင္မ်ိဳးစံု ၊ဒီဇိုင္းမ်ိဳးစံုရိွခဲ႔ပါတယ္.... အက်ီအျဖဴကိုဆိုရင္လည္း ေပၚသမ်ွဒီဇိုင္းလွလွ အျဖဴေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ဳပ္၀တ္တတ္တာ ကၽြန္မအမွတ္တရရိွေနခဲ႔ပါတယ္... ကၽြန္မရဲ႕ေဖေဖဟာ သူ႔မိန္းမ ဘာ၀ယ္၀ယ္ မျငိဳျငင္တတ္သလိုပဲ ကိုယ္တိုင္က်ေတာ႔ အ၀တ္အစားကို တခါတေလမွကိုယ္တိုင္ သိတ္မ၀ယ္ဘူးသေလာက္ပါပဲ.. ေမေမ ခ်ဳပ္ေပးတဲ႔ အက်ီေတြကို၀တ္တယ္... ေမေမ၀ယ္ေပးတဲ႔ စပို႔ရွပ္ေတြ ၊ ပုဆိုးေတြကို ၀တ္ခဲ႔ပါတယ္.... ဘာၾကီိး ညာၾကီး ရယ္လို႔ တခါမွ ဂ်ီးမမ်ားတတ္ခဲ႔ပါဘူး။ ေမေမက ေဖေဖ႔ကိုလည္း အ၀တ္အစားကို ေသျခာမီးပူထိုးျပီး သတ္သတ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ေစခဲ႔တာပါ။ ေမေမကိုယ္တိုင္ကလည္း မီးပူေကာ႔ေနမွ ၀တ္သလို ကၽြန္မတို႔ ေမာင္နွမနွစ္ေယာက္ရဲ႕ အ၀တ္အစားေတြကိုဆိုရင္လည္း ေသေသသပ္သပ္ျဖစ္ေအာင္ မီးပူထိုးေပးခဲ႔တာမို႔ ကၽြန္မအရြယ္ေရာက္လာေတာ႔ ကိုယ္႔အ၀တ္အစားေတြကို ကိုယ္တိုင္မီးပူထိုးမွပဲ ၀တ္တတ္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္...

ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္က ေဖေဖက “အဆိုေတာ္လႊမ္းမိုး ရဲ႕ ဆရာမကိုပဲအသဲစြဲေအာင္ခ်စ္ေတာ႔သည္။”ဆိုတဲ႔သီခ်င္းေလးကို မၾကာခဏသီဆိုျပီး ေမေမ႔ကို စေနခဲ႔ပါတယ္... “ ေငြေသာ္တာေရာင္ျခည္.... ထိန္လင္းေတာ႔သည္.... ဘံုၾကိဳးျပတ္တဲ႔ မိုးနတ္မဒီ သဒၵါကပိုသည္ ...ဆရာမကိုပဲ အသဲစြဲေအာင္ ခ်စ္မိျပီ ”ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကိုဆိုျပီး ေမေမ႔ကို ခဏခဏစတတ္သလို ရိွဳးအလြန္မ်ားတတ္တဲ႔ ေမေမ႔ကို “ဘယ္လိုျပင္ျပင္ ဖားဖင္လိပ္ခါး ပါပဲကြယ္ ”ဆိုျပီး ေမေမစိတ္ဆိုးေအာင္ ခဏခဏ စတတ္ခဲ႔ပါတယ္... ေဖေဖက အဲလိုေျပာရင္ ေမေမက ေလ႔က်င္႔ခန္းေတြလုပ္တတ္ခဲ႔တယ္ေလ... ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္က ေမေမဟာ တကယ္ပဲ ေက်ာင္းဆရာမ၀တ္စံုေလးနဲ႔ အရမ္းလိုက္ဖက္ခဲ႔တဲ႔ ခန္႔ခန္႔ညားညား ေက်ာင္းဆရာမတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ။ ေမေမက အ၀တ္အစားကို အျမဲတမ္း သစ္သစ္လြင္လြင္ သပ္သပ္ယပ္ယပ္၀တ္တတ္ေတာ႔ အျမဲက်က္သေရရိွျပီး လွပေနခဲ႔တယ္ေလ... အဲဒါေၾကာင္႔ ေမာင္က ေမေမ႔ကိုစေတြ႕ေတာ႔ ငါ႔ေယာကၡမက ဘယ္သူနဲ႔တူပါလိမ္႔လို႔ ေအာက္ေမ႔ေနတာ ေဒၚျမင္႔ျမင္႔ခင္နဲ႔တူပါတယ္လို႔ ခ်ီးမြမ္းခဲ႔ပါေသးတယ္... ကၽြန္မအိမ္ေထာင္က်ေတာ႔ မဂၤလာေဆာင္ျပီးတာနဲ႔ ေမာင္႔ေနာက္ကို ကၽြန္မလိုက္ခဲ႔ရသလို ေမာင္ေလးကလည္း ရန္ကုန္မွာ စီးပြားေရးလုပ္ေနသူမို႔ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ နွစ္ေယာက္ထဲသာပဲ အိမ္မွာက်န္ခဲ႔တာပါ... ေဖေဖက ေမေမ႔ကို အရမ္းခ်စ္တာကၽြန္မတို႔သိေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ေမာင္နွမ တတ္နိုင္သေလာက္ အေ၀းကေနေထာက္ပံ႔ၾကျပီး မိဘေတြကိုစိတ္ခ်ထားခဲ႔ပါတယ္.... ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္ စီးပြားေရးအဆင္ေျပစဥ္အခ်ိန္က ကၽြန္မတို႔ေမာင္နွမလိုအပ္တာမွန္သမ်ွ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံုထားေပးနိုင္ခဲ႔တဲ႔ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမတို႔ရဲ႕ ေက်းဇူးေတြကို သိတတ္စြာနဲ႔ အသက္ၾကီးလာၾကလို႔ အရင္လိုစီးပြားေရး အဆင္မေျပနိုင္တဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြန္မတို႔ ေမာင္နွမနွစ္ေယာက္ဟာ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ တို႔ အသံုးစရိတ္အတြက္ ပူစရာမလိုေအာင္ ေပးကမ္းေထာက္ပံ႔နိုင္ခဲ႔ၾကပါတယ္...

အသက္ၾကီးလာေတာ႔ ေဖေဖ က ေမေမ႔ကို အ၀တ္အစားေတြကိုေလ်ွာ႔ဘို႔ ေျပာဘူးေပမယ္႔ ငယ္ငယ္ကတည္းကေမေမ႔ရဲ႕၀ါသနာမို႔ သူလည္း သိတ္မတားရက္ခဲ႔ရွာပါဘူး။ ကၽြန္မရန္ကုန္မွာေက်ာင္းတက္ေတာ႔ တစ္လတစ္ခါေလာက္ကၽြန္မကိုလာေတြ႔တတ္တဲ႔ေဖေဖက ေမေမက မွာလိုက္လို႔ဆိုျပီး ေမေမ႔အတြက္ ဖိနပ္ ၊ လက္ကိုင္အိပ္ကေလးေတြ ၊ စပို႔ရွပ္အက်ီကေလးေတြ ၊ အက်ီစေတြ ၊ ထမီေတြ ၾကံဳသလို ၀ယ္၀ယ္သြားေပးတတ္ပါတယ္... ေဖေဖက သူ၀ယ္လာျပီးရင္ “သမီးေမေမအတြက္၀ယ္လာတာ ဒီမွာၾကည္႔ပါဦး”လို႔ ေဖေဖ က ကၽြန္မကိုျပရင္ ေမေမ႕အေပၚ သိတ္ခ်စ္နိုင္လြန္းတဲ႔ ေဖေဖ႔ကို ပိုျပီးေလးစားခ်စ္ခင္မိခဲ႔ရပါတယ္...

ဒီလိုနဲ႔ နယ္ျမိဳ႕ေလးမွာ ေဖေဖက သမ၀ါယမအသင္း ဥကၠဌ အျဖစ္ဆက္လုပ္ေနျပီး ၊ ေမေမက မူလတန္းေက်ာင္းအုပ္ဆရာမတစ္ေယာက္အျဖစ္ အလုပ္ဆက္လုပ္ေနခဲ႔ေတာ႔ လစာ ဘယ္ေလာက္မွ မရလို႔ ပင္ပန္းပါတယ္ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမရယ္ အလုပ္ေတြကိုထြက္ျပီး နားၾကပါလို႔ တားခ်င္ခဲ႔ေပမယ္႔ တခ်ိဳ႕မိတ္ေဆြေတြက ၀င္ေငြ ဘယ္ေလာက္မွ မရခ်င္ေနပါေစ... ဒါဟာ သူတို႔အတြက္ စိတ္အပမ္းေျဖမွဳတမ်ိဳးပါပဲ.. ရံုးသြားခ်ိန္ ရံုးသြား ၊ေက်ာင္းသြားခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသြားေနေတာ႔ အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြေတြေတြ႔နိုင္သလို အခ်ိန္ကုန္လည္း ျမန္ေစတာမို႔ သမီးတို႔ ေထာက္ပံ႔ေနၾကေပမယ္႔လည္း ဒီအလုပ္ကေလးေတြကို သူတို႔ ဆက္လုပ္ေနပါေစ ၊ ဒါမွ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနနိုင္ၾကမွာ အိမ္မွာဆိုရင္ ၾကာလာေတာ႔ ျငီးေငြ႔လာေစနိုင္ၾကတာမို႔ ဒီအတိုင္းေလးပဲ အလုပ္ဆက္လုပ္ထားခိုင္းလိုက္ပါလို႔ ေျပာၾကလို႔ မတားျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။

အဲဒီလိုနဲ႔ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ နွစ္ကုန္ခါနီးမွာ ေသြးတိုးေရာဂါရိွတဲ႔ ေမေမဟာေက်ာင္းကျပန္လာျပီး အိမ္အေရာက္မွာ မထင္မွတ္ပါပဲ ေလျဖတ္သြားခဲ႔တာမို႔ ေဖေဖဟာ အတတ္နိုင္ဆံုး ဂရုစိုက္ျပီး ဆရာေပါင္းစံုနဲ႔ တတ္နိုင္သေလာက္ ကုသေပးခဲ႔ေလေတာ႔ ေမေမဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးျပန္ေကာင္းက်န္းမာလာခဲ႔ပါတယ္... ေဖေဖ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္ ဂရုတစိုက္နဲ႔ ေဆးေတြလိမ္းျပီးနွိပ္နယ္ေပးမွဴ႕ေတြေၾကာင္႔ ေမေမဟာ နွဳတ္ခမ္းေလးနည္းနည္းရြဲ႕သြားတာကလြဲရင္ အေကာင္းပကတိနည္းပါး ျပန္ျဖစ္သြားခဲ႔လို႔ ကိုယ္တိုင္ေစ်းသြား ခ်က္ျပဳတ္ ၀ယ္ျခမ္းေနနိုင္ခဲ႔ပါတယ္....အဲဒီလို က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ႔ ေမေမ႔ကို ေဖေဖက ပိုျပီးဂရုစိုက္ခဲ႔ပါတယ္... ကၽြန္မကလည္း ေမေမေနမေကာင္းစဥ္ခဏသာျပန္နိုင္ခဲ႔ျပီး ၊ ေမာင္ေလးကလည္း အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔မို႔ ခဏသာျပန္ျပီးျပဳစုနိုင္ခဲ႔ၾကတာပါ..... အဓိက ေဖေဖ႔ရဲ႕ ေမတၱာေတြနဲ႔ ဂရုစိုက္မွဳေတြေၾကာင္႔ ကၽြန္မရဲ႕ေမေမျပန္ျပီး က်န္းမာလာခဲ႔ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္....

ဒီလိုနဲ႔ ေမာင္က နိုင္ငံျခားကို အရင္ထြက္လာေတာ႔ ေဖေဖကကၽြန္မကို စိတ္မခ်ပဲ လာေစာင္႔ေရွာက္ေပးခဲ႔ပါေသးတယ္.... ျပီးေတာ႔ ေမေမ႔ကိုလည္း စိတ္မခ်ေလေတာ႔ နယ္ကိုတလွည္႔ျပန္လိုက္ ၊ရန္ကုန္မွာ တလွည္႔ေနျပီး ေစာင္႔ေရွာက္ေပးခဲ႔တာပါ... ေမေမက ရန္ကုန္မွာ မေပ်ာ္ေတာ႔ ရန္ကုန္မွာလာေနဘို႔ေခၚရင္ ျငင္းတတ္ပါတယ္..... ေမာင္နဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ျပီးေနာက္ ေဖေဖ၊ေမေမတို႔နဲ႔ ေ၀းကြာခဲ႔ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာသြားခဲ႔ပါတယ္.. ကၽြန္မလည္း နယ္ကို တခါတေလမွပဲ အလည္ေရာက္ျဖစ္ေတာ႔တာပါ.. နယ္မွာက ေမေမ႔ဘက္ကအမ်ိဳးေတြအရမ္းမ်ားေတာ႔ ေမေမက နယ္မွာပဲေပ်ာ္ပါတယ္... တကယ္ေတာ႔ ေဖေဖက ကခ်င္ျပည္နယ္ဇာတိေပမယ္႔ ေမေမ႔ကိုခ်စ္လြန္းေတာ႔ အသက္ၾကီးလာရင္ ေမေမအေျခခ်ေနထိုင္ခ်င္တဲ႔ ေမေမ႔ရဲ႕ ေမြးရပ္ဇာတိေျမ အညာကိုေျပာင္းခဲ႔ၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္.... ကၽြန္မကေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ဇာတိေျမ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာပဲ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ႔ပါတယ္... ေမေမ႔ရဲ႕ ဇာတိေျမ အညာျမိဳ႕ေလးမွာ အမ်ိဳးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား လံုး၀မေပ်ာ္ခဲ႔တာပါ..... ကံေကာင္းစြာနဲ႔ အဲဒီအညာျမိဳ႕ေလးမွာ ကၽြန္မေနရတဲ႔ အခ်ိန္သိတ္မရိွလိုက္ပါဘူး။ ၁၉၈၉ မွာ အညာျမိဳ႕ေလးကိုေျပာင္းျပီး တကၠသိုလ္တက္ေနတာပဲမ်ားတာမို႔ အညာမွာ သိတ္မေနခဲ႔ရသေလာက္ပါပဲ.... ၁၉၉၅ မွာ အိမ္ေထာင္က်ျပီးကတည္းက ေမေမ႔ရဲ႕ေမြးရပ္ဇာတိေျမေလးကို ကၽြန္မ သိတ္မေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ေတာ႔တာပါ။ ကၽြန္မတို႔ ဘယ္လိုမွ မေပ်ာ္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ အညာျမိဳ႕ေလးမွာ ေဖေဖ ေပ်ာ္ပါတယ္.... ေမေမ႔ကို အျမဲဂရုစိုက္ရင္းနဲ႔ ေဖေဖ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲေနခဲ႔တာပါ... မိန္းမ စိတ္ခ်မ္းသာရင္ သူလည္း အျမဲေပ်ာ္ေနတတ္ခဲ႔တဲ႔သူတစ္ေယာက္ပါ.... ဒါေၾကာင္႔မို႔ ေမေမ႔ရဲ႕ အမ်ိဳးေတြက ေဖေဖ႔ကို သူေတာ္ေကာင္းၾကီး ၊ အရမ္းေတာ္တယ္ ၊ အရမ္းေလးစားစရာေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာခဲ႔ၾကပါတယ္....

၂၀၀၆ နယူးရီးယားမွာ ေဖေဖေနမေကာင္းဘူးၾကားေတာ႔ ကၽြန္မအရမ္းစိတ္ပူသြားခဲ႔ပါတယ္... ေဖေဖ႔ကို ဘယ္လိုမွ မေသေစခ်င္ေသးပါဘူး။ ေသလိမ္႔မယ္လို႔လည္း မေတြးထားခဲ႔ပါဘူး။ ေဖေဖမရိွရင္ ေမေမတစ္ေယာက္ထဲ ဒုကၡေရာက္မွာေလ... ေဖေဖက က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ႔ ေမေမ႔ကို အျမဲေဆးလိမ္းေပး ၊ နွိပ္နယ္ေပး ဂရုတစိုက္ရိွေနတတ္ခဲ႔တာမို႔ ေဖေဖသာမရိွခဲ႔ရင္ဆိုျပီး ေတြးမိေတာ႔ စိတ္က ဘယ္လိုမွ ေနလို႔မရခဲ႔ပါဘူး။ ေဖေဖ ျပန္ျပီးက်န္းမာလာလိမ္႔မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင္႔ျပီး ေဖေဖ႔ကို တတ္နိုင္သေလာက္ေဆးကုေပးခဲ႔ေပမယ္႔ ၂၀၀၆ ဇန္န၀ါရီ ၂၀ ရက္ေလာက္ကတည္းက ေဖေဖ ကိုမာရသြားခဲ႔ပါတယ္.... ရန္ကုန္မဟာျမိဳင္အထူးကုေဆးခန္းၾကီးမွာပဲ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြက တတ္နိုင္သေလာက္ၾကိဳးစားကုေပးခဲ႔ၾကေပမယ္႔ ေဖေဖအသက္ရွင္နိုင္ေတာ႔မွာ မဟုတ္ဖူးဆိုတာကို ရန္ကုန္မွာရိွတဲ႔ ေမာင္ေလးနဲ႔ အစ္မေတြကသိေတာ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃ ရက္ေန႔မွာ ေဆးရံုေတာင္းဆင္းခဲ႔ျပီး ေမေမရိွရာ နယ္ကိုျပန္ေခၚသြားခဲ႔ပါတယ္...

ေမေမဆီကို ဖုန္းဆက္ေတာ႔ “သမီးေဖေဖက ငါရန္ကုန္မွာ ေဆးရံုခဏသြားတက္ျပီး ျပန္လာမယ္ ေစာင္႔ေန...ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ ”ဆိုျပီး ေျပာထားခဲ႔တာတဲ႔ ... အခုအသက္ေတာ႔ မေသေသးဘူးျပန္လာတယ္... အဲဒါေမေမ႔ကို စိတ္မခ်လို႔ေနမွာ လို႔ ေမေမက ဆိုေလေတာ႔ ကၽြန္မက ေမာင္ေလးကို ဖုန္းေခၚျပီး ေဖေဖ႔နားမွာ ကပ္ျပီး ဂတိေပးလိုက္ပါ.. “သားအလုပ္ထြက္ျပီး ေမေမ႔ကိုေစာင္႔ေရွာက္ပါ႔မယ္ လို႔ မမကလည္း ေမေမ႔ကို အေ၀းကေနေစာင္႔ေရွာက္ပါမယ္”လို႔ ေျပာလိုက္ပါဆိုျပီး ေျပာခိုင္းလိုက္ေတာ႔ ေမာင္ေလးေျပာျပီး တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ ေဖေဖ အဲဒီညေနခင္းမွာ ဆံုးသြားခဲ႔ပါတယ္..... ကၽြန္မဒီေရာက္ျပီး ၇ လေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ေဖေဖဆံုးသြားခဲ႔တာပါ.... ေဖေဖဟာ ေမေမ႔ကို အရမ္းခ်စ္ခဲ႔ျပီး အရမ္းတာ၀န္ေက်ခဲ႔တဲ႔ ေယာက်ာၤးေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.... ကၽြန္မေဖေဖ႔ကို အရမ္းေလးစားခ်စ္ခင္ခဲ႔ရပါတယ္...

ျပီးေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ေမာင္႔အေၾကာင္းေရးမယ္လို႔ေတြးထားေပမယ္႔ ေမာင္႔အေၾကာင္းေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးျပီးေနပါျပီေလ... ေမာင္ကလည္း တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ေဖေဖ နဲ႔တူပါတယ္... အ၀တ္အစားဆိုရင္လည္း ကၽြန္မ၀ယ္ေပးတာကိုပဲ ၀တ္တတ္ပါတယ္... သူၾကိဳက္ရင္ေတာင္ သူကိုယ္တိုင္ ၀ယ္မ၀တ္ျဖစ္တာက ခပ္မ်ားမ်ားပါ... “ အမီးေရ ဟိုဆိုင္မွာ အက်ီေလးတစ္ထည္ေတြ႔လာတယ္.. ၀တ္ၾကည္႔တာ အေတာ္ပဲ ၾကိဳက္တယ္... အဲဒါ အမီးသြားၾကည္႔ျပီး ၾကိဳက္ရင္ ယူလာေပးေနာ္” လို႔ ဆိုတတ္တဲ႔ ေယာက်ာၤျဖစ္ျပီး ၾကိဳက္ရင္မ်ား ယူခဲ႔လိုက္တာမဟုတ္ဖူးဆိုေတာ႔ မိန္းမကို ကုိယ္တိုင္ၾကည္႔ျပီး မိန္းမၾကိဳက္ျပီဆိုမွ ၀ယ္လာတတ္ေစပါတယ္.... ကၽြန္မမွာ ကေလးနွစ္ေယာက္ရိွတဲ႔ အတိုင္းပါပဲ... တခါတေလ ေမာင္က လူၾကီးဆန္တတ္သလို ၊ တခါတေလေတာ႔လည္း ကေလးဆန္တတ္ျပန္ပါတယ္.... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူတိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္ကိုယ္စီရိွတတ္ၾကတာမို႔ တစ္ဦးရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကို တစ္ဦးကနားလည္မွဳေတြနဲ႔ အေလးထားစဥ္းစားေပးနိုင္ၾကရင္ျဖင္႔ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးေလးေတြ ျဖစ္လာနိုင္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္....... ဒါေၾကာင္႔မို႔ ကၽြန္မလည္း ကၽြန္မသိတ္ခ်စ္တဲ႔ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမတို႔ရဲ႕သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးေလးကို အားက်အတုယူျပီး ကၽြန္မသိတ္ခ်စ္တဲ႔ ေမာင္႔အေပၚ နားလည္ျခင္းေတြ၊ ေပးဆပ္ျခင္းေတြ ၊ရယူျခင္းေတြနဲ႔အတူ သက္ဆံုးတိုင္ေအာင္ အတူလက္တြဲျပီး သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေလးတစ္ခုအျဖစ္ အျမဲတမ္းရပ္တည္နိုင္ေစဖို႔ စိတ္ကူးမ်ားစြာနဲ႔.........


အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္

WWKM

( အခုတေလာ ပ်င္းပ်င္းရိရိၾကီးနဲ႔ တစ္ခုခုကို သတိရသလိုျဖစ္ေနလို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္လိုက္ပါတယ္ရွင္.. တကယ္သတိရမိေနတာက ေဖေဖ႔ကိုေရာ ေမေမ႔ကိုေရာပါ..ဟိုး..လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂၀ ေလာက္က ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမတို႔ရဲ႕ ပံုရိပ္ကေလးေတြကို သတိရမိေန လြမ္းမိေနပါတယ္.....ပို႔စ္မေရးျဖစ္တာၾကာသြားလို႔ စိတ္ကူးေပါက္တာေလးကို ေရးလိုက္မိပါတယ္.... ဒီေန႔ကစျပီး ဘေလာ႔ေကးရွင္းယူပါဦးမယ္ရွင္... ဒါေပမယ္႔ အလွဴကိစၥက မျပီးေျမာက္ေသးေတာ႔ အလွဴကိစၥျပီးေျမာက္ ေအာင္ျမင္သည္အထိ ပို႔စ္တင္ဘို႔ တာ၀န္ရိွေနပါေသးတယ္ေလ... ) း)

Collapse...

Beauty Lesson

အခုတေလာစာေရးရမွာပ်င္းေနပါတယ္...
ပ်င္းတာနဲ႔ ငယ္ငယ္ကဖတ္ျပီးသား၀တၱဳတစ္အုပ္ကိုျပန္ဖတ္ေနပါတယ္ရွင္...
တကၠသိုလ္ဘုန္းနိုင္ရဲ႕ “သူငယ္ခ်င္းလို႔ပဲဆက္၍ေခၚမည္ခိုင္” တဲ႔.....
တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္မက ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာထိုင္ျပီး ၀တၱဳရွည္ၾကီးတစ္ပုဒ္ကိုျပီးေအာင္ဖတ္ရမွာ ပ်င္းပါတယ္....
၀တၱဳစာအုပ္ကေလးကိုကိုင္ျပီး အိပ္ရာထဲမွာလွဲျပီးဖတ္ရတာကမွ ဇိမ္ရိွတာေလ...
ဒါေၾကာင္႔မို႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မျပီးနိုင္ေသးပါဘူး... ၂ရက္ဖတ္ျပီးတာမွ စာမ်က္နွာ ၄၅ပဲေရာက္ေသးတယ္... ခါးေတြေညာင္းတယ္.ဇက္ေတြပူတယ္....ၾကာၾကာမဖတ္နိုင္ဘူးေလ.... အဟတ္
ဒီစာအုပ္ကေလးကို ငယ္ငယ္ကအရမ္းၾကိဳက္ျပီးဖတ္ျပီးခဲ႔ပါျပီ..ဒါေပမယ္႔ ဆိုင္ကယ္အက္ဆီးဒင္႔ျဖစ္ျပီး ေရွ႕ကအေၾကာင္းအရာေတြကိုေတာ္ေတာ္ေမ႔သြားခဲ႔တာမို႔ ဇာတ္လမ္းျပန္ဖတ္ရတာ အခုအထိအသစ္လိုပဲျဖစ္ေနေသးတယ္... ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္ဇာတ္ရည္လည္ျပီး မွတ္မိလာမလဲမသိဘူး... း)

ငယ္ငယ္က တကၠသိုလ္ဘုန္းနိုင္၀တၱဳေတြ ၊ ျမေနွာင္းညိဳ ၊ မစႏၵာ ၊ လယ္တြင္းသားေစာခ်စ္ ၊ ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)၊လြန္းထားထားတို႔ကေတာ႔ အသဲစြဲျဖစ္ခဲ႔တာကို မွတ္မိေနေသးတယ္ေလ...ဇာတ္လမ္းေတြကေတာ႔ မမွတ္မိတာ မ်ားပါတယ္... း) အခုတေလာ အဲဒီလိုဇာတ္လမ္း၀တၱဳေလးေတြ အရမ္းဖတ္ခ်င္ေနတာမို႔ စာေရးဆရာမၾကီး မေနာ္ဟရီ အိမ္မွာသြားေအာ္ေတာ႔ ေမခက“ တိမ္းႏြဲ႕တတ္ေသာဓါးတစ္စင္း အေၾကာင္း ”ဆိုတဲ႔ ၀တၱဳေလးကို တင္ေပးခဲ႔တာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳက္နွစ္သက္မိပါတယ္.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေမခေရ...

ေနာက္ျပီး “ျမတ္နိုးတြယ္တာခ်စ္ရပါေသာေမာင္”ဆိုတဲ႔၀တၱဳေလးရိွရင္လည္း ဖတ္ခ်င္ေနပါေသးတယ္..ဘယ္သူေရးတာလဲေတာ႔ တကယ္မသိေတာ႔ပါဘူး ၊ ရုပ္ရွင္ေတာ႔ ၾကည္႔ဘူးလိုက္တယ္ေလ.. ရန္ေအာင္ နဲ႔ ေမသန္းနု ထင္ပါတယ္....
ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ ၀တၱဳရွည္ေတြပဲ ထိုင္ဖတ္လိုက္ဦးမယ္ေနာ္....ရိွရင္ပို႔ေပးၾကပါဦး .. း))

အခုတေလာ ေမာင္ေလး၊ညီမေလးေတြရဲ႕ မေျပလည္ၾကတဲ႔ဇာတ္လမ္းတခ်ိဳ႕ၾကားရတာလည္း စိတ္မေကာင္းမိဘူးေလ... ျဖစ္နိုင္ရင္ အားလံုးကိုေျပေျပလည္လည္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္... တကယ္လည္း အြန္လိုင္းဇာတ္လမ္းေလးေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားၾကတာပဲ... တစ္ေန႔တည္း ဇာတ္လမ္း ၃ပုဒ္ၾကားရတယ္... ၃ပုဒ္မွာ ၁ပုဒ္ကေတာ႔ လ်ိဳ႕၀ွက္ဇာတ္လမ္းေလးနဲ႔ စိတ္၀င္စားစရာ ၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ဇာတ္လမ္းေကာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ... အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးၾကားရေတာ႔ ကာယကံရွင္ ၂ေယာက္ကိုယ္စား ၾကည္နူးေပ်ာ္ရႊင္မိခဲ႔ပါတယ္.... ဇာတ္သိမ္းပိုင္းေလးကိုလည္း လွလွပပေလးဇာတ္သိမ္းလွပေစခ်င္ေနခဲ႔တယ္ေလ.... တကယ္ပါ....
က်န္တဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလး ၂ပုဒ္အတြက္ေတာ႔ စိတ္မေကာင္းမိဘူး ၊ ျဖစ္နိုင္ရင္ အသစ္ကေနျပန္စျပီး အမွားေတြကင္းတဲ႔ လွပအျပစ္ကင္းစင္တဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလးေတြျဖစ္ေစခ်င္ေနခဲ႔တယ္... ေမာင္ေလးေတြ ၊ညီမေလးေတြေပ်ာ္ေနတာျမင္ရရင္ ကိုယ္လည္း ကေလးေတြနဲ႔ေရာျပီး လိုက္ေပ်ာ္ေနမိတယ္ေလ.... သူတို႔လာစရင္ ကိုယ္လည္း လိုက္စျဖစ္လိုက္တာမ်ားပါတယ္.... အခုေတာ႔ သူတို႔မွာ မေပ်ာ္ၾကေတာ႔ ကိုယ္႔မွာလည္း မေပ်ာ္နိုင္တာေတြကူးစက္သြားသလိုခံစားေနရတယ္... သတင္းေတြက အစံုပါပဲ.. တစ္ေယာက္ကေနမေကာင္း ၊ တစ္ေယာက္က စိတ္မေပ်ာ္ ၊တစ္ေယာက္က အဆင္မေျပၾကနဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနၾကတယ္ေလ... ကၽြန္မကလည္း ဘေလာ႔ဂ္ေလးကဘာေတြျဖစ္မွန္းမသိဘူ..ဖြင္႔လိုက္တိုင္း အယ္ရာတက္ေနလို႔ စိတ္ေလေနတယ္... လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၇ပို႔စ္ေလာက္ကစျပီးျဖစ္သြားတာေလ.. ကုဒ္ေတြမွားထည္႔မိလို႔လားမသိပါဘူး.. အခုဆို ကိုယ္႔ဘေလာ႔ဂ္ကိုယ္ တာရိုက္ဖြင္႔မရလို႔ blogger.comကေနတဆင္႔ ၀င္ေနရတယ္ေလ.. ဆိတ္ေလတယ္..တကယ္... သူမ်ားေတြကို ဖြင္႔ခိုင္းေတာ႔ အကုန္ရတယ္ေျပာၾကတယ္..ကိုယ္႔ဘေလာဂ္ကိုယ္ပဲဖြင္႔ရတာခက္ေနတာေလ.... း(

နိုင္ငံျခားမွာေရာက္ေနၾကတဲ႔ ေမာင္နွမေတြအားလံုးရဲ႕အထီးက်န္ဆန္မွဳေလးေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာျပီး က်မက တစ္ေယာက္ေနမေကာင္းဘူးလို႔ၾကားရင္ ေမးလ္ေလးပို႔ျပီး သတင္းေမးနွဳတ္ဆက္တတ္တာက အက်င္႔ျဖစ္ေနပါျပီ..ေမးလ္မသိရင္လည္း စီဘံုးမွာသြားေအာ္ထားတတ္မိတယ္... ျဖစ္နိုင္ရင္ အားလံုးကို ကိုယ္ခ်င္းစာျပီး မိဘေတြနဲ႔ေ၀းရာမွာေရာက္ေနၾကတဲ႔ ေမာင္နွမေတြအတြက္ တတ္နိုင္သေလာက္ ခင္မင္မွဳေမတၱာေတြေပးခ်င္ပါတယ္...ညီမေလးေတြက စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနၾကရင္ ဂ်ီေတာ႔မွာေစာင္႔ျပီး ခ်က္တင္၀င္ေပးမိတယ္... စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတာေတြကို ေလ်ွာ႔ပါးသြားေစခ်င္လို႔ တတ္နိုင္သေလာက္ မ်ွေ၀ခံစားေပးလိုက္ပါတယ္....

ကၽြန္မသိေနတဲ႔ ဒီဇာတ္လမ္းေလးေတြကိုလည္း ကၽြန္မစိတ္ေပ်ာ္တဲ႔ေန႔ေလးေတြမွာ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ပို႔စ္ေလးေတြအျဖစ္ေရးသားတင္ျပသြားဘို႔ စိတ္ကူးရိွထားပါတယ္... အခုေတာ႔ ဘာမွေရးခ်င္စိတ္ကို မရိွေသးလို႔ပါ.....

ဟတ္ဟတ္.. ကၽြန္မတတ္ထားတဲ႔ ေခါင္းစဥ္နဲ႔လြဲေနတဲ႔စာေတြကိုေရးျပီး အင္ထရို၀င္လိုက္တာရွည္သြားျပီေနာ္.. အဲလိုပဲ အခုတေလာ စိတ္ေတြကဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ေလ... း)ကဲ..ေခါင္းစဥ္ေလးအေၾကာင္းက အခုမွ စေရးေတာ႕မယ္ေနာ္...

ဒီေန႔ အျမဲ၀ယ္ေနက် Cosmetic ဆိုင္မွာ Beauty Lesson ဆိုျပီး မ်က္နွာကို Massage လုပ္နည္းအဆင္႔ဆင္႔ ၊ မိတ္ကပ္လိမ္းနည္းအဆင္႔ဆင္႔ကို သင္ေပးတဲ႔ ၁နာရီခြဲၾကာသင္တန္းေလးကို သြားတက္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္..... သင္တန္းသားက ၆ေယာက္ထဲပါပဲ.... သင္တန္းခ်ိန္တစ္ခ်ိန္မွာ ၆ေယာက္ပဲသတ္မွတ္ထားလို႔ပါ... ေရာမေရာက္ရင္ ေရာမလိုက်င္႔ရသလို ၊ Skin care ကို ဂရုစိုက္ၾကတဲ႔ ဂ်ပန္ျပည္ေရာက္လာေတာ႔ ကၽြန္မလည္းဂ်ပန္ေတြလိုပဲ က်င္႔သြားမိပါတယ္....ဂ်ပန္မေလးေတြက Skin careကိုေတာ္ေတာ္ေလးဂရုစိုက္ၾကပါတယ္... ကၽြန္မလည္း အရင္ကသိတ္ဂရုမစိုက္မိခဲ႔ေပမယ္႔ ဒီမွာရာသီဥတုပူလာရင္ အသားေတြက dry ျဖစ္လာျပီး ေနပူထဲကို အက်ီ္လက္တို ၊ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ထြက္မိလို႔ကေတာ႔ Skin allergy ေတြ ျဖစ္လာတတ္လို႔ Skin care ကို ေတာ္ေတာ္ဂရုစိုက္ခဲ႔ရပါတယ္... Skin allergy ျဖစ္လာရင္ လက္ေတြ ၊ေျခေထာက္ေတြမွာပါ အယားဖုေတြေပါက္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေလးကိုယားတာပါ.. တခါတေလေတာ႔လည္း ကုတ္ေနရတာဇိမ္ရိွလို႔ ယားခ်င္လဲယားေတာ႔ဟာလို႔ ပစ္ထားလိုက္ပါေတာ႔တယ္....ဟဟားးးးး း))

ဂ်ပန္မွာ ေဆာင္းတြင္းမွာ humidity နည္းျပီး အသားေတြေျခာက္တတ္သလို ၊ ေႏြဘက္ေရာက္ရင္ humidity မ်ားလာပါတယ္..ဒါေပမယ္႔ ဂ်ပန္ရာသီဥတုက ေႏြေရာက္လာရင္ အရမ္းပူတတ္တာမို႔ အသားေတြေနေလာင္ျပီး အသားအရည္ေတြ ပ်က္စီးတတ္ၾကျပီး Body lotion တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုလိမ္းမွ အဆင္ေျပပါတယ္......ကၽြန္မကေတာ႔ ေနပူထဲ lotion မလိမ္းပဲထြက္မိတာနဲ႔ Skin allergy ျဖစ္လာေတာ႔တာပါပဲ..တခါတေလေပါ႔ေလ်ွာ႔မိတာနဲ႔ ေနပူထဲကို ေဘာင္းဘီတို ၊အက်ီလက္တိုနဲ႔သြားမိလို႔ ကၽြန္မမွာေဆးရံုေရာက္ရတာ ၃ ၊၄ ခါမကေတာ႔ပါဘူး..ျဖစ္လာရင္ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္.. အဲဒါေၾကာင္႔မို႔ Skin Care ကိုတတ္နိုင္သေလာက္ ကၽြန္မဂရုစိုက္ေနတတ္ပါတယ္.....

ဒီေန႔သြားျဖစ္တဲ႔သင္တန္းေလးကေတာ႔ မ်က္နွာ Skin care အတြက္ပဲသီးသန္႔သင္ေပးတာပါ... ေနာက္တစ္ပတ္လည္း တစ္ခ်ိန္သြားတက္ရပါဦးမယ္... စိတ္ရွည္လက္ရွည္သင္ေပးေတာ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္.... သူမ်ားသင္ေပးတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ေသျခာလုပ္ျဖစ္ေပမယ္႔ အိမ္မွာဆိုရင္ေတာ႔ တကယ္ဂရုတစိုက္မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး....မ်က္နွာကို Massage လုပ္နည္းကို ၃ ၊၄ခါ တစ္ခါတည္းအလြတ္ရေအာင္ ေသျခာသင္ေပးပါတယ္...အသံုးျပဳတာကေတာ႔ Kose မိတ္ကပ္တစ္ခုတည္းကိုပဲ ေၾကာ္ျငာတဲ႔သေဘာနဲ႔ အခမဲ႔လိမ္းေစျပီး သင္တန္းေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္.... မိတ္ကပ္လိမ္းပံုအဆင္႔ဆင္႔ကိုလည္းေသျခာသင္ေပးပါတယ္...ဒါေပမယ္႔ သူတို႔လိမ္းသလိုသာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္လိမ္းရလို႔ကေတာ႔ နာရီ၀က္ေလာက္အခ်ိန္ယူရပါလိမ္႔မယ္... ကၽြန္မက အျပင္သြားခါနီးမိတ္ကပ္လိမ္းရင္ စိတ္ရွည္ရွည္မလိမ္းတတ္သူမို႔ ၅မိနစ္ေလာက္နဲ႔ပဲ အျပီးလိမ္းတတ္ပါတယ္.. တစ္ခါတစ္ေလ အခမ္းအနားပြဲေတြတက္ရမွသာ နာရီ၀က္ေလာက္ အခ်ိန္ယူျပီးလိမ္းတတ္ပါတယ္....

သူတို႔ေတြကေတာ႔ တကယ္စနစ္တက်လိမ္းၾကတာပါ.. သင္တန္းသူ ၆ေယာက္ထဲမွာ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္လည္းပါပါတယ္...သူ႔ရဲ႕မ်က္နွာဟာ အသက္ ၅၀လို႔မထင္ရေလာက္ေအာင္ပဲ နုပ်ိဳလန္းဆန္းေနပါတယ္...ဂ်ပန္မွာ ကၽြန္မ တခ်ိဳ႕အသက္ၾကီးၾကီး အဖြားၾကီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔ဘူးပါတယ္.. အသက္ၾကီးမွန္းသိေနေပမယ္႔ သူတို႔ရဲ႕မ်က္နွာေလးေတြဟာ ၀ိပႆနာတရားအားထုတ္လို႔ မ်က္နွာေလးေတြၾကည္စင္ေနသလိုမ်ိဳး သူတို႔ရဲ႕မ်က္နွာေလးေတြဟာ နုပ်ိဳျပီးၾကည္စင္ေနၾကပါတယ္.... Skin care ကိုေတာ္ေတာ္ဂရုစိုက္ၾကလို႔ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္....ကၽြန္မတို႔ကေတာ႔ ၾကံဳမွသာ Skin careတစ္ခါတေလလုပ္ျဖစ္တာပါ..... တကယ္လည္းစိတ္မရွည္တတ္ပါဘူး..... သံုးစရာေတာ႔ အကုန္၀ယ္ထားပါတယ္... စိတ္ရွည္ရွည္ နဲ႔စံနစ္တက်မလုပ္ျဖစ္ေတာ႔ သိတ္မထူးျခားပါဘူး.... ဒီေန႔သင္တန္းေလးမွာသင္ေပးခဲ႔တဲ႔ မ်က္နွာ Massage လုပ္နည္းေလးကိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက်ပါတယ္... ျမန္မာျပည္ေရာက္ရင္ ျပန္သင္ေပးလို႔ရေအာင္ တတ္လာခဲ႔ပါတယ္..... ပို႔စ္ထဲမွာေတာ႔ မေရးတတ္ဖူးရယ္ေလ.... သရုပ္ျပပံုေလးေတြနဲ႔ေျပာမွ နားလည္နိုင္မွာမို႔ အေသးစိတ္မေျပာျပေတာ႔ပါဘူးေနာ္... စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ေတာ႔လည္း ေနာက္က်ရင္ ေျပာျပေပးပါမယ္ေနာ္.. ဒီေန႔ကေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲရွင္... း)

အားလံုးပဲ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ.

ေလးစားခင္မင္လ်ွက္

WWKM

Collapse...

My Favourite song ,SOS by ABBA

SOS by ABBA

Where are those happy days, they seem so hard to find
I try to reach for you but you have closed your mind

What ever happened to our love? I wish I understood

It used to feel so nice, it used to be so good

So when you're near me, darling can't you hear me S.O.S.
The love you gave me, nothing else can save me S.O.S.

When you're gone, how can I even try to go on?
When you're gone, well I try, how can I carry on?

You seem so far away but you are standing nearer
You make me feel alive but something died I fear
I really tried to make it out I wish I understood
What happened to our love, it used to be so good......

So when you're near me, darling can't you hear me S.O.S.
The love you gave me, nothing else can save me S.O.S.

When you're gone, how can I even try to go on?
When you're gone, ooh I try, how can I carry on?

So when you're near me, darling can't you hear me S.O.S.
The love you gave me, nothing else can save me S.O.S.

When you're gone, how can I even try to go on?
When you're gone, ooh I try, how can I carry on?
When you're gone, how can I even try to go on?
When you're gone, ooh I try, how can I carry on?

With love n best wishes,

WWKM

Collapse...

ခ်စ္တိုင္းလည္းမညား

ညီမေလးယုေရ....

သတိရျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ မမစာေရးလိုက္ပါတယ္ကြယ္...
ညီမေလးေနေကာင္းရဲ႕လား.... ေပ်ာ္ရႊင္ေနရဲ႕လား...
အလုပ္အကိုင္ေတြေရာ အဆင္ေျပေနရဲ႕လားညီမေလးေရ...
မမညီမေလးကို မၾကာခဏသတိရမိေနပါတယ္... သတိရမိတိုင္းလည္း ညီမေလးကိုသနားမိေနတယ္.... အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္မွဳေလးေတြရိွတိုင္းလည္း ညီမေလးကိုပိုသတိရမိေနပါတယ္ ယုေရ..

ဘာလိုလိုနဲ႔ ညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးဗညားတို႔ကြဲကြာသြားၾကတာ ၂ နွစ္ေက်ာ္သြားၾကျပီပဲေနာ္...မမရဲ႕မ်က္စိထဲမွာေတာ႔ အလြန္မွလိုက္ဖက္ညီလွတဲ႔ ေမာင္ေလးဗညား နဲ႔ ညီမေလးယုတို႔ရဲ႕စံုတြဲေလးကို မ်က္စိထဲမွာ ခဏခဏ ျမင္ေယာင္ေနဆဲပါ ညီမေလးေရ.. ေမာင္ေလးဗညားက ညီမေလးယုကို သိတ္ခ်စ္၊သိတ္ဂရုစိုက္ယုယျပီး သ၀န္လည္းအရမ္းတိုတတ္သလို ညီမေလးကလည္း ဗညားအေပၚမွာ သိတ္ဂရုစိုက္ယုယျပီး သ၀န္တိုစြာနဲ႔ ခ်စ္တတ္ခဲ႔တာ မမအသိဆံုးပါပဲေလ...ညီမေလးတို႔ နွစ္ေယာက္ဟာ အသက္အရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ၾကတာမို႔ သူငယ္ခ်င္းခ်စ္သူေတြျဖစ္ၾကျပီး တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦိးပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း ဆက္ဆံေျပာဆိုေနတတ္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလးတို႔ကိုၾကည္႔ျပီး မမ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္ခဲ႕မိပါတယ္.. ညီမေလးယု နဲ႔ ေမာင္ေလးဗညားတို႔ဟာ မမနဲ႔ အမ်ိဳးမေတာ္ၾကေပမယ္႔ မမတို႔ေဆးခန္းမွာ ေမာင္ေလးဗညားေဆးခန္းလာထိုင္ေတာ႔ ညီမေလးပါ မၾကာခဏလိုက္ပါလာတတ္ခဲ႔ဘူးတာမို႔ ညီမေလးတို႔စံုတြဲနဲ႔ မမနဲ႔ရင္းနွီးခဲ႔ၾကတယ္ေနာ္...

ေမာင္ေလးက အသားညိဳညိဳ ရုပ္တည္တည္ခန္႔ခန္႔ေလးနဲ႔ တည္တည္ၾကည္ၾကည္သြားဆရာ၀န္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ညီမေလးက စက္မွဳတကၠသိုလ္နဲ႔ ေက်ာင္းျပီးထားတဲ႔ အသားျဖဴျဖဴ ေခ်ာေခ်ာလွလွ အင္ဂ်င္နီယာမေလးတစ္ေယာက္ဆိုေတာ႔ အလြန္လိုက္ဖက္လွတဲ႔ စံုတြဲေလးျဖစ္ခဲ႔ၾကတာပါ... မမတို႔ေဆးခန္းမွာ ေဆးခန္းလာထိုင္တဲ႔ ေမာင္ေလးဗညားေနာက္ကို ညီမေလးကမၾကာခဏအတူ အလည္လိုက္ပါခဲ႔ေလေတာ႔ ေမာင္ေလးဗညားေဆးခန္းထိုင္တဲ႔အခ်ိန္ေလးေတြမွာ ညီမေလးနဲ႔ မမက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ အတူခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကရင္းနဲ႔ အလြန္ရင္းနွီးခင္မင္ခဲ႔ၾကတယ္ေနာ္... မမကို အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္လို သေလာထားျပီး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္း တိုင္ပင္တတ္ခဲ႔တာမို႔ ညီမေလးမရိွတဲ႔ မမကလည္း ညီမေလးယုကို ကိုယ္႔ရဲ႕ညီမေလးအရင္းတစ္ေယာက္ပမာပဲ သေဘာထားခင္မင္မိသြားခဲ႔ပါတယ္ေလ....ညီမေလးနဲ႔ စကားေတြ ခဏခဏေျပာရေတာ႔မွ ဗညား က သ၀န္အရမ္းတိုတတ္ပံုေတြ ၊ ညီမေလးကလည္း သ၀န္တိုတတ္တာေလးေတြေျပာျပလာေတာ႔ အလြန္ခ်စ္ၾကတဲ႔စံုတြဲေလးကို မမက အျမန္ဆံုးလက္ထပ္ေစခ်င္ခဲ႔တယ္ေနာ္....

ဒါေပမယ္႔ ညီမေလးက ေစ႔စပ္ရံုပဲေစ႔စပ္ထားၾကျပီး နိုင္ငံျခားအရင္ထြက္ျပီးမွ မဂၤလာေဆာင္ၾကမယ္လို႔ေျပာျပလာေတာ႔ ေရွ႕ေရးအတြက္ ၾကိဳတင္စီစဥ္တတ္တဲ႔ ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလးတို႔ကို အထင္ၾကီးနားလည္ခဲ႔ေပမယ္႔ ကံၾကမၼာဆိုတာကို မယံုၾကည္တတ္တဲ႔ မမက ညီမေလးတို႔ကို လက္ထပ္ျပီးမွ နိုင္ငံျခားထြက္ၾကဘို႔အၾကံေပးခဲ႔ဘူးတာကို ညီမေလးမွတ္မိမယ္ ထင္ပါတယ္ကြယ္...မမ က ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလးတို႔ကို ကိုယ္႔ေမာင္ေလး၊ညီမေလးအရင္းေတြပမာ သံေယာဇဥ္ရိွခ်စ္ခင္ေနျပီး ဒီစံုတြဲေလးကို မထင္မွတ္တဲ႔ ကံၾကမၼာေတြေၾကာင္႔ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မကြဲကြာသြားေစခ်င္ခဲ႔ဘူးေလ.....

ဒီလိုနဲ႔ ေစ႔စပ္ေၾကာင္းလမ္းၾကျပီး ညီမေလးကအရင္နိုင္ငံျခားကိုထြက္သြားခဲ႔တယ္ေနာ္...ေမာင္ေလးဗညားကလည္း အတူလိုက္နိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားခဲ႔ေပမယ္႔လည္း ဆရာ၀န္အလုပ္နဲ႔ဆိုေတာ႔ ညီမေလးေနာက္ကိုအတူတူလိုက္မသြားနိုင္ခဲ႔ဘူးေလ...ညီမေလးကလည္း ေမာင္ေလးကို နိုင္ငံျခားေခၚနိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားေနေၾကာင္းေတြၾကားသိေနရေပမယ္႔ ဗညားကလည္း အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔လိုက္မသြားနိုင္ခဲ႔ဘူးေလ....

ဒီလိုနဲ႔ မမတို႔နိုင္ငံျခားေရာက္လာျပီးမွ ဗညားလည္းနိုင္ငံျခားကိုထြက္သြားေၾကာင္းၾကားခဲ႔ရပါတယ္...ဗညားသြားတဲ႔နိုင္ငံက ညီမေလးနဲ႔ မတူဘူးဆိုလို႔ မမေတာင္အံၾသခဲ႔ရေသးတယ္ေလ... ဗညားက ေက်ာင္းဆက္တက္ရင္းနဲ႔ နိုင္ငံျခားမွာအလုပ္လုပ္ဖို႔သြားခဲ႔တာပါ... သူအဆင္ေျပတာနဲ႔ သူေနတဲ႔နိုင္ငံကို ညီမေလးကိုေခၚမယ္ဆိုတာကို မမနဲ႔အြန္လိုင္းမွာေတြ႔ေတာ႔ ေျပာျပမွ မမမွာစိတ္ေအးခဲ႔ရပါတယ္..ဟုတ္တယ္ေလ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ႔ခ်စ္သူ နွစ္ဦးက တစ္ေယာက္ တစ္နိုင္ငံစီမွာဆိုေတာ႔ မမလည္းဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ပူေနမိခဲ႔တယ္... ျဖစ္နိုင္ရင္ နွစ္ေယာက္စလံုးကို တစ္နိုင္ငံထဲမွာ အတူတူျဖစ္ေစခ်င္တယ္... တကယ္အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵေလးကေတာ႔ လက္ထပ္ၾကျပီးမွ ဘ၀ကိုအတူတူရုန္းကန္ၾကေစခ်င္တာပါပဲ...အဲဒါေၾကာင္႔ ညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးတို႔ကို အြန္လိုင္းမွာေတြ႔တိုင္း ျဖစ္နိုင္ၾကရင္ သိတ္ခ်စ္ၾကတဲ႔ ခ်စ္သူ နွစ္ဦး အျမန္လက္ထပ္ၾကျပီး ဘ၀ကို အတူတူၾကိဳးစားရုန္းကန္ၾကဘို႔ ခဏခဏပဲေျပာခဲ႔ဘူးပါတယ္....

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၁နွစ္ေလာက္အၾကာမွာ ေမာင္ေလးဗညားနဲ႔အြန္လိုင္းမွာေတြ႔ျပီး “ ညီမေလးယုကသူ႔အေပၚ အခုအရမ္းေျပာင္းလဲေနေၾကာင္း ၊သူ႔အေပၚလ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြထားေနေၾကာင္း ၊ ခဏခဏ သူ႔အေပၚ စိတ္ေကာက္ေၾကာင္း”ေတြေျပာျပလာေတာ႔ မမက စိတ္ပူသြားျပီး ဗညားကိုျမန္မာျပည္ျပန္ၾကျပီး အျမန္ဆံုးလက္ထပ္ၾကဘို႔ တိုက္တြန္းခဲ႔ရပါတယ္... ျပီးေတာ႔ ညီမေလးဆီကို ဖုန္းေခၚဆက္သြယ္ျပီး “ညီမေလးေရ...သတင္းေတြၾကားေနတယ္ေနာ္... နွစ္ေယာက္သား အဆင္ေျပၾကရဲ႕လား”ဆိုေတာ႔ ညီမေလးက “အဆင္ေျပပါတယ္ မမေရ.အလကား သူက ယုကို ယုရဲ႕အေပါင္းအသင္းသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ လိုက္ျပီး သ၀န္တိုေနတာေလ.. ယုကမွ ဘာမွမျဖစ္တာ..အဲဒါ ယုကို စိတ္နာေအာင္ေျပာလို႔ ယုကလည္း သူ႔ကိုျပန္ေျပာတာေပါ႔...သူကလည္း အခု ဆရာ၀န္သူငယ္ခ်င္းမေလးေတြနဲ႔ အေဆာင္အတူေနေနတာ မမေရ... အဲဒီအထဲကတစ္ေယာက္က ဗညားကို အရမ္းဂရုစိုက္ဆိုပဲေလ..ယုလည္းသတင္းေတြၾကားတာေပါ႔....” ဆိုေတာ႔ ... “ဟာ..ဒုကၡပါပဲ.. မမ ဘာကူညီေပးရမလဲေျပာပါဦး... မမျဖစ္ေစခ်င္တာကေတာ႔ တစ္နိုင္ငံစီမွာေနၾကျပီး အရင္တုန္းက မျဖစ္ဖူးတဲ႔ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္မွဳေတြျဖစ္လာၾကတာေတာ႔ တကယ္မေကာင္းပါဘူး ညီမေလးေရ.. မမလည္း ညီမေလးမၾကိဳက္တာေတြကို ဗညားကိုေျပာျပေပးပါမယ္.. အျမန္ဆံုး ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီး လက္ထပ္နိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါ” လို႔ေျပာခဲ႔မိတယ္ေလ... တကယ္လည္းပဲ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးအတြက္ စိတ္ေတြပူမိျပီး မမမွာ ဖုန္းကဒ္ေတြ၀ယ္ျပီး ၂ဦး၂ဖက္ကို ဖုန္းေတြဆက္ျပီး ၊ ညိွေပးခဲ႔ေတာ႔ ေနာက္ ၂လၾကာရင္ျမန္မာျပည္ျပန္ၾကျပီး မဂၤလာေဆာင္ၾကမယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းေလးၾကားမွ မမမွာ စိတ္ေအးခဲ႔ရပါေတာ႔တယ္....

ဒါေပမယ္႔ ဘယ္သူကမွားျပီး ၊ဘယ္သူကမွန္ေနသလဲေတာ႔ မမကလည္းအတြင္းက်က်မသိနိုင္ခင္ေလးမွာ ညီမေလးတို႔ နွစ္ဦးဟာ မဂၤလာေဆာင္ဘို႔ ျမန္မာျပည္မျပန္ျဖစ္ၾကပဲ မာနေတြျပိဳင္ျပီးကြဲသြားခဲ႔ၾကတယ္ဆိုေတာ႔ မမမွာ ဘယ္လိုမွ စိတ္မေကာင္းနိုင္ပဲနဲ႔ ေနမေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရပါေသးတယ္ေလ... ဘယ္လိုမွ ညိွလို႔မရၾကေတာ႔ဘူးလား... ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔မွ မကြဲကြာေစလိုတဲ႔ ညီမေလးတို႔စံုတြဲေလးကို မကြဲမကြာၾကရေလေအာင္ မမဘာမွမကူညီနိုင္ေတာ႔ဘူးလားဆိုျပီး စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာကို မမခံစားခဲ႔ရပါတယ္ညီမေလးရယ္...

တကယ္ေတာ႔ ေမာင္ေလးဗညား နဲ႔ ညီမေလးယုတို႔စံုတြဲဟာ အရမ္းခ်စ္ၾကေတာ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးအရမ္းသ၀န္တိုတတ္ခဲ႔ၾကတယ္ေလ..ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ နိုင္ငံျခားကိုလက္ထပ္ၾကျပီးမွ အတူတူထြက္ၾကရမွာကို လက္မထပ္ခင္ တစ္ေယာက္တစ္နိုင္ငံစီကိုသြားၾကျပီး ေမာင္ေလးဗညားက ညီမေလးနဲ႔အတူအလုပ္တြဲလုပ္ေဖာ္ျဖစ္တဲ႔ေယာက်ၤားေလးသူငယ္ခ်င္းနဲ႔သ၀န္တိုျပီး ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုသလို ၊ ညီမေလးကလည္း ေမာင္ေလးဗညားနဲ႔ ေက်ာင္းအတူတူတက္ေနတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးနဲ႔ အထင္ေတြလြဲသ၀န္တိုၾကျပီး ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုမိၾကေလေတာ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးမာနေလးေတြထိလာၾကျပီး မျဖစ္သင္႔တဲ႔ကိစၥေလးေတြ ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔ၾကတာပါကြယ္...နွစ္ေယာက္စလံုးကလည္း ပညာတတ္ေတြမို႔ ပညာမာနေလးေတြကလည္းရိွၾကေတာ႔ တစ္ေယာက္က “သူမွားတာမမေရ” လို႔ေျပာသလို တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ျပန္ရင္ “သူကမွားေနတာမမေရ... ညီမေလးကဘာမွ မျဖစ္ဖူး..ဘာညာ” ဆိုျပန္ေတာ႔ “အဲဒါဆိုလဲ ျပတ္စဲတဲ႔အထိမျဖစ္ၾကပဲ ညိွယူၾကပါ ” လို႔ အၾကံေပးခဲ႔ေလတုန္းက“တစ္ေယာက္ကလည္း အဆင္ေျပသြားမွာပါ မမေရ... မမလည္းက်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ပါ ” ဆိုလို႔ အဆင္ေျပသြားၾကလိမ္႔မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင္႔ခဲ႔မိေပမယ္႔ အခုေတာ႔တကယ္ျပတ္သားသြားၾကတဲ႔ အေ၀းဆံုးကိုေရာက္သြားၾကတဲ႔ အခ်စ္ခဲ႔ဆံုးခ်စ္သူနွစ္ေယာက္ဆိုတာကို မမ အခုအထိမယံုနိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနရဆဲပါ ညီမေလးယုေရ.....

အခု ညီမေလးဘယ္ေရာက္ေနသလဲကြယ္... မမဆီလည္း အဆက္အသြယ္မလုပ္လာတာၾကာျပီေလ.... ေမာင္ေလးဗညားနဲ႔ေတြ႔ေတာ႔ “မမေရ..က်ေနာ္နဲ႔ယုၾကားမွာ ဘယ္လိုမွ ညိွနိွဳင္းလို႔မရနိုင္ေအာင္ ျပႆနာေတြျဖစ္သြားခဲ႔ၾကျပီး ျပတ္စဲသြားၾကျပီလို႔ သိလိုက္ရတဲ႔အခ်ိန္ကတည္းက မမစိတ္ထဲမွာ ညီမေလးတို႔ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ႔ ခ်စ္သူနွစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုကံၾကမၼာေတြေၾကာင္႔မ်ား အေ၀းဆံုးအထိေရာက္ေအာင္ေ၀ကြာသြားၾကတာပါလိမ္႔လို႔ အေတြးမ်ားစြာနဲ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေနဆဲပါ ညီမေလးေရ.....
အခု ညီမေလးက မမကိုအဆက္အသြယ္ျဖတ္ထားလို႔ မမဒီစာေလးကို ရင္ထဲကခံစားျပီး ညီမေလးဖတ္ဖို႔ ေရးလိုက္ပါတယ္ ညီမေလးယုေရ..

ညီမေလးယု က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..

အျမဲတမ္းသတိရေနတဲ႔

မမ၀ါ

******************************************

သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ႔တက္ဂ္ပို႔စ္ေလးေရးေပးဘို႔ ေတာင္းဆိုထားတဲ႔ ညီမေလးေမေလး ေရ..

မမရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းေလးေတြနဲ႔ပတ္သက္ျပီး.....
ငယ္သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းေလးေတြကို “သူငယ္ခ်င္း ၃ဦးရိွေလသတည္” တကၠသိုလ္တုန္းကသူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းေလးေတြကိုလည္း “လြမ္းေတးဖြဲ႔ဆို ျမကၽြန္းညိဳ” နဲ႔
အခုလက္ရိွသူငယ္ခ်င္းေလးေတြရဲ႕အေၾကာင္းေတြကို “ အခ်စ္နဲ႔ေရြးခ်ယ္မွဳ႕၁ ” ဆိုျပီး စံုေအာင္ပို႔စ္ေလးေတြေရးျပီးခဲ႔ေလျပီမို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကလည္း မမရဲ႕သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေလးတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းအျဖစ္မွန္ေလးကိုေရးသားဖြဲ႔ဆိုထားတာမို႔ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ပဲ “သူငယ္ခ်င္း” ဆိုတဲ႔တက္ဂ္ပို႔စ္ေလးအတြက္ ေက်နပ္ေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာင္ဆိုအပ္ပါတယ္ ညီမေလးေရ....


ခ်စ္သူတိုင္းေပါင္းဆံုနိုင္ၾကပါေစ.


စာဖတ္သူမ်ားအားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္

WWKM

Collapse...

ကၽြန္မအေနခ်င္ဆံုးျမိဳ႕ကေလး

မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ျပည္႔စံုနိုင္ၾကပါေစရွင္.
ဒီေန႔ေတာ႔ ေမာင္ေလးReenoemann Tagထားတဲ႔ ကၽြန္မအေနခ်င္ဆံုးျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ဆိုတဲ႔ Tag post ေလးကို အေၾကြးဆပ္ဖို႔ အလွည္႔ေရာက္ရိွလာပါတယ္ရွင္... ကၽြန္မအလည္သြားေရာက္ဖူးခဲ႔တဲ႔ ျမိဳ႕ေလးေတြျဖစ္တဲ႔ ပုဂံ ၊ေညာင္ဦး၊ မံုရြာ ၊ မႏၱေလး၊ေမျမိဳ႕၊ေခ်ာင္းသာ၊ေတာင္ၾကီး ၊ပင္းတယ ...စတဲ႔..စတဲ႔..ျမိဳ႕ေလးေတြထဲမွာ ကၽြန္မအေနခ်င္ဆံုးျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ကေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးပဲျဖစ္ပါတယ္...ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးဟာေအးခ်မ္းျပီး ၊ ရာသီဥတုအေနနဲ႔လည္း သိတ္မပူျပင္းတဲ႔အျပင္ ကၽြန္မၾကိဳက္နွစ္သက္တဲ႔ အစားအစာေတြရိွျပီးေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕က တိုက္အေဆာက္အဦးပံုေလးေတြကို ကၽြန္မသေဘာက်မိလို႔လည္းျဖစ္ပါတယ္...

ဒီဂ်ပန္မွာခရီးသြားရင္ တခ်ိဳ႕ေနရာေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတာင္ပတ္လမ္းေလးေတြသြားရရင္ျဖင္႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးဆင္တူလြန္းတာမို႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးနဲ႔တူလိုက္တာရယ္လို႔ မၾကာခဏသတိရမိတတ္ပါတယ္.... ဂ်ပန္က တခ်ိဳ႕တိုက္ပံုစံေလးေတြဟာ ေတာင္ၾကီးကတိုက္ပံုစံေလးေတြနဲ႔တူျပီး ဂ်ပန္နိုင္ငံရဲ႕နယ္ဘက္ကေလးေတြကို ခရီးထြက္ျဖစ္ရင္ျဖင္႔ တကယ္႔ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ကေလးကိုေရာက္သြားသလိုပဲ ခံစားရတတ္ပါတယ္...

လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂နွစ္ေလာက္က Gifu ဆိုတဲ႔ျမိဳ႕ကေလးကို ကၽြန္မတို႔မိသားစုနဲ႔အတူ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမိသားစု အလည္သြားခဲ႔ၾကစဥ္က ဂ်ပန္မိတ္ေဆြဦးေလးၾကီးက Gifuေတာင္ေပၚကို ကားနဲ႔ပတ္တက္ျပီးလိုက္ပို႔ခဲ႔ျပီးေတာ႔ ေတာင္ေပၚမွာ အဲဒီေဒသရဲ႕နာမည္ၾကီးအစားအစာျဖစ္တဲ႔ ငါးကင္ေတြကို ၀ယ္ေကၽြးခဲ႔တာမို႔ တကယ္ပဲ ေတာင္ၾကီိးျမိဳ႕ေလးနဲ႔တူလိုက္တာရယ္လို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မိျပီး ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကို လြမ္းမိတာ အခါခါပါပဲ... တကယ္ေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကို ကၽြန္မနွစ္သက္မိခဲ႔တာက ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးဟာ ကၽြန္မေမြးဖြာရာဇာတိေျမ ကခ်င္ျပည္နယ္လိုပဲ ရာသီဥတုကေအးခ်မ္းျပီး ၊ ကၽြန္မအလြန္ၾကိဳက္နွစ္သက္တဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ကအစားအေသာက္ေတြ အကုန္နီးပါး ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးမွာ စားေသာက္နိုင္သလို ကၽြန္မသြားဘူးတဲ႔ျမိဳ႕ေလးေတြထဲမွာ အလွပဆံုးျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕ျဖစ္လို႔ပါပဲ။

ေမာင္နဲ႔ ေစ႔စပ္ျပီးေတာ႔ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးျပီးေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကို ေမာင္နဲ႔အတူ အလည္သြားျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္... ရန္ကုန္ကေန ေလယာဥ္စီးရင္ ၁နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ပဲၾကာတာမို႔ (ဟုတ္လာမသိဘူး..ေမ႔ျပီ.၁ နာရီ၀န္းက်င္ပဲ) း)သြားရလာရတာ အဆင္ေျပသားပဲလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်မိလိုက္သလို ဟဲဟိုးေလဆိပ္ေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕မေတာ္ရေသးတဲ႔ေယာကၡမေဖေဖ ၊ေမေမ နဲ႔ ေယာင္းမေတြကလာၾကိဳခဲ႔ၾကတာမို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ရသလို ေတာင္ပတ္လမ္းေလးေတြကိုကားနဲ႔တက္ရေတာ႔ စိတ္ၾကည္နူးခဲ႔ရပါတယ္...

ေမာင္ကေတာင္ၾကီးသားဆိုေတာ႔ ေတာင္ၾကီးေရာက္တာနဲ႔ေမာင္နဲ႔အတူ ကားတစ္စင္းနဲ႔ ေနရာအစံုကိုေလ်ွာက္လည္ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္.. တခ်ိဳ႕ေနရာေတြကိုေတာ႔ ေယာကၡမေဖေဖက ဒါရိုင္ဘာလုပ္ျပီးလိုက္ပို႔ေပးခဲ႔ရွာပါတယ္... ေယာကၡမ မေတာ္ရခင္ကတည္းက ေယာကၡမေလာင္းေတြက ကၽြန္မအေပၚမိဘအရင္းေတြလိုပဲ သေဘာေကာင္းေဖာ္ေရြခဲ႔ၾကတာမို႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကို အလည္တစ္ေခါက္စေရာက္ကတည္းကပဲ စိတ္ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြရရိွခဲ႔တာပါ။ အင္းေလးေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားကို ေမာင္နဲ႔ကၽြန္မသြားေတာ႔ ေယာကၡမေဖေဖက ကားနဲ႔လိုက္ပို႔ခဲ႔ျပီး ေလွစီးေတာ႔လည္း ေလွေပၚမွာစံုတြဲပံုေလးေတြကို ေဖေဖက ဓါတ္ပံုရိုက္ေပးခဲ႔တာေလးေတြ အခုအထိရိွေနပါေသးတယ္... း)

ေတာင္ၾကီးကို အလည္ေရာက္ေတာ႔ မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္မဆိုးခဲ႔တာေလးေတြကိုလည္း သတိရမိေနပါတယ္... မေတာ္ရေသးတဲ႔ ေမာင္႔ရဲ႕အဘြားနဲ႔ ေတြ႔ေတာ႔ ကၽြန္မတကၠသိုုလ္တက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္က ၀ါသနာပါခဲ႔တဲ႔ ဖဲရိုက္ျခင္းကိုအတူကစားခဲ႔ျပီး အဖြဲ႔က်ခဲ႔ပါေသးတယ္.. :Dေနာက္ျပီး ေတာင္ၾကီးေရာက္ေတာ႔ ေရႊေညာင္တပ္ထဲမွာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕အခင္ဆံုးငယ္သူငယ္ခ်င္းကို ဖိတ္ေခၚျပီး ေမာင္နဲ႔မိတ္ဆက္ေပးခဲ႔ပါေသးတယ္... အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းကလည္း အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ ထြဏ္းထြဏ္းရဲ႕ “ လူၾကမ္းၾကီးအသဲကြဲေတာ႔ယံုလား ” ဆိုျပီး သီခ်င္းတပိုင္းတစ္စ ထဆိုသြားေတာ႔ ေမာင္က အခုအထိ အမွတ္တရနဲ႔ စိတ္ဆိုးေနတတ္ခဲ႔ပါတယ္...:P :P :D

ျပီးေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးမွာ သၾကၤန္တစ္နွစ္လည္လိုက္ဖူးတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ႔ပါတယ္ရွင္.. မိသားစုေတြစုျပီး ကားတစ္စင္းနဲ႔ ေတာင္ေပၚက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြကိုသြားျပီး ဥပုဒ္သီလယူၾကတာေတြ ၊ သၾကၤန္ခ်ိန္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းကို ေမာင္နဲ႔အတူဆိုင္ကယ္တစ္စင္းနဲ႕ ေလ်ွာက္လည္ျပီးေပ်ာ္ခဲ႔ၾကတာေလးေတြကလည္း အမွတ္တရေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ႔ပါတယ္.. ျမန္မာျပည္မွာေနစဥ္က ေတာင္ၾကီးကို ခဏခဏေရာက္ခဲ႔တာမို႔ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တိုင္ဆိုရင္ ခ်မ္းခ်မ္းေအးေအးနဲ႔ မီးပံုးပ်ံေလးေတြသြားၾကည္႔ၾကတာ ၊ ျပီးေတာ႔ ေလးေကာင္ဂ်င္ေတြ၀င္ကစားျဖစ္ခဲ႔ၾကတာ... တကယ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ႔လို႔ အမွတ္တရ မေမ႔နိုင္စရာေလးေတြျဖစ္ခဲ႔တာပါရွင္။ ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ႔ ရွမ္းအစားအစာေတြျဖစ္တဲ႔ တိုဖူးေႏြး၊ ၀က္သားခ်ဥ္ ၊ဟင္းထုတ္၊ ငါးထမင္းနယ္ ၊တိုဖူးေၾကာ္ ၊ ရွမ္ေခါက္ဆြဲ ၊ ခြက္လန္ဖုန္း ၊ စတဲ႔ စတဲ႔ စားစရာေတြ အကုန္ ကၽြန္မကၾကိဳက္ေလေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးဟာ ကၽြန္မအသဲစြဲျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္... ပင္းတယလိွဳင္ဂူၾကီးကိုလည္း ေမာင္နဲ႔အတူေလ်ွာက္လည္ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္...

ကၽြန္မအသက္ၾကီးသြားခဲ႔ရင္ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးမွာသြားေရာက္အေျခခ်ေနထိုင္ခ်င္ပါတယ္ရွင္။ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕သစ္မွာ ကၽြန္မေယာကၡမေတြပိုင္တဲ႔ တစ္ထပ္တိုက္ပုေလးတစ္လံုးရိွပါတယ္... ေယာကၡမေမေမက သမီးတို႔ေနရင္ အပိုင္ေပးမယ္လို႔ေျပာထားပါတယ္... ေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ ကေတာ႔ ေတာင္ၾကီးတကၠသိုလ္နားမွာ တစ္ေယာက္ကို စီးပြားေရးတစ္ခုစီနဲ႔ ၊ တစ္ေယာက္အိမ္တစ္လံုးစီေနၾကတဲ႔ သိတ္ခ်စ္ၾကတဲ႔ အဘိုးၾကီး ၊အဖြားၾကီး နွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္ရွင္.. သားသမီးေတြအားလံုးက ရန္ကုန္မွာေနၾကျပီး ေဖေဖ နဲ႔ေမေမကေတာ႔ ေတာင္ၾကီးကို သံေယာဇဥ္ရိွၾကလြန္းေတာ႔ ေတာင္ၾကီးမွာပဲ ေနေနၾကတာပါ။ ကၽြန္မဟိုတခါရန္ကုန္ျပန္ေတာ႔ ေဖေဖ နဲ႔ေမေမကရန္ကုန္မွာလာျပီး ျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ေပးခဲ႔ၾကပါတယ္... ကၽြန္မရဲ႕ ဒုတိယေဖေဖ နဲ႔ ေမေမဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင္႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကိုခ်စ္တဲ႔ ကၽြန္မလည္း အသက္ၾကီးလာခဲ႔ရင္ျဖင္႔ ေဖေဖ နဲ႔ေမေမက အေမြေပးမယ္႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕သစ္ကျခံ၀င္းေလးနဲ႔ တစ္ထပ္တိုက္ပုေလးမွာ မိသားစု ၃ဦးေပ်ာ္ရႊင္စြာေနၾကျပီး ၂ဖက္မိဘေတြ အသက္ရွင္ၾကဦးမယ္ဆိုရင္ျဖင္႔ အဲဒီျခံ၀င္းေလးထဲမွာပဲ ေနာက္ထပ္ တိုက္အိမ္ေလးေတြ တစ္ဖက္တစ္လံုးေဆာက္ေပးျပီး အနီးကပ္ျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ခြင္႔ရခ်င္ပါေသးတယ္....ျဖစ္နုိင္ရင္ေတာ႔ မိဘေတြနဲ႔ တစ္အိမ္ထဲ အတူတူ မေနခ်င္ပါဘူး ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ ေမာင္က ကၽြန္မကိုအရမ္းခ်စ္ေတာ႔ အားေနရင္ မိန္းမနားကပ္ခၽြဲေနတတ္တဲ႔ေမာင္ အေနက်ံဳ႕မွာစိုးလို႔ပါ။ ဟတ္ဟတ္ ( ရွက္) း)))

အဲဒီေတာင္ၾကီးျမိဳ႕သစ္အိမ္ေလးမွာ နွင္းဆီျခံေလးစိုက္မယ္... အပ်င္းေျပ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ကစားၾကဖို႔ ၾကက္ေတာင္ကစားကြင္းေလးတစ္ခုလုပ္မယ္..ျပီးေတာ႔ ဘ၀ကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလးနဲ႔ ေနထိုင္သြားျပီး ေမာင္နဲ႔အတူ တရားစခန္းေလးေတြအတူတူ၀င္ၾကရင္းနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ ဘ၀ေလးေတြကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပါတယ္...

(ဟုတ္လား၊ မဟုတ္လားေတာ႔ မသိေတာ႔ဘူး.. အိပ္ငိုက္ငိုက္နဲ႔ အေၾကြးျပီးေအာင္ဆပ္ခ်င္လို႔ေရးလိုက္တာပါ.. ေမာင္ေလးရီနိုမန္ေရ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲေက်နပ္ပါေနာ္.အိပ္ငိုက္ငိုက္နဲ႔ ဆက္ေရးရင္ မဟုတ္တာေတြေပၚကုန္ေတာ႔မယ္. အဟတ္) း)

က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ.

အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္

WWKM

Collapse...

ေမာင္ေလး မင္းလကၤာသို႔ေပးစာ

ေမာင္ေလး မင္းလကၤာ.ေရ...

အမ သတိရစြာနဲ႔ စာေရးလိုက္ပါတယ္ေနာ္.

ေမာင္ေလး ေနေကာင္းရဲ႕လား..အလုပ္အကိုင္ေတြေရာအဆင္ေျပရဲ႔လား..အမ ေမာင္ေလးတို႔အေၾကာင္းကို ဒီေန႔ပဲ ညီမေလး ေငြစင္သြန္း ဆီကေနၾကားရတယ္ေမာင္ေလး။
စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါတယ္ေမာင္ေလးေရ... အမက ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးကို ကိုယ္႔ေမာင္နွမအရင္းမ

ဟုတ္ ေပမယ္႔ ကိုယ္႔ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးေတြလိုပဲ ခ်စ္ခင္ေနမိပါတယ္ကြယ္။
ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးဟာ အလုပ္တာ၀န္အတူတူ၊ ရာထူးအဆင္႔အတန္းေတြ အတူတူ မို႔လို႔ အမကလည္း
ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးကို အားက်မိပါတယ္. ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးတို႔ကလည္း အမတို႔မိသားစုေလး ဘ၀

ကို အရမ္းအားက်တယ္လို႔ ေျပာခဲ႔ဘူးတယ္ေနာ္။

ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလး နွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ပညာတတ္အင္ဂ်င္နီယာၾကီးေတြပါကြယ္။ အလြန္ေတာ္ၾက ပါ

တယ္..အမ ေတာ႔ ေမာင္ေလး နဲ႔ညီမေလး အတြက္ အလြန္ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ နွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ခ်စ္ခ်စ္

ခင္ခင္ နဲ႔ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ ဂရုတစိုက္ အလိုလိုက္ခဲ႔ၾကျပီး အလြန္ခ်စ္ခဲ႔ၾကတယ္ဆိုတာ အမ

သိေနပါတယ္။ ေငြစင္ေလး နဲ႔ တခါတေလမွသာ online မွာေတြ႔နိုင္ေပမယ္႔ ေမာင္ေလး မင္းလကၤာ ကိုေတာ႔

ေန႔တိုင္းလိုလို onlineမွာ ေတြ႔မိတယ္ေလ..အမကိုေတြ႔တိုင္း နွုတ္ဆက္ေတာ႔ အမကလည္း ေငြစင္ေလး

အေၾကာင္းေမးတာ အဆင္ေျပေနတာပဲေလ။ အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြမွာ ညီမေလး ေငြစင္ ကို ေစ်းလိုက္ပ္ို႔တယ္

တဲ႔ အမကိုေျပာျပေတာ႔ အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတဲ႔ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးအတြက္ အမ တကယ္၀မ္းသာ

ခဲ႔ရပါတယ္ကြယ္။

ဒါေပမယ္႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္လေလာက္က သတင္းေတြ အမၾကားလာရတယ္.အခု အင္တာနက္ေတြမွာေခတ္ စား

ျပီး Chattingေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြၾကား popular ျဖစ္ေနေတာ႔ ေမာင္ေလး မင္းလကၤာ က အင္တာနက္ ေပၚမွာ

ေပၚျပဴလာျဖစ္ေနတယ္တဲ႔. ေကာင္မေလးေတြ နဲ႔ chatting အျပန္အလွန္ လုပ္ရင္း ေသာ္တာ၀န္း ဆိုတဲ႔

ေကာင္မေလး နဲ႔အဆက္အသြယ္ ေတာ္ေတာ္လုပ္ေနျပီး ညသန္းေခါင္အခ်ိန္တိုင္း onlineေပၚမွာေတြ႕ဆံု

Chattingလုပ္ေနတာကို ညီမေလးက ရိပ္မိေတာ႔ ေမာင္ေလးကို သ၀န္တိုျပီး တားဆီးခဲ႔ေပမယ္႔ ေမာင္ေလးက

အနုအလွစကားလံုးေလးေတြနဲ႔ ဆြဲေဆာင္ေနတဲ႔ Internet Chatting ေပၚမွာသံေယာဇဥ္ေတြက အရမ္းမ်ား

ေနခဲ႔ျပီေလ... ညီမေလးေငြစင္က တားေပမယ္႔လည္း မရနိုင္ခဲ႔ဘူးတဲ႔ ။ေမာင္ေလး မင္းလကၤာ ညသန္းေခါင္

အခ်ိန္တိုင္း Online ေပၚမွာရိွေနခဲ႔တာေတာ႔ အမ သိေနခဲ႔ပါတယ္ကြယ္။

အခုေတာ႔ ေရွ႕ဆက္ တိုးရင္ေကာင္းမလား၊ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ရင္ေကာင္းမလား ဆိုတာ ေမာင္ေလးအေပၚမွာပဲ

မူတည္ေနပါတယ္။

ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလး ဟာ တစ္ျမိဳ႕တည္းတူတူေန ၊တစ္ေက်ာင္းတည္းတူတူ တက္ခဲ႔ၾကျပီး သံေယာဇဥ္
ေတြ ခိုင္ခ႔ံတည္ျမဲျပီး တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး စာနာ နာလည္ၾကတာ ၊ခ်စ္ခင္ၾကတာကို နွစ္ဖက္လူၾကီးေတြလည္း
သိျပီးသားမို႔ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္လက္တြဲ သြားၾကဖို႔ အစီ အစဥ္ ရိွျပီးသားကို အင္တာ
နက္ Chatting လုပ္ျဖစ္ၾကရင္း ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အေပၚ အရမ္းသံေယာဇဥ္ ျဖစ္မိျပီး ညီမေလးေငြစင္

အေပၚေတာင္ စိတ္မရွည္ျဖစ္ေနခဲ႔တာေတြ ကို အမသိခဲ႔ရတယ္ေလ။

အမ တကယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ ေမာင္ေလးေရ ။ အမ က ေမာင္ေလးတို႔ အတြဲေလးကို အရင္က

တည္းက တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးဂရုတစိုက္ခ်စ္ခင္ၾကတာ သိေနခဲ႔တဲ႔သူဆိုေတာ႔ အမ တတ္နိုင္ရင္ အဆင္ေျပေအာင္ ကူညီေပးခ်င္ပါတယ္ကြယ္။ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးဟာ ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္ျပီး အသက္ေတြက

လည္း သံုးဆယ္ ၀န္းက်င္ေတြမို႔ကေလးေတြ မဟုတ္ၾကပါဘူးကြယ္။

ေရရွည္ ဘ၀ အတြက္စဥ္းစား ေစခ်င္ပါတယ္ ေမာင္ေလးေရ..ေမာင္ေလး နဲ႔ Chatting လုပ္ေနတဲ႔ ေကာင္မ

ေလးဟာ ေမာင္ေလးကို ကိုကို...ကိုကို နဲ႔ ခၽြဲေနတာကိုပဲ ေမာင္ေလး သာယာေနတာလား...

တကယ္ပဲ ညီမေလးေငြစင္ ကိုျပတ္နိုင္ျပီး အခုလက္ရိွ Chatting လုပ္ေနတဲ႔ ေကာင္မေလးနဲ႔ပဲ ဘ၀ကိုတစ္

သက္လံုး လက္တြဲသြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီလား.အမ သိခ်င္လိုက္ တာကြယ္.

ေမာင္ေလးပဲ အမ ကိုေျပာဖူးတယ္ေလ ေငြစင္ေလး က ေမာင္ေလးကိုအရမ္းခ်စ္ေၾကာင္း ၊အဲလို အမ ကို
ေျပာျပေတာ႔ အမ က ေမာင္ေလး ကံေကာင္းေၾကာင္းေျပာခဲ႔ပါေသးတယ္။ ေမာင္ေလးကလည္း ညီမေလး
ေငြစင္ ကို တကယ္ခ်စ္ရင္ ဘာအတားအဆီး အခက္အခဲေတြပဲရိွရိွ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္
ဟာ အဓိက က်ပါတယ္ကြယ္. ကိုယ္႔အေပၚအရမ္းခ်စ္ျပီး ပညာတတ္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ရ
မွာ ေမာင္ေလး အရမ္းကံေကာင္းတာပါကြယ္။ ညီမေလးမွာ အားနည္းခ်က္တခ်ဳိ႕ ရိွရင္ ရိွနိုင္မယ္ .ဒါေပမယ္႔
ေမာင္ေလးကို အရမ္းခ်စ္တဲ႔ မိန္းမ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အရာရာမွာ စာနာနားလည္ေပးေအာင္ ၾကိဳးစား
ေစခ်င္ပါတယ္ ေမာင္ေလးေရ...တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး သံေယာဇဥ္ေတြ ဟာလည္း ၾကာခဲ႔ပါျပီ..တစ္ဦး အေပၚ
တစ္ဦး နားလည္ခြင္႔လြတ္ခ်စ္ခင္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုလည္းဟုတ္ ၊အလြန္
ခ်စ္ၾကတဲ႔ ခ်စ္သူေတြဆိုလည္း ဟုတ္ပါတယ္ကြယ္။

အင္တာနက္ေပၚက Chatting ေလးေၾကာင္႔ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမွဴေတြ မပ်က္ပ်ယ္
ေစခ်င္ဘူး..မေၾကကြဲ ေစခ်င္ပါဘူး ညီမေလး နဲ႔ ေမာင္ေလးေရ။

တကယ္ေတာ႔ အင္တာနက္ Chatting ဆိုတာ သံေယာဇဥ္မရိွေသးသူ လူငယ္ေတြအခ်င္းခ်င္းပဲ Chatting
လုပ္တာ ေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုရင္ေကာင္းနိုင္ေပမယ္႔ ၊မေကာင္းဘူး လို႔ေျပာရင္လည္းရပါတယ္ ေမာင္ေလး..
Internet မွာ Invite လုပ္ၾက accept လုပ္ျပီးလက္ခံျဖစ္ၾကေတာ႔ Chatting ေတြလုပ္ျဖစ္
သြားၾကတယ္. သ႔ူကို ကိုယ္မျမင္ရ ၊ ကိုယ္႔ကိုသူမျမင္ရဆိုေတာ႔ ေျပာခ်င္တာေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေျပာ
ဆိုျဖစ္ၾကျပီး သံေယာဇဥ္ေတြျဖစ္မိၾကတယ္.အဲဒီကေန တဆင္႔တိုးျပီး အမ်ဳိးမ်ဳိး ျပႆနာေတြ ေပၚလာနိုင္
တာမို႔ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြဆိုရင္ Chatting မလုပ္တာအေကာင္းဆံုးပဲလို႔ အမျမင္လာတာမို႔ အမဆိုရင္
ဘေလာ႔ေတြ ေရးျပီး ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ နဲ႔ ခင္မင္ရင္းႏွီးမိျပီး တခ်ဳိ႕သူေတြက Invite လုပ္လာၾကတယ္။
ကိုယ္ကအိမ္ေထာင္ရွင္ဆိုေတာ႔ ညီမေလးေတြ အမ်ဳိးသမီးေတြ ရဲ႕ Invite ေတြကိုပဲ accept လုပ္ျဖစ္ျပီး
ေမာင္ေလးေတြ ေယာက်ာၤေလးေတြဆိုရင္ ေတာ္ရံုခင္တာနဲ႔ လက္မခံျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး. Invite လုပ္လာရင္
Accept လုပ္ျပီး ခ်က္ခ်င္း block လုပ္ျပစ္လိုက္တယ္ေလ။ သူတို႔ လည္း အမကို ေဆြးေႏြးေမးျမန္းစရာ
ဘာမွ မရိွနိုင္သလို အမလည္း အေရးတၾကီး သူတို႔ကိုေျပာစရာ ဘာမွ မွမရိွခဲ႔တာ။ မ်ားေသာအားျဖင္႔block
လုပ္ထားျပီး လိုအပ္တဲ႔ေမးစရာေလးေတြရိွမွသာ ျပန္ျပီး unblock လုပ္ျပီး လိုအပ္တာေျပာေပါ႔ေနာ္။မလိုအပ္
ဖူး ဆိုရင္ေတာ႔ သူလည္းအလုပ္ပ်က္ ၊ကိုယ္လည္း အလုပ္ပ်က္မို႔ Chatting မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး။အမ လည္းInternet Chatting မွာေပ်ာ္ခဲ႔ဘူးပါတယ္၊ေရေျမျခားျပီး မိဘေဆြမ်ဳိးေ၀းေနေတာ႔ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြအေဖာ္ရွာမိခဲ႔တာ မဆန္းပါဘူးကြယ္။အမလည္း Chatting လုပ္ရင္း Chatting ကမၻာေလးထဲမွာ ခင္မင္ရင္းႏွီးမိသြားခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြ ရိွခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ၾကာလာေတာ႔ သူ႔အတြက္လည္းမေကာင္းနိုင္၊ကိုယ္႔အတြက္လည္း မေကာင္းနိုင္ဆိုတာသိရိွျပီး အမကပဲ စျပီး သံေယာဇဥ္ျဖတ္ block လုပ္ျပစ္ခဲ႔ရပါတယ္၊အဲဒီအေတြ႔အၾကံဳေလး အမကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ခဲ႔တာမို႔ အမဒီပို႔စ္ေလးကို ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးအတြက္ေရးျဖစ္ျပီး

အသိေပးရတာပဲေမာင္ေလးေရ။ ေမာင္ေလး က တကယ္ပဲ အဲဒီညီမေလးကို ဆက္သြယ္ေနသလား ၊

သံေယာဇဥ္ရိွေနျပီလား ဆိုတာကိုေတာ႔ အမ ေသေသျခာျခာမသိပါဘူးကြယ္။ဒါေပမယ္႔ Internet Chattingနဲ႔ရင္းနွီးခင္မင္သြားတာ မမကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ႔ဘူးတာမို႔ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးၾကားမွာ အဲဒီ Chatting ေၾကာင္႔အေႏွာက္အယွက္ အမွား အယြင္း မျဖစ္ေစလိုပါဘူးကြယ္။
ညဆိုရင္ အမလည္း Online ေပၚမွာ ညီမေလးေတြနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ျပီး Chatting လုပ္ရတာမအားနိုင္ပါဘူး.
သူတို႔ေလးေတြက G talk ဖြင္႔လိုက္တာနဲ႔ ေလး၊ငါးေယာက္ျပိဳင္၀င္လာလို႔ အမမွာ ဆိုင္း၀ိုင္းတီးသလိုပဲ
စာေတြရိုက္ရတာ ရယ္စရာလည္းေကာင္း.ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းပါတယ္။ညီမေလးေတြက အမကိုဆိုရင္
သူတို႔ အလုပ္မွာမေပ်ာ္တာေတြ ၊ ဘာေတြ ညာေတြေပါ႔ ေျပာျပတိုင္ပင္ၾကပါတယ္။ အမ ကလည္း အမ
တစ္ေယာက္လို သေဘာထားျပီး တိုင္ပင္နိုင္ပါတယ္ ညီမေလးတို႔ေရ..ဆိုရင္ သူတို႔ေလးေတြလည္း ေပ်ာ္
ၾကတယ္.အမ ကိုလည္း ခ်စ္ခင္သံေယာဇဥ္ျဖစ္ၾကပါတယ္ကြယ္။

Chatting လုပ္ရင္း မိန္းခေလး အခ်င္းခ်င္းေတာင္ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ျပီး ရင္းႏွီးခင္မင္သြားၾကေသးတာ.
ေယာက်ာၤးေလးနဲ႔ မိန္းခေလးေတြဆိုရင္ပိုျပီး ရင္းနွီးခ်စ္ခင္လြယ္နိုင္ၾကမယ္ဆိုတာ ပိုျပီဒးေသျခာပါတယ္ကြယ္..

ေမာင္ေလး..အဲဒီ ေသာ္တာ၀န္းဆိုတဲ႔ ညီမေလးအေပၚမွာသံေယာဇဥ္ေတြမ်ားေနျပီလား ၊ဘယ္လိုမွ မျပတ္နိုင္
ေတာ႔ ပဲ ေရွဆက္တိုးဖို႔ပဲ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ေနတာလား ၊ ကိုယ္႔အေပၚ အရမ္းခ်စ္တဲ႔ သံေယာဇဥ္အရမ္းႀကီးတဲ႔
ညီမေလး ေငြစင္သြန္း အေပၚမွာ နာလည္မခံစားေပးနိုင္ေတာ႔ဘူးလား ။ ကိုယ္႔အေပၚ အရမ္းခ်စ္ျပီး ေကာင္း
ခဲ႔တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ခင္မွဴ သံေယာဇဥ္ေတြ ကို တကယ္ ဥေပကၡာျပဳနိုင္ရဲ႕လား ၊တကယ္တန္း ေ၀း
သြားၾကျပီဆိုမွ ျပန္မတမ္းတပဲ ေနနိုင္ရဲ႕လား၊ အမ ေမးတဲ႔ ေမးခြန္ေလးေတြကို ေသျခာျပန္စဥ္းစားျပီး
ကိုယ္႔ကိုယ္ ကိုယ္ျဖစ္နိုင္ရဲ႕လားဆိုတာ ေသျခာေတြးေတာဆံုးျဖတ္ျပီးမွ ေမာင္ေလးရဲ႕ တစ္သက္တာဘ၀

ခရီး အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ေစခ်င္ပါတယ္ေမာင္ေလးေရ။ အမ ကေတာ႔ ကိုယ္႔နဲ႔မဆိုင္ဘူး ဘာမွေျပာ

စရာ မလိုပါဘူး ဆိုလည္းရေပမယ္႔ အမအေပၚမွာ မင္းတို႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခင္မင္မွဴ အတိုင္းအတာေလးေတြ

ကို ယံုၾကည္လို႔ အမ ဒီပို႔စ္ေလးကို ဒီေန႔ခ်က္ခ်င္း ေကာက္ေရးလိုက္တာပါ ေမာင္ေလး နဲ႔ ညီမေလးေရ. ။

ဒီပို႔စ္ေလးကိုဖတ္ျပီး အမ မငး္တို႔နွစ္ေယာက္အေပၚမွာ ထားတဲ႔ သံေယာဇဥ္ကို နားလည္ခံစားေပးနိုင္
လိမ္႔မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္ကြယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕နိုင္ပါေစ ေမာင္ေလး မင္းလကၤာ နဲ႔ ညီမေလး
ေငြစင္သြန္း ေရ...

ခင္မင္စြာနဲ႕မမ၀ါ

*********************************

SAYONARA DAISUKINA HITO

sayonara dai sukina hito..sayonara dai sukina hito..
ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္သိပ္ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့သူရယ္..ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ေနာ္...
mada dai sukina hito.
အရမ္းခ်စ္ေနဆဲပါခ်စ္သူရယ္
kuyashii yo totemo kanashii yo totemo..
အရမ္းခံစားရ၊ အရမ္း၀မ္းနည္းရပါတယ္..
mou kaette konai.
ေနာက္ျပန္မဆုံႏိုင္ေတာ့ဘူး..
soredemo watashi no dai sukina hito
ဒါေပမယ့္လည္းက်မရဲ႕အရမ္းခ်စ္ရတဲ့သူရယ္..
nanimokamo wasurerarenai.
နည္းနည္းေလးမွ ေမ့လုိ႔မရပါဘူး..
nanimokamo sutekire nai.
နည္းနည္းေလးမွမစြန္႔လႊတ္မျပတ္ေတာက္ႏိုင္ပါဘူး..
konna jibun ga mijime de yowakute kawaisou de daikirai
ဒီလုိစိတ္ဆင္းရဲ၊ စိတ္အားငယ္ျပီး၊ သနားစရာက်မကိုယ္က်မကမုန္းတီးမိတယ္။
sayonara dai sukina hito.. sayonara dai sukina hito..
ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္သိပ္ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့သူရယ္..
zutto dai sukina hito..
အျမဲတမ္းထာ၀ရအရမ္းခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူေရ..
zutto zutto dai sukina hito..
တစ္သက္လုံးအျမဲတမ္းထာ၀ရအရမ္းခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူေရ..
nakanai yo ima wa ..nakanai de ima wa
မငုိေတာ့ဘူးခ်စ္သူေရ..မငုိပါနဲ႔ခ်စ္ရတဲ့သူေရ..
kokoro hanarete yuku.
ႏွလုံးသားခ်င္းခဲြခြာျပီး တစ္လမ္းစီသြားၾကပါစုိ႔..
soredemo watashino daisukina hito..
ခဲြခြာသြားရေပမယ့္လည္းရွင္ဟာက်မရဲ႕အခ်စ္ဆုံးခ်စ္သူပါဘဲ..
saigo da to iikikasete..saigo made iikikasete..
ဒါဟာေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ဆုိရင္..ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္အထိ ရင္ဖြင့္ခြင့္ေျပာျပခြင့္ျပဳပါ။
namida yo tomare saigo ni egao wo oboete oku tame..
မ်က္ရည္ေတြကုိသုတ္ျပီး ေနာက္ဆုံးႏွဳတ္ဆက္ခ်ိန္မွာ အျပဳံးမ်က္ႏွာကုိ အမွတ္ရေနေစခ်င္လုိ႔ပါ။
sayonara dai sukina hito.. sayonara dai sukina hito..
ႏွဳတ္ဆက္ပါတယ္သိပ္ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့သူရယ္..
zutto dai sukina hito..
ထာ၀ရအရမ္းခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူေရ..
zutto zutto dai sukina hito..
အျမဲတမ္းထာ၀ရအရမ္းခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူေရ..
zutto zutto zutto dai sukina hito..
တစ္သက္လုံးအျမဲတမ္းထာ၀ရအရမ္းခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူေရ..

(တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ဂ်ပန္စာဗဟုသုတေလးနဲ႔တခ်ဳိ႕စကားလုံးေတြျမန္မာမွဳျပဳျပီးဘာသာျပန္ထားပါတယ္။)
ခ်စ္သူေတြခဲြခြာရတယ္ဆုိတာသီခ်င္းေလးနားေထာင္တာနဲ႔တင္၊ စာသားေလးနဲ႔တင္ေၾကကဲြခံစားရပါတယ္။ ခ်စ္သူတုိင္းတစ္သက္လုံးမခဲြတမ္းခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲလက္တဲြႏုိင္ၾကပါေစ။

အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္

WWKM

( Ps.ဒီပို႔စ္ေလးက မနွစ္တုန္းက စက္တင္ဘာလမွာတင္ခဲ႔တဲ႔ပို႔ိစ္ေလးပါ.. ဒီပို႔စ္ေလးေရးျပီး ေမာင္ေလးမင္းလကၤာနဲ႔ ညီမေလးေငြစင္သြန္းတို႔ ျပန္ျပီးအဆင္ေျပသြားခဲ႔ၾကပါတယ္ရွင္။ အခု ဒီေန႔မနက္ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ညီမေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ဖြင္႔သံေလးကိုဖတ္ျပီး ဘာလုပ္ေပးရမယ္မွန္းမသိ ၊တိုက္ဆိုင္လို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ထပ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ညီမေလးေရ... ခ်စ္သူတိုင္းေပါင္းဆံုနိုင္ၾကပါေစ.)

Collapse...

အေဖမ်ားေန႔

ဒီေန႔ အေဖမ်ားေန႔တဲ႔...

ကၽြန္မ ေဖေဖ႔ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္...

ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မမွာ “ေဖေဖ”လို႔ မေခၚနိုင္ခဲ႔တာ ၃နွစ္ေက်ာ္သြားခဲ႔ပါျပီ။

ဘာလိုလိုနဲ႔ ကၽြန္မသိတ္ခ်စ္တဲ႔ေဖေဖ ကၽြန္မကိုခြဲခြါသြားတာ ၃ နွစ္ေက်ာ္သြားခဲ႔ပါျပီေလ....

အေဖရိွၾကတဲ႔ သားသမီးေတြ အေဖရိွစဥ္မွာ တန္ဖိုးထားျပီး ေကၽြးေမြးေစာင္႔ေရွာက္ေက်းဇူးဆပ္နိုင္ၾကပါေစ...

********************************

ေမာင္ေလး၀သန္မိုး နဲ႔ ေမာင္ေလးရီနိုမန္တို႔ေရးထားတဲ႔ အေဖမ်ားေန႔ပို႔စ္ေလးေတြကို လိုက္ဖတ္ျဖစ္ျပီး မ်က္ရည္၀ိုင္းမိသြားတယ္..ေဖေဖ႔ကို သတိပိုရသြားလို႔ ေကာက္ေရးျဖစ္လိုက္ပါတယ္...

အေဖမ်ားအားလံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ၾကပါေစ.

ေမတၱာျဖင္႔

WWKM

Collapse...

သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္း

ဘ၀အေမာေတြေျပေစနိုင္ဘို႔ ၊ စိတ္ဓါတ္က်ေနခ်ိန္မွာ ခြန္အားေတြေပးနိုင္ၾကေစဖို႔ ၊ အားငယ္ေနခ်ိန္မွာ အားေပးနိုင္တဲ႔လက္မ်ားစြာရိွနိုင္ဘို႔ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ၊မိတ္ေဆြေကာင္းေတြလိုအပ္ၾကပါတယ္ရွင္။ကိုယ္႔ေဘးနားမွာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြရိွေနခဲ႔ျပီဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြနဲ႔ စိတ္၀မ္းမကြဲရေလေအာင္ တန္ဖိုးထားေပါင္းသင္းၾကရမယ္႔အျပင္ ေနာက္ထပ္သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အသစ္ေတြပြားမ်ားလာရေလေအာင္ ကိုယ္႔ရဲ႕ Social network ကိုခ်ဲ႕ဘို႔လိုပါလိမ္႔မယ္။ ကိုယ္႔ရဲ႕ Social network ကိုခ်ဲ႕ခ်င္ၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းသစ္ေတြကို စေပါင္းျပီဆိုကတည္းက ရင္းနွီးပြင္႔လင္းစြာ ဆက္ဆံရေတာ႔မွာျဖစ္ပါတယ္....

ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းက အေပါင္းအသင္း မ်ားမ်ားစားစားမေပါင္းသင္းတတ္ခဲ႔ပါဘူး... ကၽြန္မမွာ အခင္ဆံုး အတြဲဆံုး သူငယ္ခ်င္း ၃၊ ၄ ေယာက္မွလြဲျပီး တျခားသူေတြကို ခင္ခင္မင္မင္ မေပါင္းသင္းတတ္ခဲ႔တာပါ။ငယ္ငယ္က ကၽြန္မရဲ႕အေပါင္းအသင္းအခင္မင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းဟာ ကၽြန္မနဲ႔အတူစာက်က္ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းေယာက်ာၤးေလး နွစ္ေယာက္သာျဖစ္ခဲ႔ေၾကာင္းကို ကၽြန္မအရင္ေရးခဲ႔တဲ႔ “သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ရိွေလသည္” ဆိုတဲ႔ ပို႔စ္ေလးမွာေရးခဲ႔ဘူးပါတယ္... ကၽြန္မတို႔ သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ အရမ္းတြဲျဖစ္ခဲ႔တာကလည္း ၃ေယာက္စလံုးဟာ ေက်ာင္းဆရာ၊ဆရာမ သားသမီးေတြျဖစ္ျပီး ငယ္ငယ္ကတည္းက အတန္းတူ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ခဲ႔ၾကလို႔ပါပဲ။ ကၽြန္မငယ္ငယ္က စကားအရမ္းနည္းသူမို႔ အေပါင္းအသင္းလည္း သိတ္မေပါင္းတတ္ခဲ႔တာပါပါတယ္... ငယ္ငယ္က ဆယ္တန္းနွစ္အထိအတူတြဲခဲ႔တဲ႔ အဲဒီသူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ကေတာ႔ ကၽြန္မအတြက္ တကယ္႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေလးေတြျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္ရွင္။ က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ စာေမးပြဲနီးတိုင္း ေဆးရံုတက္ရတဲ႔ ကၽြန္မကို အားမငယ္ရေလေအာင္ လိုအပ္တဲ႔ ေက်ာင္းစာေတြကူးေပး ၊ ကၽြန္မအေပၚ ေမာင္နွမအရင္းေတြလို လိုအပ္တာေတြ သြန္သင္ဆံုးမကူညီေပးတတ္ခဲ႔ၾကတာမို႔လဲ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေလးေတြကို ကၽြန္မအခုအထိ ေမ႔မရခဲ႔ပါဘူး။ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀မွာ အမွတ္ရစရာတကယ္႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေလးေတြ ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္ရွင္။

ေလာကမွာ ကိုယ့္ အတြက္မိတ္ေဆြ သံုးမ်ိဳး ရိွတယ္လို႔ ဆရာ နႏၵသိန္းဇံကခရီးသြားေဆာင္းပါးတစ္ခုမွာေရးထားတာ ဖတ္ဖူးလိုက္ပါတယ္ရွင္။

ပထမမိတ္ေဆြက ကိုယ့္ ကို ခ်စ္တဲ့သူ။
ဒုတိယအမ်ိဳးအစားမိတ္ေဆြက ကိုယ့္ကို မုန္းတဲ့ သူ။
တတိယအမ်ိဳးအစားမိတ္ေဆြက ေတာ့ ကိုယ့္ကိုဥေပကၡာ ျပဳ ထားတတ္တဲ့ သူ တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္....

ပထမမိတ္ေဆြအမ်ိဳးအစား ျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံတဲ့အခါမွာ ကုိယ္စိတ္ႏွလုံး ခ်မ္းေျမ့ၾကည္ရႊင္ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ထုိက္တယ္ တဲ့ ။
ဒုတိယမိတ္ေဆြအမ်ိဳးအစား ျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိမုန္းတဲ့သူ (ကုိယ့္အက်ိဳးမလုိလားတဲ့သူ) မ်ိဳးနဲ႔ေတြ႔ဆုံတဲ့အခါမွာ ကုိယ္ဟာ သတိရွိတဲ့သူ ၊ သတိၿမဲၿမံတဲ့သူျဖစ္လာတယ္တဲ႔ ….။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိရင္ ကုိယ့္ကုိမုန္းတဲ့သူဆုိေတာ့ … ကုိယ့္ရဲ႔အားနည္းခ်က္ ၊ ကုိယ့္ရဲ႔ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ကုိ ေစာင့္ၾကည့္ေနတတ္တယ္ဆုိေတာ့ ကုိယ္ကလဲ ျပန္ၿပီး သတိထားေနရတယ္ေလ၊ အဲဒီလုိ သတိထားေနရင္း သတိရွိလာတဲ့သူ ျဖစ္လာတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ထုိက္ပါတယ္ တဲ့ ။
တတိယမိတ္ေဆြအမ်ိဳးအစားျဖစ္တဲ႔ ကိုယ္ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဆင္းရဲရဲ ခ်မ္းသာသာ၊ ဘာခံစားမႈ႕မွမျဖစ္ဘဲ ကိုယ့္ကို ဥေပကၡာျပဳထားတဲ့သူမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕ႀကံဳ ရတဲ့ အခါမွာေတာ႔ ကိုယ္ဟာကိုယ္ အားကိုယ္တတ္သူ ျဖစ္လာတဲ႔အတြက္ ဒီလိုကိုယ္႔ကိုဥေပကၡာျပဳတဲ႔သူကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ထိုက္ပါတယ္လို႔ ေရးသားထားခဲ႔ပါတယ္ရွင္။

လူဟာ မေကာင္းတဲ့ မႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အက်င့္စရိုက္ဆိုး ရိွၾကသူေတြရဲ႕ ၀န္းက်င္မွာ လူျဖစ္လာေပမယ့္ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရိွ သူဟာ ကိုယ္၀န္းက်င္က မေကာင္းမႈေတြ၊ မေကာင္းသူေတြနဲ႕ လိမ္းက်ံ ေရာယွက္မသြား ထိုက္ပါဘူးတဲ႔.... အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရိွသူဟာ ကိုယ့္၀န္းက်င္ကဘယ္ေလာက္ဘဲ မေကာင္းေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ေကာင္းမြန္ေျဖာင့္မတ္သူ အျဖစ္ လူ႕ေလာကမွာရပ္တည္ေနဖို႕ ႀကိဳးစားသင့္ေၾကာင္းကိုလည္း ဆရာနႏၵသိန္းဇံက ေရးသားထားခဲ႔တာေလးေတြဟာ တကယ္တန္ဖိုးရိွတဲ႔ စာသားေလးေတြျဖစ္တာမို႔ ကၽြန္မမွတ္သားထားခဲ႔ဘူးပါတယ္....

ကၽြန္မဟာ ငယ္ငယ္က အေပါင္းအသင္းနည္းခဲ႔ေပမယ္႔ အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္ျပီး တကၠသိုလ္တက္ရေတာ႔ ျမိဳ႕နယ္ေပါင္းစံုကလာတဲ႔ အေပါင္းအသင္းေပါင္းစံု ၊ စရိုက္ေပါင္းစံုကို တတ္နိုင္သေလာက္ အဆင္ေျပေအာင္ ေပါင္းသင္းတတ္သြားခဲ႔ပါတယ္.... တကၠသို္လ္ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဆိုေတာ႔ မ်ားေသာအားျဖင္႔ စိတ္ဓါတ္ျမင္႔ျမတ္ျပီး ခင္မင္စရာေကာင္းတဲ႔သူေတြ နဲ႔ စိတ္သေဘာထားျပည္႔၀တဲ႔သူေတြမ်ားပါတယ္...ကၽြန္မတို႔စာသင္နွစ္မွာ ေက်ာင္းသူ ၊ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အရမ္းနည္းခဲ႔တာမို႔ အရမ္းစည္းလံုးျပီး ခင္မင္ခဲ႔ၾကပါတယ္...ကၽြန္မ ျပည္ေကာလိပ္တက္ေတာ႔ ၊တကၠသို္လ္ ပထမနွစ္မွာပဲ ကၽြန္မနဲ႔ေမဂ်ာတူ ၊အတန္းတူ၊ ကၽြန္မအေပၚအရမ္းေကာင္းတဲ႔ ၊ညီအစ္မေတြလိုခ်စ္ခင္ရတဲ႔ သေဘာထားျဖဴစင္သူ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရိွခဲ႔ပါတယ္... သူမနဲ႔ ကၽြန္မဟာ အတန္းတက္ၾကရင္လဲအတူတူ အတန္းလစ္ၾကရင္လဲအတူတူ ၊ အေဆာင္မတူေပမယ္႔ ေက်ာင္းသြားတိုင္းကၽြန္မအေဆာင္ေရွ႕မွာလာေစာင္႔ျပီး အတူတူသြားခဲ႔ၾကပါတယ္.... ကၽြန္မကလည္း သူမကို အရမ္းခ်စ္ခင္ခဲ႔တာပါ။သူမက ကၽြန္မထက္ အသက္၁နွစ္ေက်ာ္ပိုၾကီးသူမို႔ ကၽြန္မက သူမကို မ.... ဆိုျပီးေခၚခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္မက ျပည္ေကာလိပ္တုန္းက လူခ်စ္လူခင္မ်ားခဲ႔တဲ႔သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္...အခုေတာင္ တခါတေလ ကၽြန္မရဲ႕စီဘံုးမွာ ျပည္ေကာလိပ္ကသူငယ္ခ်င္းေတြ လာေအာ္နွဳတ္ဆက္တတ္ၾကပါေသးတယ္... လူခ်စ္လူခင္မ်ားဆိုလို႔ သိတဲ႔သူေတြသိျပီးၾကတဲ႔အတိုင္း ျပည္ေကာလိပ္ပထမနွစ္မွာ ကၽြန္မကေမဂ်ာကြင္းအေရြးခံခဲ႔ရေလေတာ႔ ၊ မမခင္ဦးေမေျပာတဲ႔ ၂၂နွစ္အရြယ္လည္းျဖစ္ခဲ႔ေလေတာ႔ ခင္မင္သူအေပါင္းအသင္းမ်ားစြာရိွခဲ႔ပါတယ္ရွင္။ ေနာက္ျပီး ဆရာမကလည္းခ်စ္ေတာ႔ ေဘာလီေဘာအားကစားပြဲေတြမွာဆိုရင္ ကၽြန္မကို Team captain ခန္႔ျပီး ကစားေစခဲ႔တာမို႔ အျမဲရံွဳးခဲ႔ပါတယ္.. အဲ..ဟုတ္ပါဘူး.. အေပါင္းအသင္းေတြ ေပါခဲ႔ပါတယ္ရွင္.။ :Dအဲဒီလို ခင္မင္စရာေကာင္းတဲ႔ အေပါင္းအသင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေနတဲ႔ စာသင္နွစ္ ၃နွစ္ကိုျဖတ္လာျပီး ၊ ေနာက္ဆံုးနွစ္စာသင္နွစ္အေရာက္မွာ ကၽြန္မရဲ႕အခင္ဆံုးသူမ ၊ အျမဲတြဲတဲ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ စိတ္ကြက္ျခင္းကိုခံခဲ႔ရတာမို႔ ကၽြန္မအခုအထိမေမ႕နိုင္ေအာင္ရိွေနခဲ႔ရပါတယ္... ကၽြန္မသူမကို မၾကာခဏသတိရေနတတ္ပါတယ္... တခါတေလသူမအေၾကာင္း အိပ္မက္ေတာင္မက္တတ္ပါေသးတယ္ရွင္။သူမ ကၽြန္မအေပၚ စိတ္ကြက္သြားရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းေလးက သူစိတ္၀င္စားေနတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္ကေလးက ကၽြန္မကိုလိုက္ခဲ႔လို႔ပါပဲ ၊ ကၽြန္မကလည္း သူမကို ဒီတကၠသိုလ္မွာ ကၽြန္မခ်စ္သူရည္းစားထားမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း ၊ ကၽြန္မကိုလိုက္ေနတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္ကေလးကို ကၽြန္မတကယ္ပဲ စိတ္မ၀င္စားမိပါေၾကာင္းေျပာျပေပမယ္႔ သူမကၽြန္မကို သိသိသာသာစိတ္ကြက္သြားတာကို ကၽြန္မခံခဲ႔ရတာပါ။ သူမဟာ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကၽြန္မလိုအပ္ရင္ ၃နွစ္လံုးလံုး ကၽြန္မကို အကူအညီ ေပးတတ္ခဲ႔ဘူးတဲ႔ တကယ္႔မိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါေပမယ္႔ သူမရဲ႕စိတ္ကြက္ျခင္းကိုကၽြန္မခံခဲ႔ရျပီး ေနာက္ဆံုးနွစ္တစ္နွစ္လံုး ကၽြန္မစိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ေက်ာင္းျပီးလို႔ ဘြဲ႕ယူၾကတဲ႔အခ်ိန္မွာေတြ႔ၾကေပမယ္႔လည္း အရင္တုန္းကလို ရင္းနွီးခင္မင္မွဳေတြမရိွခဲ႔ေတာ႔တာကို ကၽြန္မေတာ္ေတာ္ေလးခံစားခဲ႔ရဘူးပါတယ္ရွင္။ အဲဒါ ဘယ္သူ႔အျပစ္ျဖစ္မလဲ ဆိုတာကိုေတာ႔ ကၽြန္မလည္းမေတြးတတ္ေအာင္ပဲရိွေနခဲ႔ပါေတာ႔တယ္...ဒီလိုပါပဲေလ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမိတ္ေဆြေကာင္းေတြနဲ႔ ကံအက်ိဳးဆက္ပါရင္လည္း တသက္လံုးခင္ခင္မင္မင္ေပါင္းသင္းနိုင္ၾကမယ္ ၊ မထင္မွတ္ပဲ စိတ္ကြက္စရာေလးေတြ ရိွလာခဲ႔ၾကရင္လဲ ေ၀းကြာျပီး မုန္းသြားနိုင္ၾကတတ္တာေတြကို အခုအသက္အရြယ္မွာ ကၽြန္မအမ်ားၾကီးၾကံဳေတြ႕ခဲ႔ရဘူးပါျပီ...

အခု ကၽြန္မမွာ ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀အေမာေတြကိုမ်ွေ၀ခံစားေပးေနၾကတဲ႔ ၊ ကၽြန္မရင္ထဲမွ အမွတ္တရေလးေတြကို ေကာင္းေကာင္း ဆိုးဆိုး လာေရာက္အားေပးျပီးဖတ္ေပးၾကတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမမိတ္ေဆြမ်ားစြာ၊ စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားစြာရိွေနခဲ႔ပါျပီ။ ဒီေမာင္နွမေတြအားလံုးကို ကၽြန္မေနာက္ဆံုးစာေရးမယ္႔ ၂၀၁၀ နယူးရီးယား (သို႔)၂၀၁၀၊ ၃လပိုင္းကုန္အထိ တစ္ဦး၊တစ္ေယာက္နဲ႔မွ အခင္အမင္မပ်က္ ၊စိတ္၀မ္းမကြဲေစၾကပဲ ခင္ခင္မင္မင္ ၊ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေလးနဲ႔ပဲ အမုန္းမပါတဲ႔ ခြဲခြါျခင္းေလးနဲ႔သာ ဘေလာ႔ဂင္ျခင္းကို အဆံုးသတ္ခ်င္ပါတယ္ရွင္။အားလံုးဟာ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြ ၊မိတ္ေဆြေကာင္းေလးေတြျဖစ္ၾကပါတယ္... ေမာင္နွမေတြအားလံုးကို ကၽြန္မခင္ပါတယ္... ကၽြန္မရဲ႕စီဘံုး နဲ႔ကြန္မန္႔မွာ အမွတ္တရ messageကေလးေတြလာေရးေပးၾကတဲ႔ ကၽြန္မရင္းနွီးျပီးေသာေမာင္နွမေတြအားလံုးနဲ႔ ၊ ကၽြန္မနွင္႔ မသိေသးေသာ ေမာင္နွမေတြအားလံုးကို ကၽြန္မခင္ပါတယ္။လာနွဳတ္ဆက္သြားတဲ႔သူတိုင္းကို ကၽြန္မၾကိဳးစားျပီး ျပန္လည္နွဳတ္ဆက္ခဲ႔ပါတယ္... တခါတေလေတာ႔လည္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင္႔ ျပန္လည္မနွဳတ္ဆက္မိတာေလးေတြလည္းရိွခဲ႔တတ္ပါတယ္.... ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမ အသစ္ေတြ ၊အေဟာင္းေတြ ရယ္လို႔လဲကၽြန္မမခြဲျခားတတ္ပါဘူး။ အခုမွ စာစေရးတဲ႔ ၊ကၽြန္မစီဘံုးမွာလာေရာက္နွဳတ္ဆက္သြားတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါအသစ္ ေမာင္နွမေလးေတြအားလံုးကိုလဲ ကၽြန္မအတတ္နိုင္ဆံုး သြားေရာက္အားေပးတတ္ခဲ႔ပါတယ္... တခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ႔လည္း ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင္႔၀င္လို႔မရခဲ႔တာေတြရိွခဲ႔တတ္တာမို႔လည္း နားလည္ေပးနိုင္ၾကမယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင္႔မိပါတယ္...

ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္မကိုဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၊ စာဖတ္သူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဂ်ီေတာ႔မွာအင္ဗိုက္လာၾကတာမို႔ နာမည္သိရင္ေတာ႔ ကၽြန္မအတတ္နိုင္ဆံုးလက္ခံျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.... ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မက accept လုပ္ျပီး အြန္လိုင္းမွာေတြ႔ၾကရင္ တစ္ခါ ၊နွစ္ခါေလာက္ နွဳတ္ဆက္စကားေျပာျပီးတာနဲ႔ အားလံုးကို ကၽြန္မ block ျပန္လုပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.. ဒီလိုလုပ္တာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲကိုလုပ္တာမဟုတ္ပဲ..အားလံုးကို လုပ္ခဲ႔တာမို႔ ေမာင္နွမေတြအားလံုးကၽြန္မကို နားလည္ေပးၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္...... အေရးၾကီးတဲ႔အခ်ိန္မွာဆက္သြယ္ခ်င္ရင္ေတာ႔ ျပန္ျပီး unblock လုပ္ျပီးေျပာျဖစ္ပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႔မို႔ ေမာင္နွမေတြရဲ႕ေမးလ္ေလးေတြကို ကၽြန္မခင္မင္စြာလက္ခံျပီးသားျဖစ္တာေၾကာင္႔ လိုအပ္ၾကရင္ စာေရးဆက္သြယ္နိုင္ၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ ကၽြန္မအြန္လိုင္းလည္း သိတ္မဖြင္႔ျဖစ္ပါဘူး။ အြန္လိုင္းဖြင္႔ျပီး ခ်က္တင္၀င္ေနရင္လည္း ကၽြန္မေရးခ်င္တဲ႔စာေတြေရးဘို႔ အခ်ိန္ရေတာ႔မွာမဟုတ္သလို၊သမီးေလးကိုျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔ အခ်ိန္လိုအပ္တာေၾကာင္႔ အြန္လိုင္းကို မဖြင္႔ျဖစ္ခဲ႔တာမ်ားပါတယ္ရွင္။ အားလံုးနားလည္ေပးနိုင္ၾကလိမ္႔မယ္လို႔ ေမ်ွာ္လင္႔မိပါတယ္... အေရးတၾကီးေျပာစရာရိွရင္ စာေရးဆက္သြယ္လာၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါတယ္ေနာ္.. ဒီအတြက္ကၽြန္မအေပၚ စိတ္မကြက္ေစခ်င္ၾကပါဘူး။ ဘေလာ႔ဂါေမာင္နွမေတြ နဲ႔ စာဖတ္သူေတြအားလံုးဟာ ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀မွာ အမွတ္တရအျဖစ္အျမဲရိွေနမယ္႔ ၊ကၽြန္မစာမေရးေတာ႔မယ္႔ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ ရင္ထဲမွာဘယ္ေတာ႔မွ ေမ႕နိုင္ေတာ႔မွာမဟုတ္တဲ႔ ၊ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ၊မိတ္ေဆြေကာင္းေတြျဖစ္ၾကတယ္ဆိုတာကို ဒီပို႔စ္ေလးေရးရင္း မွတ္တမ္းတင္လိုက္ပါတယ္ရွင္...

ဒီပို႔စ္ေလးကိုေရးေပးဘို႔ တက္ဂ္လာတဲ႔ ညီမေလးမိုးခါး ေက်နပ္နိုင္ပါေစလို႔...

အားလံုးပဲက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ.

အားလံုးကိုေလးစားခင္မင္လ်ွက္

WWKM

Collapse...

ကၽြန္မရဲ႕ ၀ါသနာ

၀ါသနာတဲ႔...
ကၽြန္မထင္တာကေတာ႔ ၀ါသနာဆိုတာ ကိုယ္႔ရဲ႕စိတ္ကူးထဲမွာရိွေနတဲ႔ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ႔ အလုပ္ကေလးေတြနဲ႔ ကိုယ္႔ရဲအားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြမွာ ကိုယ္႔စိတ္ကို အပမ္းေျပေစေအာင္လုပ္တဲ႔ အလုပ္ကေလးေတြကို ၀ါသနာလို႔ ေခၚမယ္ထင္ပါတယ္...

ကၽြန္မရဲ႕၀ါသနာကေတာ႔ အသက္အရြယ္ကိုလိုက္ျပီး တေျဖးေျဖးေျပာင္းလဲလာခဲ႔ပါတယ္ရွင္.
ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က ၾကက္ေတာင္ရိုက္တာ အရမ္း၀ါသနာပါပါတယ္... အဲဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္မငယ္ငယ္က ကၽြန္မတို႔ အိမ္ျခံ၀င္းထဲမွာ ပိုက္ကေလးတန္းထားတဲ႔ ၾကက္ေတာင္ကြင္းေလးတစ္ခုကို ေဖေဖက ဖန္တီးေပးထားခဲ႔တာကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္... ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ မ်ားေသာအားျဖင္႔ အိမ္ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြနဲ႔ လမ္းမေပၚထြက္ကစားခြင္႔မရခဲ႔ပဲ အိမ္ထဲမွာပဲ ကၽြန္မတို႔ေမာင္နွမ ၂ေယာက္၀ါသနာပါတဲ႔ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ကစားျခင္းကို ေန႔စဥ္ကစားေစခဲ႔ျပီ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမက အလွည္႔က် ဒိုင္လူၾကီးလုပ္ေပးခဲ႔ၾကပါတယ္....

ေနာက္ျပီး ငယ္ငယ္ကနွင္းဆီပန္းေလးေတြစိုက္တာ၀ါသနာပါခဲ႔ပါေသးတယ္... ကၽြန္မတို႔အိမ္ေရွ႕ မ်က္နွာစာမွာ နွင္းဆီပန္းေလးေတြအေရာင္ေပါင္းစံုစိုက္ထားေတာ႔ ကၽြန္မက ေမေမနဲ႔အတူ ပန္းအိုးေလးေတြနဲ႔ ပန္းေတြကူစိုက္ေပးရင္း ၀ါသနာပါသြားခဲ႔တာပါ။ ေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ရင္ နွင္းဆီပန္းလွလွေလးေတြပြင္႔လာေအာင္ ေရပန္းေလးနဲ႔ ေရေလာင္းရတာ မေမာနိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ႔ပါတယ္... ပန္းလွလွေလးေတြ ပြင္႔လာရင္ ေက်ာင္းဆရာမျဖစ္တဲ႔ ေမေမက ေက်ာင္းစိမ္း၀တ္စံုေလး ၀တ္ျပီး ဆံထံုးမွာ နွင္းဆီပန္းလွလွၾကီးေတြေရြးပန္တတ္ခဲ႔တဲ႔ ခန္႔ခန္႔ညားညားေမေမ႔ကို ကၽြန္မအားက်ခဲ႔ပါတယ္... ဒါေပမယ္႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက အခုအခ်ိန္အထိ ဆံပင္တိုတိုသာထားခဲ႔တဲ႔ကၽြန္မ တစ္ခါမွနွင္းဆီပန္းကို ဆံေကသာမွာမပန္ျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ နွင္းဆီပန္းလွလွေလးေတြပြင္႔လာရင္ ကပ္ေက်းေလးတစ္လက္ယူျပီး ဘုရားတင္ဘို႔ ပန္းေလးေတြ အရင္ညွပ္ ၊ ျပီးရင္ ေမေမ႔အတြက္ ၁ပြင္႔ဖယ္ထားျပီး က်န္တဲ႔အထဲက ပန္းလွလွေလးေတြကို ဆရာမေတြကိုေပးဖို႔ ေက်ာင္းကိုယူသြားတတ္ခဲ႔ပါတယ္......

ကၽြန္မတကၠသိုလ္တက္တဲ႔အရြယ္မွာေတာ႔ ကၽြန္မအရမ္းျဖစ္ျခင္ခဲ႔တာTutor တစ္ေယာက္ေလ.သတ္မွတ္၀တ္စံုမရိွတဲ႔ တကၠသိုလ္မွာ ခန္႔ခန္႔ညားညား ခါးတိုအက်ီ နဲ႔ ထမီနဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ဖက္ရွင္အမ်ိဳးမ်ိဳး၀တ္ျပီး စာသင္ရတဲ႔ က်ဳတာဆရာမဘ၀ကို ကၽြန္မအားက်မိခဲ႔ပါတယ္။ တကယ္လဲ တကၠသို္လ္ဆရာမတစ္ေယာက္ျဖစ္ျခင္ခဲ႔တာေၾကာင္႔ ကြာလီဖိုင္းတန္း အပိုင္း (ခ) ေျဖျပီး က်ဴတာစာေမးပြဲေျဖခြင္႔ရေတာ႔ ၀င္ေျဖျဖစ္ခဲ႔ပါေသးတယ္... ဒါေပမယ္႔ မေအာင္ခဲ႔လို႔ ကၽြန္မျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ က်ဳတာဆရာမ မျဖစ္ခဲ႔ရပါဘူး။ဒါေပမယ္႔ အခုေတာ႔ ေမာင္က တကၠသိုလ္ကဆရာတစ္ေယာက္ဆိုေတာ႔ကၽြန္မကက်ဴတာမျဖစ္ခဲ႔ေပမယ္႔လဲ က်ဴတာကေတာ္ဘ၀နဲ႔ပဲ ေျဖသာေနလိုက္ပါေတာ႔တယ္..... း))


ကၽြန္မတကၠသိုလ္ ပထမနွစ္တက္ေနရင္း ေက်ာင္းရက္ရွည္ပိတ္လိုက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မအလြန္၀ါသနာပါတဲ႔ ဖက္ရွင္ နဲ႔ အလွကုန္ပစၥည္း စတိုးဆိုင္ဖြင္႔ခ်င္ေၾကာင္း ေဖေဖ႔ကိုပူဆာခဲ႔ေတာ႔ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမက ယံုၾကည္စြာနဲ႔ အရင္းအနွီးထုတ္ေပးခဲ႔တာေၾကာင္႔ “ ဖက္ရွင္ နဲ႔ အလွကုန္ စတိုး ”ဆိုင္ေလးကို ကၽြန္မ အသက္ ၁၈ နွစ္ေလာက္မွာ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ေလးအျဖစ္ ဖြင္႔ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္... ကၽြန္မအရမ္းေပ်ာ္ခဲ႔ပါတယ္ရွင္။ ကၽြန္မက ငယ္ငယ္ကတည္းက အ၀တ္အစားေတြကို ဖက္ရွင္ထြင္တာ ၀ါသနာပါခဲ႔ပါတယ္... ဆယ္တန္းမေအာင္ခင္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ကၽြန္မတို႔ အိမ္ေဘးကပ္ရက္အိမ္က အစ္မၾကီးက စက္ခ်ဳပ္ေတာ႔ ဖဲ႔ပြင္႔ေတြ ၊ဖဲၾကိဳးေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ႔ ဒီဇိုင္းေလးေတြကိုေျပာျပျပီး ခ်ဳပ္ခိုင္းေစတတ္ခဲ႔ပါတယ္... ကၽြန္မ အသက္ ၁၈ နွစ္မွာ ကိုယ္ပိုင္စတိုးဆိုင္ေလးဖြင္႔ေတာ႔ အဲဒီျမိဳ႕ေလးမွာ နာမည္ၾကီးေပါ႔ေနာ္..ဟတ္ဟတ္.. သိတ္မၾကီးပါဘူး..နဲနဲပဲေျပာတာပါ.. း))
( နာမည္ၾကိီးတာက တကၠသိုလ္္ေက်ာင္းသူ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဖြင္႔ထားတဲ႔ ဖက္ရွင္ဆိုင္ ဆိုျပီးေတာ႔ နာမည္ၾကီးတာပါ။ )ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္တတ္ေနေတာ႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေလးေတြက လာရိွဳးၾကတာေပါ႔.. ျပီးေတာ႔ ကၽြန္မေရာင္းတာက ရယ္ဒီမိတ္အမ်ိဳးသမီးဖက္ရွင္ေတြနဲ႔ အလွကုန္ေတြျဖစ္ေလေတာ႔ ေယာက်ာၤးေလးေတြက လာ၀ယ္လို႔မရနိုင္ၾကဘူးေလ.. ဟတ္ဟတ္.. အဲလိုလာ၀ယ္လို႔ မရနိုင္တဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြထဲကကိုပဲ ေရႊဥာဏ္ေတာ္စူးေရာက္ျပီး လာ၀ယ္ၾကတာကေတာ႔ LUX ဆပ္ျပာခဲေတြပဲျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ း))).. အဲတုန္းက တကယ္ရယ္ရတာပါ။ စတိုးဆိုင္ဆိုေတာ႔ LUX ဆပ္ျပာခဲေလးေတြပါတင္ထားတာကိုး ေနာ္... အဲဒါကို တစ္ေန႔ တစ္ခဲ လာ၀ယ္တဲ႔သူေတြရိွခဲ႔ပါေလရဲ႕ေလ...တစ္ဒါဇင္ထုတ္ဆို ခဏနဲ႔ကုန္တာပဲ... း)))အဲဒီတုန္းကလာ၀ယ္တဲ႔သူေတြရဲ႕ပိုက္ဆံအသစ္ကေလးေတြမွာ တံဆိပ္အသစ္ စာလံုးေလးေတြပါတိုးလို႔ေပါ႔... ဘာစာလံုးအသစ္ေလးေတြလဲ သိလား.. သိၾကမွာပါ.. ဒီေခတ္ကေလးေတြက ပိုေတာင္လည္ၾကပါေသးတယ္.. ပိုက္ဆံ အသစ္ကေလးေတြမွာ လက္ေရးလွလွေလးေတြနဲ႔ ေရးထားတာကေတာ႔ I love u so muchတဲ႔. း)) ဟတ္ဟတ္.. ဒါက ငယ္ငယ္တုန္းက ေပ်ာ္စရာေလးေတြအေၾကာင္းကို သတိရလို႔ ထည္႔ေရးျဖစ္လိုက္တာပါ။

ကၽြန္မရဲ႕စတိုးဆိုင္နဲ႔ ကပ္ရက္မွာ စက္ခ်ဳပ္တဲ႔ အစ္မၾကီး ၂ေယာက္ရိွတယ္...ကၽြန္မက ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္းထြင္တာ ၀ါသနာပါေလေတာ႔ အဲဒီအစ္မၾကီး ၂ေယာက္ထံမွာ တကၠသိုလ္ ျပန္ဖြင္႔ရင္၀တ္ဖို႔ အက်ီၤ ဒီဇိုင္းလွလွေလးေတြ ခ်ဳပ္ခိုင္းထားတယ္... သူတို႔လည္း ကၽြန္မအတြက္ ခ်ဳပ္ေပးရင္ ဒီဇိုင္းေတြ မထပ္ေအာင္ခ်ဳပ္ေပးရလို႔ ေခါင္းစားၾကတယ္ေလ.. ကၽြန္မအေပၚေတာ႔ စိတ္ရွည္ၾကပါတယ္... အဲလိုနဲ႔ ကၽြန္မစက္ခ်ဳပ္တာပါ၀ါသနာပါလာျပန္ေတာ႔ ေဖေဖက အပ္ခ်ဳပ္စက္ အသစ္ေလးတစ္လံုး၀ယ္ေပးခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္မကလည္း စတိုးဆိုင္ဖြင္႔ရင္း ၊ စက္ကိုေဘးနားက အစ္မရဲ႕စက္ဆိုင္မွာထားျပီး အားတဲ႔အခ်ိန္တက္ခ်ဳပ္ရင္း ပုဆိုးေလးေတြ ၊ ထမီေလးေတြခ်ဳပ္တတ္လာေတာ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလာခဲ႔ပါတယ္... အဲဒီအစ္မေတြက ကၽြန္မရဲ႕အက်ီကို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ခ်ဳပ္နိုင္ရေလေအာင္ ကၽြန္မရဲ႕ကိုယ္တိုင္းအတိုင္း သတင္းစာနဲ႔ ပံုစံကိုက္ေပးထားခဲ႔ပါတယ္.... အဲဒီေတာ႔ ကိုယ္ခ်ဳပ္မယ္႔ အစဆိုရင္ သတင္းစာေပၚမွာထပ္ျပီး ကိုယ္ထည္အတြက္ ကိုက္လိုက္ရံုပါပဲ... က်န္တဲ႔ ဒီဇိုင္းအတြက္ ကိုက္စရာေတြကိုေတာ႔ အစ္မေတြက သင္ေပး ၊ေျပာျပေပးခဲ႔ၾကပါတယ္...အဲဒီအခ်ိန္ေတြက သၾကၤန္မွာ ကၽြန္မသီခ်င္းဆိုရေတာ႔ ဖက္ရွင္စာအုပ္ေတြမွာေတြ႔တဲ႔အတိုင္း အစ္မေတြကို အက်ီခ်ဳပ္ခိုင္းခဲ႔ပါတယ္.... အဲဒီတုန္းက ေခတ္စားခဲ႔တဲ႔ ထမီတိုတုိနဲ႔ ေမဆြိ၀တ္ခဲ႔တဲ႔ ဗူးပြင္႔လက္ကားကားၾကီးကို ခ်ဳပ္ခိုင္းခဲ႔တာ ဗူးပြင္႔ပံုလက္ကားကားၾကီးညွပ္ရေတာ႔ ပိတ္စေတာ္ေတာ္ကုန္ခဲ႔ပါတယ္... ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မက လွလွ မလွလွ ကိုယ္ၾကိဳက္တာကိုယ္၀တ္ရေတာ႔ ေပ်ာ္ေနခဲ႔တာပဲေပါ႔ေနာ္.. း))))

ဒီလိုနဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြျပန္တက္ရေတာ႔ ထမီေရာင္စံုအစပ္ကေလးေတြ ေခတ္စားခဲ႔ပါေသးတယ္.... အဲဒီထမီေရာင္စံု အစပ္ကေလးေတြကလည္း ေျပာေတာ႔သာလြယ္တာပါရွင္... တကယ္တန္းခ်ဳပ္ရေတာ႔ ခ်ဳပ္ရတဲ႔သူေရာ ၊ ခ်ဳပ္ခိုင္းတဲ႔သူေရာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ဖက္ရွင္ ဆန္းဆန္း၀တ္တာ ၀ါသနာပါခဲ႔ေလတဲ႔ ကၽြန္မက တက္ထရြန္ေျပာင္ပိတ္စေလးေတြကို ထမီတကြင္းစာ ၃ေတာင္၁ထြာစီေရာင္စံု၀ယ္လိုက္ပါတယ္ .. အေရာင္တစ္မ်ိဳးကို ၁ထြာစီ၀ယ္ျပီး စပ္ခ်ဳပ္ရင္ ရေပမယ္႔ စပ္ခ်ဳပ္တာၾကီးကို မၾကိဳက္ေတာ႔ ၀ါသနာတူသူ သူငယ္ခ်င္း ၄ဦးစပ္ျပီး ေရာင္စံုစပ္ထမီခ်ဳပ္ဖို႔ ေရာင္စံုတက္ခရြန္ ၇ ေရာင္၀ယ္ျပီး ခ်ဳပ္၀တ္ခဲ႔တာေလးကလည္း အမွတ္တရပါပဲရွင္။ ေနာက္ျပီး ကၽြန္မတို႔ေခတ္မွာ ထမီအနားေလးေတြမွာ ဇာေလးေတြတတ္ျပီး၀တ္တာ ေခတ္စားခဲ႔ပါေသးတယ္... ထမီစေပါ႔ အလံုးေလးေတြရဲ႕အနားမွာ ဇာ အျဖဴေလးေတြတတ္၀တ္ၾကတဲ႔သူေတြမ်ားပါတယ္... ကၽြန္မလဲ ၃၊၄ ထည္ ခ်ဳပ္၀တ္ခဲ႔ဘူးပါေသးတယ္..ဒါေလးေတြက အ၀တ္အစားဖက္ရွင္မွာ ကၽြန္မ၀ါသနာပါခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းေလးေတြေျပာျပတာပါ။ ကၽြန္မ တကယ္လည္း ဖက္ရွင္
၀ါသနာပါပါတယ္... အခုအထိလည္း ကၽြန္မ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ေနပါေသးတယ္...ဒီမွာ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာေက်ာင္းတက္ဖို႔ စံုစမ္းေတာ႔ ေက်ာင္းလခကေတာ္ေတာ္မ်ားတာနဲ႔ မတက္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ။ အမ်ိဳးသားကလည္း အားမေပးဘူးေလ... သူက ေဆးခန္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အလုပ္ပဲ လုပ္ေစခ်င္ခဲ႔ပါတယ္...

ကၽြန္မ အခုအသက္အရြယ္မွာ ၀ါသနာအပါဆံုး အျဖစ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္က ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာပါပဲ....ဒီမွာ ဂ်ပန္မေလးေတြ အသက္အရြယ္ငယ္ငယ္ေလးေတြကလည္း ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္အေလ်ွာက္ ၊ အိမ္ေထာင္ရွင္ သက္လတ္ပိုင္းေတြကလည္း သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔လိုက္မဲ႔ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္းေလးေတြနဲ႔ အစံုေတြ႔ေနရေတာ႔ ဖက္ရွင္ကိုပိုျပီးစိတ္၀င္စားလာခဲ႔ပါတယ္...ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ႔ fashion catalogue ေတြ ေတြ႔ရင္ ၀ယ္စုထားပါတယ္.... ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက ေက်ာက္ေျမာင္းမွာ ကၽြန္မအျမဲခ်ဳပ္တဲ႔ စက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရိွပါတယ္... အဲဒီစက္ဆိုင္က အပ္ထည္ေတြအရမ္းမ်ားလို႔ တခါအပ္ရင္ ၁ လခ်ိန္းပါတယ္... ကၽြန္မက အက်ီေလးေတြမွာ ပန္းထိုးတာ ပန္းေလးေတြကပ္ျပီး ဒီဇိုင္းထြင္တာၾကိဳက္ေလေတာ႔ အစဘိုးက ၀မ္းဆက္စာ ၁၂၀၀၀ က်ပ္ဆိုရင္ ခ်ဳပ္ခက၀မ္းဆက္တစ္စံုကို ၅၀၀၀ နဲ႔ ၁၀၀၀၀ ၾကားမွာရိွေနပါတယ္... သူကလည္း လက္မလည္ေအာင္ခ်ဳပ္ရသလို တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ၀င္ေငြကလည္း အရမ္းေကာင္ပါတယ္...

ျမန္မာျပည္မွာ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာတစ္ေယာက္အျဖစ္ေအာင္ျမင္သြားရင္ တကယ္သူေဌးၾကီးျဖစ္လာနိုင္ပါတယ္....

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က နယ္မွာ ကၽြန္မရဲ႕ ဦးေလးေတြမဂၤလာေဆာင္ေတာ႔ ကၽြန္မကို သတို႔သမီးအရံလုပ္ခိုင္းခဲ႔ပါတယ္...အဲဒီေတာ႔ ကၽြန္မက မဂၤလာေဆာင္မွာကၽြန္မ၀တ္ဖို႔ကို ရန္ကုန္တက္ျပီး ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာေဒၚလာျမင္႔ေအာင္ဆိုင္မွာ အပ္ခဲ႔ဘူးေပမယ္႔ ရက္ခ်ိန္းကအရမ္းၾကာလို႔ အျမန္ေၾကးဆိုတာလဲ မတတ္နိုင္တာနဲ႔ ေဒၚလာျမင္႔ေအာင္ရဲ႕တပည္႔ဆိုင္ခြဲမွာ အပ္ခဲ႔ရပါတယ္.... ထမီက စီးကရက္ ပိုးေျပာင္ ေငြမွင္ေရာင္ဆန္ဆန္အျဖဴ နဲ႔ အက်ီက မွန္သားအနက္လက္ေဖာင္းေဖာင္းၾကီးမွာ ကပ္ပန္းအျဖဴƞ